Μία δουλειά του είπαμε να κάνει του ανθρώπου: να κλείσει την συμφωνία για το PSI «και τις οικονομικές πολιτικές που τη συνοδεύουν», ώστε να πάμε σε εκλογές χωρίς την αβεβαιότητα για το τι νόμισμα θα έχουμε αύριο. Μία αβεβαιότητα που γονατίζει την οικονομία μας και η οποία συνεχίζεται κυρίως με ευθύνη του πολιτικού μας συστήματος και δευτερευόντως των Ευρωπαίων, οι οποίοι βαρέθηκαν να ασχολούνται με τις ανησυχίες του κάθε υπουργού μας.

Αυτό που θα μπορούσε πάντως να κάνει ο κ. Παπαδήμος, χωρίς να χάσει χρόνο από το ζήτημα του PSI, θα ήταν να δώσει ένα παράδειγμα υπευθυνότητας στους πολίτες. Τι εννοώ με αυτό; Θα μπορούσε να είχε παύσει τον υπουργό προστασίας του πολίτη κ. Χρήστο Παπουτσή. Προσοχή: όχι να του ζητήσει την παραίτηση, να τον παύσει από τα καθήκοντά του!. Διότι ο κ. Παπουτσής έχει αποδείξει επανειλημμένως ότι η φράση «προστασία του πολίτη» δεν πρέπει όχι μόνο να συνοδεύει, αλλά και να βρίσκεται καν σε απόσταση μικρότερη από πέντε σελίδες από το όνομά του. Μετά και τα όσα συνέβησαν τη Δευτέρα, το ήδη ξεχειλισμένο ποτήρι, έσπασε.

Ο κ Παπουτσής βέβαια επανέλαβε το γνωστό τροπάριο ότι «δεν ήθελε να χαθούν ζωές», νομίζοντας ότι είμαστε εντελώς ηλίθιοι και δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι ανάμεσα στο να σκοτώσει τους κουκουλοφόρους και να τους αφήσει ανενόχλητους να κάψουν την Αθήνα, υπάρχει και η μέση λύση για την αστυνομία: δηλαδή να ασκήσει τη νόμιμη βία που προβλέπεται και να τους μπαγλαρώσει. Βέβαια, ο κ. Παπουτσής είναι ευαίσθητος άνθρωπος. Ευαισθησίες έχει για τα δικαιώματα των αναρχικών, ευαισθησίες και για τα μέτρα λιτότητας. Μόνο που δεν φαίνεται να έχει αρκετή ευαισθησία για να καταλάβει ότι η «χαλαρή» προσέγγιση και γραμμή που έχει υιοθετήσει στο θέμα της αστυνόμευσης έχει στοιχίσει σε χιλιάδες ανθρώπους πολύ περισσότερο απ' όσο τα μέτρα της Τρόικας. Και τελοσπάντων, ό,τι και να πει κανείς για τον κ. Χρυσοχοΐδη (που μπορεί να πει πολλά), τουλάχιστον είχαμε πολύ καλύτερη αστυνόμευση απ ό,τι τώρα και στις δύο θητείες του στην Κατεχάκη.

Είναι όμως φανερό ότι ο σοσιαλιστής Παπουτσής έχει τόσο παχύ δέρμα, που δεν τον διαπερνάει τίποτα. Αφού λοιπόν δεν είχε την ελάχιστη ευθιξία να παραιτηθεί, ο κ. Παπαδήμος θα όφειλε να τον έχει «παραιτήσει», για να μην σας πω ότι θα έπρεπε να του έχει κάνει και αγωγή αποζημίωσης υπέρ του δημοσίου, στέλνοντάς του τον λογαριασμό από τα σπασμένα και τα καμένα. Με αυτόν τον τρόπο θα έδινε το παράδειγμα ότι κάποιοι επιτέλους τιμωρούνται σε αυτήν τη χώρα, έστω και συμβολικά. Ίσως να ήταν ένα μήνυμα που θα έπαιρναν και οι κουκουλοφόροι, οι οποίοι έχουν αποθρασυνθεί τελείως, γνωρίζοντας ότι ποτέ κανείς τους δεν θα συλληφθεί, ό,τι και να κάνει.
Κρίμα που ο πρωθυπουργός έχασε την ευκαιρία...