Χθες ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Μητσοτάκης, παρουσίασε τις βασικές κατευθύνσεις του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για τη ναυτιλία, στη Ναυτιλιακή Λέσχη του Πειραιά. Τα τζιμάνια του Γραφείου Τύπου της Ν.Δ. - τα οποία κατά τα λοιπά φιλοδοξούν να κυβερνήσουν - αγνοούν παντελώς πως στην Ελλάδα τυγχάνει να υπάρχουν εδώ και πολλές δεκαετίες, ήδη από την εποχή του Μεσοπολέμου, δημοσιογράφοι που ασχολούνται αποκλειστικά με τον τομέα της ναυτιλίας και είναι διαπιστευμένοι στο υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, όπερ σημαίνει ότι κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν ζητήσει από εκεί την λίστα και να έχουν κάνει τα αυτονόητα...Να έχουν ενημερώσει δηλαδή το ναυτιλιακό ρεπορτάζ για την εν λόγω παρουσίαση. Αντ΄αυτού την παρουσίαση κλήθηκαν να καλύψουν δημοσιογράφοι του πολιτικού ρεπορτάζ, οι οποίοι είναι άριστοι στο αντικείμενο τους, αλλά - ας είμαστε ειλικρινείς - καταλαβαίνουν (και με το δίκιο τους) από ναυτιλία, όσα καταλαβαίνει από κβαντομηχανική ο Κίνγκ - Κόνγκ. Ας γράψουν λοιπόν για τη ναυτιλία και τις θέσεις της ΝΔ οι πολιτικοί ρεπόρτερ και μετά ας μην απορούν εκεί στη ΝΔ τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε...Επί του πρακτέου τώρα τα όσα είπε για τη ναυτιλία ο κ. Μητσοτάκης, τα άκουσαν όσοι έκαναν τον κόπο να πάνε στην Λέσχη και κάποιοι ελάχιστοι πολιτικοί ρεπόρτερ που εύλογα αναρωτιώνται τι είναι η πρύμνη και τι η πλώρη και γιατί η θάλασσα είναι αλμυρή... Κατά τα λοιπά ουδείς άλλος στη ναυτιλιακή πιάτσα πήρε χαμπάρι την έλευση του Κ. Μητσοτάκη στη ΝΛΠ και πολλώ δε μάλλον την παρέμβαση του για τη ναυτιλία μας...Με άλλα λόγια το Γραφείο Τύπου της ΝΔ έκανε φοβερή δουλειά...ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ! Γιώργος Σ. Σκορδίλης ΣΗΜΕΙΩΣΗ Ο κ. Σκορδίλης είναι ένας από τους παλιότερους εν ενεργεία δημοσιογράφους του ναυτιλιακού ρεπορτάζ, διαπιστευμένος στο Υπουργείο Ναυτιλίας από το 1988 μέχρι και σήμερα

Tα μέτρα ψηφίστηκαν από τους κυβερνητικούς βουλευτές, οι ξένοι ικανοποιήθηκαν και θα μας δώσουν τη θετική αξιολόγηση εγκρίνοντας και τις εκταμιεύσεις των δόσεων για να ανασάνει λίγο η οικονομία, οι συνδικαλιστές του Δημοσίου εκπλήρωσαν την υποχρέωσή τους προς το ποίμνιο των δημοσίων υπαλλήλων να διαμαρτυρηθούν εντόνως, η αντιπολίτευση ζήτησε ξανά εκλογές, το σύνολο των βουλευτών έδωσε μια μεγάλη παράσταση με πολλές βρισιές και ειρωνείες ένθεν κακείθεν στα έδρανα της Βουλής και η χώρα ετοιμάζεται για το υπέροχο ελληνικό καλοκαίρι με εκατομμύρια τουρίστες να έρχονται για να απολαύσουν τον ήλιο και τη θάλασσα χρηματοδοτώντας την οικονομία και κυρίως την παραοικονομία μας.

Ο Αριστείδης Αλαφούζος που έφυγε χθές από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών, άφησε ευκρινές και σημαντικό αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού Τύπου. Αγόρασε την Καθημερινή από την Ελένη Βλάχου το 1988, μετά την περιπέτεια της εφημερίδας με τον Γιώργο Κοσκωτά, με τους δημοσιογράφους της τότε έντρομους να αναρωτιούνται “ποιός είναι πάλι αυτός;”, “σε τι περιπέτεια μπλέκουμε;”.

Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί «αποτυγχάνουν» τα μνημόνια, μπορούμε να δούμε μερικές περιπτώσεις με τις οποίες δεν πολυ - ασχολείται ο Τύπος και περνάνε στα «ψιλά». Bλέπουμε πχ οτι με αυτό το νέο μνημόνιο, επιβάλεται η αλλαγή στη χρηματοδότηση των κομμάτων την οποία είχε προτείνει το μνημόνιο του 2010. Επτά χρόνια δηλαδή όλες οι κυβερνήσεις δεν προωθούσαν τα μέτρα αυτά για να προστατεύσουν τα μαύρα ταμεία τους.

Μια νέα λέξη προστίθεται στο λεξιλόγιο του νεοέλληνα αναγνώστη. Ο Τιτουλάριος. Αφορμή η είδηση για τους μισθούς των Αρχιερέων. Διαβάστε εδώ τους μισθούς τους. Όμως για να ξέρουμε για τι μιλάμε, βρήκαμε στο wikipedia τον εξής ορισμό: Ορισμένοι άγαμοι ιερείς λαμβάνουν τιμητικά το βαθμό του επισκόπου με τον «ψιλό» τίτλο μιας «πάλαι ποτέ διαλαμψάσης» επαρχίας, χωρίς να τους ανατεθεί η ποιμαντορία μιας ενεργής εκκλησιαστικής επαρχίας και κατά κανόνα δεν μετέχουν ενεργά στην Ιερά Σύνοδο, όπου ανήκουν. Έχουν συνήθως βοηθητικό ρόλο στην διοίκηση μιας μεγάλης μητρόπολης, μιας αρχιεπισκοπής ή ενός Πατριαρχείου. Υπάρχουν σήμερα τιτουλάριοι αρχιερείς ως βοηθοί επίσκοποι, ως ηγούμενοι Ιερών Μονών, ως αρχιερατικώς προϊστάμενοι Κοινοτήτων ή Αρχιερατικών Περιφερειών, ως πρωτοσυγκελλεύοντες Ιερών Μητροπόλεων, ως αρχιγραμματεύοντες Ιερών Συνόδων και ως αντιπρόσωποι σε διεκκλησιαστικούς ή διεθνείς Οργανισμούς. Διακρίνονται οι εξής κατηγορίες: Τιτουλάριος Μητροπολίτης: Ανώτερη τάξη Τιτουλάριων Αρχιερέων, στην οποία προάγονται μερικοί Τιτουλάριοι Επίσκοποι, διατηρώντας τον ψιλό τίτλο τους [3]. Γι' αυτό, ο Τιτουλάριος Μητροπολίτης θεωρείται ανώτερος από τον Τιτουλάριο Επίσκοπο. Προσφωνείται συνήθως Πανιερώτατος. Τιτουλάριος Επίσκοπος: Κατώτερη τάξη Τιτουλάριων Αρχιερέων[4]. Αν και διακρίνεται από τον επαρχιούχο επίσκοπο, συνήθως προσφωνείται επίσης Θεοφιλέστατος. Σχολάζων ή Εφησυχάζων Αρχιερέας: Καλείται ο μητροπολίτης, ο οποίος παραιτείται οικειοθελώς, συνήθως λόγω προβλημάτων υγείας. Χαρακτηριστικό γνώρισμά του είναι ότι λαμβάνει το διακριτικό πρώην πριν τον τίτλο, που κατείχε προ της παραίτησής του, ώστε να μην συγχέεται με τον εκάστοτε νυν μητροπολίτη, που αναλαμβάνει την ποιμαντορία της πρώην μητρόπολής του. Εφ' όσον η υγεία του το επιτρέπει, ο σχολάζων αρχιερέας μπορεί να λάβει μέρος σε ιεροτελεστίες με την ιδιότητα του αρχιερέα, αλλά δεν μπορεί να ασκήσει διοικητικά καθήκοντα μητροπολίτη. Σύμφωνα με το άρθρο 58 του Νόμου 590 περί του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος του έτους 1977, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος δύναται με τη σύμφωνη γνώμη του αποχωρούντα αρχιερέα να απονείμει σε αυτόν το ψιλό τίτλο πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής ή Μητρόπολης, καθιστώντας τον έτσι στην τάξη των Τιτουλάριων Επισκόπων ή Μητροπολιτών.

Δημοσκόπος δεν είμαι, ούτε εκλογικός αναλυτής, αλλά θεωρώ οτι οι επόμενες εκλογές θα προκαλέσουν πολύ μεγάλες εκπλήξεις σε όσους θεωρούν οτι η σημερινή κυβέρνηση μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς ή ακόμη και να κερδίσει ξανά. Η πολιτική ανάλυση χρησιμοποιεί διάφορες μεθόδους για να υποθέσει ή να προβλέψει το εκλογικό αποτέλεσμα, όπως πχ τα ποσοστά των προηγούμενων εκλογών, αλλά αυτή τη φορά θα πρέπει να μετρήσει ένα νέο παράγοντα που δεν υπήρχε ξανά ποτέ σε ελληνικές εκλογές: Την οικονομική καταστροφή που υφίστανται εκατομμύρια πολίτες.

Κύριε Τσίπρα, κύριε Σαμαρά, κύριε Παπανδρέου, κύριε Μητσοτάκη, κύριοι Υπουργοί, κύριοι Βουλευτές, το όνομα Τζών Μαγκουφούλι σας λέει τίποτα; Μάλλον όχι, δεν είναι ηγέτης Ευρωπαικής χώρας, όπως εσείς, είναι ο “ασήμαντος” Πρέδρος της “ασήμαντης” Τανζανίας. Μακάρι όμως να είχαμε και εμείς έναν Μαγκουφούλι για ηγέτη, έστω έναν Μαγκουφούλι στη Βουλή, ακόμη και ώς απλό βουλευτή. Διότι ο Μαγκουφούλι τόλμησε να κάνει αυτό που εσείς ούτε καν σκέφτεστε. Αυτό που ολόκληρη η ελληνική κοινωνία ζητάει, αυτό που σας λένε να κάνετε όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, το αυτονόητο, το δίκαιο, το αναγκαίο.

Όποιος άντεξε χθές να δεί και να ακούσει τον Πρωθυπουργό στην συνέντευξη του στον Ant1 όπου αντιμετώπισε με πρωτοφανές θράσος τα “φίλια πυρά” του Χατζηνικολάου, προφανώς κατάλαβε οτι ο Τσίπρας αντιλαμβάνεται αλλιώς τον κόσμο, οτι ζεί σε μια άλλη πραγματικότητα.

Αν αναζητήσει κανείς το αντίστοιχο του Μακρόν στην Ελλάδα θα δυσκολευτεί λίγο είναι η αλήθεια, αλλά τελικά θα καταλήξει στον ... Στουρνάρα. Ο Στουρνάρας όπως και ο Μακρόν, δεν ανήκει σε κανένα από τα μεγάλα κόμματα, έγινε υπουργός Οικονομικών με τον Σαμαρά, ενώ πάντα ήταν στέλεχος των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, είναι Ευρωπαιστής, όπως και ο Μακρόν, είναι μεταρρυθμιστής, όπως και ο Μακρόν, έχει ήπιο λόγο, όπως και ο Μακρόν, είναι και οι δυο αυτό που λέμε Σοσιαλδημοκράτες. Ο Στουρνάρας, θα αποτελούσε μια εναλλακτική για όποιον δεν θέλει να ψηφίσει τα παραδοσιακά κόμματα. Είναι βέβαιον, οτι αν η αντισυστημική επιλογή στην Ελλάδα δεν είχε καταλήξει στον Τσίπρα που είναι το αντίστοιχο του Μελανσόν, αλλά είχε βρεί μια διέξοδο τύπου Μακρόν, η χώρα θα ήταν σε πάρα πολύ καλύτερο σημείο από αυτό στο οποίο έχουμε καταντήσει σήμερα. Η Ελλάδα προηγήθηκε των άλλων χωρών στην αντισυστημική ψήφο, μόνο που "κακόπεσε" σε ακραίο λαικιστή. Λύσεις τύπου Mακρόν, μπορούν να διασφαλίσουν και Δημοκρατία και οικονομική ανάπτυξη ταυτόχρονα με αλλαγή τόσο στις Ευρωπαικές πολιτικές, όσο και σε βασικές εθνικές πολιτικές, όπως η Παιδεία, η Κοινωνική Πρόνοια, η Δημόσια Διοίκηση. Το ζήτημα είναι οτι - προς το παρόν - ο Στουρνάρας δεν πολιτεύεται. Θα το δούμε και αυτό στο μέλλον όμως, να το θυμηθείτε. ΥΓ. Ξέρουμε οτι πολλοί τον αντιπαθείτε, αλλά πείτε μας... ποιόν συμπαθείτε; Κανέναν.

Η νίκη του Εμμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία ανακούφισε τους Ευρωπαίους που είχαν ανησυχήσει για την άνοδο της Λεπέν και διασφάλισε οτι η Γαλλία παραμένει σε Ευρωπαική τροχιά. Από την άλλη όμως δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός οτι τα δυο αντι Ευρωπαικά κόμματα, δηλαδή οι εθνικιστές της Λεπέν και οι αριστεροί του Μελανσόν, συγκέντρωσαν από κοινού σχεδόν 41% των ψήφων. Ποσοστό τεράστιο το οποίο πρέπει να χτυπήσει τα «καμπανάκια» της Ενωμένης Ευρώπης παρά τη νίκη των Ευρωπαιστών.

Ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί μεταδίδουν διαρκώς μια γελοία εικόνα. Σε κάθε ευκαιρία αυτοδιαψεύδονται, σε κάθε ευκαιρία γελοιποιούνται, σε κάθε ευκαιρία εξευτελίζονται.

Αθάνατο (δυστυχώς) ελληνικό κράτος. Επί μήνες η κυβέρνηση διαβουλεύεται με τις τράπεζες για να διαμορφώσει το νόμο για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό προκειμένου να ρυθμιστούν τα επιχειρηματικά δάνεια. Και τελικά καταλήγει σε ένα περίεργο νομοθέτημα που όπως εκτιμούν οι τραπεζίτες δεν πρόκειται να λειτουργήσει.

Δηλώσε ο Γιώργος Σταθάκης οτι οι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους για τη ΔΕΗ θα διαρκέσουν μέχρι το φθινόπωρο. Σημαντική δήλωση γιατί κρύβει πολλά. Αν διαρκέσουν μ΄ςχρι το φθινόπωρο οι διαπραγματεύσεις για τη ΔΕΗ, αυτό σημαίνει οτι συνολικά οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν μέχρι το φθινόπωρο. οτι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμφωνήσει με τους εταίρους μέχρι το φθινόπωρο και οτι δεν θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση μέχρι το φθινόπωρο. Και αυτό διότι για τους εταίρους, η ΔΕΗ είναι σημαντικότατος όρος της συμφωνίας. Η ΔΕΗ και όχι τα εργασιακά όπως προσπαθεί να μας πείσει η κυβένρηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τα εργασιακά για τους εταίρους είναι εντελώς δευτερεύοντα. Διότι γνωρίζουν, όπως και εμείς άλλωστε, οτι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολλές μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις ώστε οι μαζικές απολύσεις να έχουν νόημα. Υπάρχουν βεβαίως οι ΔΕΚΟ. Εκ των οποίων η μεγαλύτερη είναι η ΔΕΗ. Και οι μαζικές απολύσεις λοιπόν, τις ΔΕΚΟ κυρίως αφορούν και οχι τον ιδιωτικό τομέα. Η δήλωση όμως του Σταθάκη αποκαλύπτει οτι καμία συμφωνία δεν θα συναφθεί, οτι καμία αξιολόγηση δεν θα περάσει, οτι ο στόχος της κυβέρνησης είναι να τρενάρει τις διαπραγματεύσεις μέχρι το φθινόπωρο - γερμανικές εκλογές δηλαδή. Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει οτι η αγορά δεν θα πάρει φράγκο από όσα της χρωστάει το κράτος, οτι το χρήμα θα αποθησαυρίζεται για να "παίξει μπαλίτσα" ο ΣΥΡΙΖΑ με τα λεφτά των φόρων που πληρώνουμε όλοι. Και αυτό σημαίνει οτι πρέπει να δούμε πώς θα τη βγάλουμε μέχρι τότε, διότι αυτό το "σχέδιο" της κυβέρνησης σημαίνει απλούστατα χιλιάδες κανόνια στην αγορά, δεκάδες χιλιάδες απολύσεις και φτώχεια μέχρι πείνας για τα πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού. Οργανωθείτε λοιπόν όλοι με βάση αυτή την προοπτική διότι η τελευταία πράξη του δράματος αρχίζει τώρα και θα κοστίσει δουλειές και ζωές.

Καμιά φορά παρασυρόμαστε από τη λογική και την απελπισία και νομίζουμε οτι η κυβέρνηση έχει ένα σχέδιο που ακολουθεί. Κάνουμε λάθος. Δεν υπάρχει σχέδιο, υπάρχει το ...ετήσιο πρόγραμμα.

Οι δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη (που ήταν προηγουμένως υπουργός Ενέργειας) είναι αδιάνοητες. Δηλώνει οτι ο διαγωνισμός για τη ΔΕΗ είναι στημμένος και οτι στα τεχνικά κλιμάκια υπάρχουν βαποράκια ξένων συμφερόντων που θέλουν να αρπάξουν κοψοχρονιά την περιουσία της ΔΕΗ, αλλά οτι αυτός δεν πρόκειται να εναντιωθεί στις κυβερνητικές αποφάσεις. Πρόκειται περί παραλογισμού, που δεν καλύπτεται καν από το ακαταλόγιστο που όλοι έχουμε ανεχθεί στους πολιτικούς μας. Αν είναι στημένος ο διαγωνισμός, αν υπάρχουν ξένα συμφέροντα και σκοπιμότητες οφείλει να τις καταγγείλει στη Δικαιοσύνη. Οφείλει επίσης να κατονομάσει τα "βαποράκια". Τέλος οφείλει ώς υπουργός εφόσον τα γνωρίζει αυτά να αντιταχθεί στην κυβερνητική απόφαση αφού πλήττεται η χώρα. Τι θα πεί, "εγώ δεν θα διαφωνήσω, εγώ δεν θα αντιταχθώ"; Κάποια στιγμή πρέπει οι πολιτικοί να πάρουν την ευθύνη των λόγων τους. Αλλά εδώ δεν έχουν ούτε την ευθύνη των πράξεων τους, των λόγων τους θα πάρουν; Για αυτό δεν πιστεύει πιά κανείς κανέναν από τους πολιτικούς.

Οι δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη κατά κάποιο τρόπο βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Όσον αφορά στις αιτίες του κακού, ο Σημίτης προσδιορίζει την “Απογραφή” της κυβέρνησης Καραμανλή που εμπνεύστηκε και εκτέλεσε ο τότε υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης ώς την αρχή της κρίσης.

"Πράγματι, κύριε πρωθυπουργέ. Ο Νίκος Μπελογιάννης έμεινε πιστός στις ιδέες του μέχρι θανάτου. Έπραξε εν ολίγοις το ακριβώς αντίθετο από αυτό που πράττεις εσύ. Από εκεί κι έπειτα, δεν χρειάζεται να σου τονίσω πόσο βάναυσα παραποιείς την Ιστορία όταν παρουσιάζεις τον Νίκο Μπελογιάννη ως έναν ήρωα της Δημοκρατίας. Ο Νίκος Μπελογιάννης έδρασε -και θυσιάστηκε- κάτω από τον αστερισμό του Ιωσήφ Στάλιν. Εάν οι ιδέες του είχαν επικρατήσει στην πατρίδα μας, θα είχαμε κι εμείς τη θλιβερή μοίρα όλων των δορυφόρων της Σοβιετικής Ένωσης. Οφείλουμε όμως να του αναγνωρίσουμε ότι πέθανε για τις ιδέες του. Καμία σχέση μ' εσένα. Εσύ είσαι ένας απλός παραχαράκτης." Αυτό είναι το σχόλιο του συγγραφέα Πέτρου Τατσόπουλου για τις δηλώσεις Τσίπρα περί Μπελογιάννη. Μεστό...

Η Ελλάδα είναι χώρα ηρώων. Υπάρχουν λοιπόν και ηρωικοί δημόσιοι υπάλληλοι. Ηρωικοί γιατροί, ηρωικοί αστυνομικοί, ηρωικοί εκπαιδευτικοί, ηρωικοί εφοριακοί, ηρωικοί πολεοδόμοι. Η Ελλάδα όμως είναι και χώρα λαμόγιων. Υπάρχουν λαμόγια και μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων, να μην επαναλάβω τις ειδικότητες τους, παντού υπάρχουν και οι μέν και οι δε, όπως υπάρχουν παντού και εργατικοί και φυγόπονοι, και ικανοί και ανίκανοι και χρήσιμοι και άχρηστοι.

Ενώ η κυβέρνηση διαλαλεί με κάθε τρόπο οτι θα κλείσει σύντομα την αξιολόγηση και οτι η θέση της χώρας στο Ευρώ είναι αδιαπραγμάτευτη, μαζεύει και “αποθηκεύει” στην Τράπεζα της Ελλάδος όλο το χρήμα από την αγορά για να έχει ένα μαξιλάρι σε περίπτωση που οδηγηθεί σε ρήξη με τους δανειστές και διακοπεί η χρηματοδότηση απο αυτούς. Τη στιγμή που το οικονομικό επιτελείο προσπαθεί να κλείσει την αξιολόγηση και να κάμψει τις αντιδράσεις των κυβερνητικών βουλευτών που απειλούν οτι δεν θα ψηφίσουν τα μέτρα, η κυβερνηση κρατάει μια “καβάτζα” χρημάτων σε περίπτωση που τελικά οδηγηθούμε σε ρήξη με τους εταίρους. Με το ρυθμό που απορροφά από την αγορά το χρήμα, η κυβέρνηση θα έχει μαζέψει στις αρχές του καλοκαιριού πάνω από 10 δισ Ευρώ, οδηγώντας σε ασφυξία τις επιχειρήσεις και τους πολίτες και την οικονομία σε νέα ύφεση.

Σε θεωρητικούς της ανάπτυξης αναδεικνύνται οι κ. Δραγασάκης και Παπαδημητρίου. Χθές ανέπτυξαν τις θεωρίες τους περί ανάπτυξης οι οποίες περιορίζεονται σε ευχολόγια και προβληματισμούς. Καμία συγκεκριμένη πρόταση, κανένα σχέδιο. Μόνο θεωρίες και ατέλειωτο μπλά μπλά . Η ανάπτυξη και η αύξηση της απασχόλησης υπάρχουν μόνο στους τίτλους των ομιλιών τους. Επί της ουσίας, επί του πρακτέου, ούτε λέξη. Όταν οι υπουργοί λένε τι πρέπει να γίνει αλλά δεν το κάνουν, είναι εντελώς άχρηστοι. Δεν διαφέρουν σε τίποτα απολύτως από τους καφενόβιους που παρατηρούν τη ζωή χωρίς να συμμετέχουν και τους προπονητές της εξέδρας στα γήπεδα και σους καναπέδες μπροστά στις τηλεοράσεις. Κάθε μέρα που περνάει χάνεται η ευκαιρία της ανάπτυξης. κάθε μέρα που περνάει η οικονομία βυθίζεται σε ύφεση. Ούτε οι θεωρίες Παπαδημητρίου, ούτε οι προβληματισμοί Δαγασάκη προσφέρουν κάτι στη χώρα. Κύριοι, ή κάντε κάτι, ή μαζεύτε τα και γυρίστε στα καφενεία. Είστε βάρος. Οι προβληματισμοί και οι θεωρίες σας δεν μας ενδιαφέρουν καθόλου.

Στόχος της κυβέρνησης είναι να επιστρέψει η τρόικα για να συνεχιστούν οι διαπραγματεύσεις. Αυτό διαρρέουν ξανά κυβερνητικές πηγές. Η ίδια ιστορία ξανά και ξανά. Ήρθε η τρόικα, έφυγε η τρόικα, περιμένουμε να γυρίσουν. Ξαναήρθε η τρόικα, ξαναέφυγε η τρόικα, παρακαλάμε να γυρίσουν. θεωρούμε θρίαμβο την επιστροφή της τρόικας την οποία διώχνουμε κακήν - κακώς κάθε φορά και μετά παρακαλάμε να γυρίζει πίσω. Και το πιο αστείο είναι οτι θριαμβολογεί η κυβέρνηση όποτε κάποιος Ευρωπαίος παράγοντας δηλώσει πως υπάρχει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις. Πώς είναι δυνατόν να πανηγυρίζουμε καθώς υποχωρούμε; Διότι όπως είναι σαφές, όταν λένε οι Ευρωπαίοι υπάρχει πρόοδος στις διαπραγματεύσεις εννοούν οτι εμείς υποχωρήσαμε σε μια από τις "κόκκινες" γραμμές μας. Η διεθνής γελοιοποίηση μας συνεχίζεται. Συμφωνία μη περιμένετε.

Όσοι ασχολούνται με την οικονομία γνωρίζουν οτι όλα εξαρτώνται από δυο πράγματα: Το “οικονομικό κλίμα” και την “εμπιστοσύνη”. Η κυβέρνηση αυτή δεν εξασφαλίζει κανένα από τα δυο.

Μαλλιά κουβάρια έχουν γίνει Τσίπρας και Τσακαλώτος με αφορμή την παραίτηση Κιμούλη από το Ίδρυμα Νιάρχου.

Οι δυο αυτοί υπουργοί, δηλαδή ο υπουργός Ανάπτυξης Παπαδημητρίου και ο Φίλης, μοιάζουν να κινούνται “παράλληλα” με την κυβέρνηση και όχι σαν βασικά στελέχη της.

Ο Υπουργός Ναυτιλίας Κουρουμπλής, δήλωσε: “Θα εξαντληθεί η τετραετία, είμαστε κυβέρνηση οκταετίας”. Η δήλωση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο των ψευδαισθήσεων μέσα στο οποίο ζεί αυτή η κυβέρνηση. Όπως δήλωναν οτι θα σκίσουν τα μνημόνια, όπως δήλωναν οτι η Ευρώπη θα υποχωρήσει αντιλαμβανόμενη την αλήθεια των δικών τους απόψεων, όπως δήλωναν οτι η οικονομία βρίσκεται σε ανάπτυξη ενώ τα στοχεία απέδειξαν οτι βρίσκεται ακόμη σε καραμπινάτη ύφεση, έτσι και τώρα ο Κουρουπλής εκφράζει το τι θα ήθελε η κυβέρνηση να συμβεί και οχι το τι θα συμβεί.