Από τη μία πλευρά, τα λεφτά που βρίσκονται στο τραπέζι είναι πάρα πολλά: πάνω από 100 δισεκατομμύρια σε απομείωση δημοσίου χρέους, 145 ακόμη δισεκατομμύρια σε δανεικά με προνομιακό επιτόκιο (όσο θα εξασφαλίζαμε στις αγορές στις καλές μέρες), συν τα χρήματα που έχουμε ήδη πάρει με ευνοϊκό διακανονισμό, στήριξη των ελληνικών τραπεζών, παραμονή στο ευρώ.
Από την άλλη, οι όροι που τίθενται δεν είναι εύκολοι. Σε μεγάλο βαθμό, είναι λογικό. Εδώ ένα απλό επιχειρηματικό ή στεγαστικό δάνειο πας να πάρεις από την τράπεζα και σε ρωτάνε τι θα τα κάνεις. Σου βάζουν όρους, σου ζητάνε δικαιολογητικά, σε ελέγχουν, ούτως ώστε να εξασφαλίσουν ότι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Όμως, στην προκειμένη περίπτωση, είναι αλήθεια ότι μεγάλο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού υποφέρει, χωρίς να είναι καθόλου σίγουρο όμως αν θα υπέφερε λιγότερο στην περίπτωση που ακολουθούσαμε τον μοναχικό δρόμο της δραχμής. Ένα δρόμο που κερδίζει όλο και περισσότερους οπαδούς στην Ελλάδα.

Τι θέλω να πω; ότι αφού είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσουν οι δημόσιες διαφοροποιήσεις, τόσο των αρχηγών, όσο και των βουλευτών, καθώς και η γενικότερη κοινωνική και πολιτική αναταραχή, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να μιλήσει στον ελληνικό λαό το συντομότερο δυνατόν. Να μας εξηγήσει, όσο το δυνατόν πιο απλά και κατανοητά γίνεται, ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε και γιατί. Να μας θέσει ενώπιον των ευθυνών μας και να μας πει, όχι μόνο τι προτείνει, αλλά τι πιστεύει ότι θα επιτευχθεί με την υιοθέτηση της πρότασής του. Που οδηγεί τη χώρα ο δρόμος που προκρίνει.
Είτε εκτιμά κανείς τον κ. Παπαδήμο, είτε όχι, δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσει ότι τουλάχιστον δεν είναι έρμαιο μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων. Και είτε συμφωνεί κάποιος με τις οικονομικές του απόψεις, είτε όχι, τουλάχιστον άπαντες γνωρίζουν ότι κατέχει τις αρχές της οικονομικής επιστήμης και των μαθηματικών, πολύ καλύτερα από τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Το κύρος του παραμένει ισχυρότερο από όλων των άλλων πολιτικών αρχηγών. Και όσοι υποστηρίξαμε την εκλογή του στη θέση του πρωθυπουργού, το κάναμε διότι εμπιστευόμαστε την τεχνική του κατάρτιση και την ακεραιότητά του.

Αυτές τις δύσκολες ώρες λοιπόν, έχουμε περισσότερη ανάγκη από ποτέ να ακούσουμε μία νηφάλια φωνή, όπως κατά τεκμήριο είναι η φωνή του κ. Παπαδήμου, να μας πει που πρέπει να πάμε και γιατί. Να μας εξηγήσει τις εναλλακτικές που έχουμε μπροστά μας και τις δικές του θέσεις. Και τότε ο λαός θα έχει μπροστά του όλα τα δεδομένα και θα μπορεί να αποφασίσει, είτε απευθείας, στις επόμενες εκλογές, είτε διά των εκλεγμένων αντιπροσώπων του, οι οποίοι σήμερα έχουν σηκώσει 10 διαφορετικά μπαϊράκια.
Είναι καθήκον του κ. Παπαδήμου να μιλήσει.