Πρώτον οι κατασκευαστές λειτουργούν συντονισμένα. Αποφασίζουν ότι δεν θα χτίσουν αν προηγουμένως δεν πουλήσουν το 70% των έτοιμων ακινήτων που έχουν στην κατοχή τους. Το συντονισμένο ψαλίδισμα στην προσφορά, εμποδίζει την υποχώρηση των τιμών

Δεύτερον διότι οι όποιες μειώσεις στις τιμές των υλικών δεν φτάνουν τελικώς στην οικοδομή. Η τιμή του σιδήρου έχει κυριολεκτικά καταρρεύσει το τελευταίο διάστημα. Όμως η τιμή του τσιμέντου αντιστέκεται. Το αποτέλεσμα; Η τιμή του οπλισμένου σκυροδέματος (βασικό στοιχείο του κόστους μιας οικοδομής) έχει υποχωρήσει ελάχιστα σε σχέση με τα εξαιρετικά υψηλά επίπεδα της τελευταίας διετίας.

Τα οικόπεδα προς το παρόν δεν καταλαβαίνουν από κρίση. Οι τιμές τους διατηρούνται ψηλά καθώς η προσφορά γης είναι ελάχιστη ενώ όσοι διαθέτουν οικόπεδα περιμένουν να έρθουν οι καλύτερες μέρες.

Ο κρατικός πληθωρισμός της οικοδομής, καλά κρατεί. Τα ένσημα κοστίζουν πολύ ακριβά (κάτι το οποίο είναι εις βάρος των εργαζομένων στην οικοδομή καθώς σε αυτή την περίοδο όλοι κοιτάζουν να γλιτώσουν και δεν κολλούν παρά τα απολύτως απαραίτητα ένσημα). Οι οικοδομικές άδειες διατηρούνται επίσης στα ύψη ενώ τα διάφορά έξοδα για εφορίες, ΔΕΗ, κλπ συνεχώς ανεβαίνουν.

Είναι προφανές ότι για όσο χρονικό διάστημα το κόστος για την ανέγερση μιας οικοδομής θα παραμένει υψηλό, οι κατασκευαστές θα αρνούνται να ρίξουν ακόμη περισσότερο τις τιμές των ακινήτων. Βέβαια, ο χρόνος δεν λειτουργεί υπέρ τους. Όσο μεγαλύτερο θα είναι το χρονικό διάστημα της κρίσης, τόσο μεγαλύτερες θα είναι και οι πιέσεις που θα υφίστανται. Για πόσο θα κρατήσουν;

Θα φανεί...

Θάνος Τσίρος