Πέρα από τα λάθη στα σημεία στίξης του κειμένου, ακόμη και στις κλίσεις της γραμματικής (!), το μεγάλο πρόβλημα της παράστασης είναι ότι ο Αργύρης Ξάφης κυρίως, αλλά και οι υπόλοιποι ηθοποιοί αποφεύγουν να αποδώσουν όλες τις σκηνές συναισθηματικής φόρτισης. Σαν να φοβούνται τις φωτιές που πετάει το κείμενο. Όμως, η «αποστασιοποιημένη» προσέγγιση αποτυγχάνει παραγωδώς και το αποτέλεσμα είναι, μετά και το φιάσκο της τελευταίας σκηνής, να βγαίνεις από την Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και να αναρωτιέσαι που ήταν ο Μακπμπέθ.

Ευτυχώς, έχουμε αρκετούς πολιτικούς στην Ελλάδα να μας θυμίζουν τον Σκωτσέζο ήρωα του Σαιξπηρικού έργου. Η δίψα για την εξουσία τους κάνει να ξεχνάνε τα πάντα, ακόμη και τον ύψιστο σκοπό της πολιτικής στην σημερινή συγκυρία, που δεν είναι άλλος από την επιβίωση της χώρας. Το βλέπεις με τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που, αυτές τις κρίσιμες ώρες, βρίσκουν χρόνο να ασχολούνται με την διαδοχή στο απαξιωμένο κόμμα τους, μολονότι η προσωπική τους αποτυχία στη διαχείριση των χαρτοφυλακίων που έχουν αναλάβει θέτει σε κίνδυνο τη συνέχιση της ομαλής χρηματοδότησης της Ελλάδας. Ορισμένοι, όπως ο κ. Λοβέρδος, βρίσκουν μάλιστα και χρόνο να γράψουν μακροσκελή άρθρα για τις προοπτικές του Ολυμπιακού στο φετινό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Τόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι...

Ακριβώς δηλαδή όπως και ο Μακπμπέθ. Και ακριβώς όπως ο Μακμπέθ δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό που με μανία επιζητούν, η εξουσία δηλαδή, δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα αδειανό πουκάμισο. Ακόμη και αν τα καταφέρουν να αποκτήσουν την πολυπόθητη προεδρία του ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν τους σέβεται. Όλος ο κόσμος, δίκαιοι και άδικοι, αθώοι και ένοχοι, τους φτύνει. Φοβούνται να κυκλοφορήσουν στο δρόμο πια, ενώ το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να μην είναι καν αξιωματική αντιπολίτευση μετά τις επόμενες εκλογές. Γιατί συμβαίνει αυτό; Για τον ίδιο ακριβώς λόγο που απαξιώθηκε και ο άλλοτε «καταλληλότερος» Καραμανλής τζούνιορ. Διότι απέτυχαν! Και αν είχαν λίγη αξιοπρέπεια θα έλεγαν μετά τη λήξη της θητείας αυτής της κυβέρνησης «κυρίες και κύριοι προσπαθήσαμε, καταφέραμε ορισμένα πράγματα, κάναμε και πολλά λάθη όμως και ακόμη περισσότερες παραλείψεις. Το γενικό πρόσημο είναι αρνητικό και γι' αυτό αποχωρούμε από την πολιτική. Καλή συνέχεια και συγγνώμη».

Αμ, δε, όμως που θα τα παρατήσουν, έστω και αν τους κυνηγάνε όλοι με τα γιαούρτια. Εκείνοι συνεχίζουν να κυνηγούν το δαχτυλίδι της εξουσίας. Λες και έχει πια καμία σημασία. Λες και δεν έχει χάσει προ πολλού τη λάμψη του...

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.