Τα όσα αφήνεται να διαρρεύσουν από παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών για το υποχρεωτικό για όλους από τον Φεβρουάριο του 2017 Περιουσιολόγιο μπορούν να χαρακτηριστούν απλά δόλιες ανοησίες.

Στις διακοπές όλοι έρχονται σε στενή επαφή με την παραοικονομία. και αυτό διότι ξεφεύγουν από τις καθημερινές συναλλαγές της πόλης τις οποίες λίγο πολύ ελέγχουν και γνωρίζουν και πραγματοποιούν άλλες συναλλαγές. πχ νοικιάζουν μηχανάκια στα νησιά. Και εκεί ακούν (όχι παντού αλλά από πολλούς) τα γνωστά: Η τράπεζα δεν μου έχει φέρει το pos (μηχανάκι για κάρτες), ή έχει χαλάσει το μηχανάκι κλπ. Αν τολμήσεις να προτείνεις να βάλεις τα λεφτά στον λογαριασμό του στην τράπεζα σου λέει: Τι λογαριασμό μου λές τώρα, εμείς έχουμε καταργήσει τις τράπεζες εδώ στη νησί. Και αν επιμείνεις, καταλήγεις στο δίλημμα. Τόσα είναι, ή τα δίνεις μετρητά και το παίρνεις, ή σήκω φύγε. Τα μετρητά βασιλεύουν στις ελληνικές διακοπές, από την παραλία μέχρι την ταβέρνα. Μαύρα το εισητήριο για τη βάρκα που σε πάει για μπάνιο, μαύρα οι μπύρες και οι καφέδες στην παραλία, μαύρα το ενοικιαζόμενο δωμάτιο, μαύρα τα καρπούζια και τα πεπόνια από τον παραγωγό, μαύρα το τοπικό τσίπουρο, μαύρα τα χαιμαλιά και τα βραχιολάκια, μαύρα η ομπρέλα και η ξαπλώστρα, μαύρα τα ποτά και τα σγηνάκια. Πόσα είναι όλα αυτά; Πολλά. Πάρα πολλά. Και το χειρότερο είναι οτι αυτοί οι φοροφυγάδες (που σου κλέβουν και τον ΦΠΑ) βρίζουν και το κράτος, λέγοντας οτι "μου τα παίρνει όλα η εφορία". Ποιά εφορία, αφού είναι όλα μαύρα; Εν πάση περιπτώσει, η ελληνική οικονομία στηρίζεται στα μαύρα και με αυτά λειτουργεί ακόμη. Για αυτό δεν μπορούν να εξηγήσουν οι διεθνείς οργανισμοί πώς αντέχει τόσο πολύ. Οι έντιμοι φορολογούμενοι έχουν λιώσει να πληρώνουν φόρους και οι φοροφυγάδες δεν έχουν καταλάβει τίποτα απολύτως από την κρίση. Απλώς δεν βάζουν πια τα μαύρα λεφτά τους στην τράπεζα. τα κρατάνε σπίτι ή τα καταναλώνουν και αυτοί πληρώνοντας μαύρα στους συναδέλφους τους. Και ενώ από τη μια μεριά αγανακτείς και σιχτιρίζεις επειδή εσύ ο μισθωτός πληρώνεις φόρους, από την άλλη σκέφτεσαι οτι αν το κράτος έπιανε τη φοροδιαφυγή τι θα έκανε; θα μείωνε τους φόρους που πληρώνεις ή θα βελτίωνε τις υπηρεσίες που σου παρέχει; Ούτε κατά διάνοια. Θα προσλάμβανε ακόμη περισσότερους τεμπέληδες κομματικούς στο δημόσιο και θα έδινε αυξήσεις στους Δημόσιους υπαλλήλους για να πάρει ψήφους. Όταν λοιπόν το καλοσκεφτείς κοιτάς να δείς πώς θα έχεις και εσύ ένα όφελος από όλα αυτά, πώς θα κάνεις ένα παζάρι για να γλυτώσεις τον ΦΠΑ στα μαύρα που πληρώνεις, πώς θα πετύχεις μια έκπτωση και αν τα καταφέρεις με οποιονδήποτε τρόπο, πώς θα βγάλεις και εσύ ένα μαύρο μεροκάματο, έτσι για να μη νοιώθεις ο ηλίθιος της χώρας.

Η ανάδειξη ηγετών μέσω εκλογών αρκεί για να χαρακτηρισθεί ώς δημοκρατικό ένα πολίτευμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι στη χώρα που διενεργεί εκλογές υπάρχει Δημοκρατία. Η Δημοκρατία εξαρτάται από τις ελευθερίες, την ισονομία, την ελευθερία έκφρασης και πράξης. Και η Τουρκία δημοκρατική χώρα θεωρείται, ο ερντογάν έχει εκλεγεί από το λαό, αλλά Δημοκρατία η Τουρκία δεν έχει. Διαβάστε εδώ τις δηλώσεις του διευθυντού της εφημερίδας Cumhuriyet που παραιτήθηκε και θα καταλάβετε τι εννοώ. Και μη ξεχνάμε και εδώ Δημοκρατία υποτίθεται οτι έχουμε. Αλλά δεν...

Στην εξέλιξη της οικονομίας υπάρχουν επίπεδα που διαβαίνουμε είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Τα επίπεδα αυτά σηματοδοτούν αλλαγές στο επίπεδο διαβίωσης μας. Τους επόμενους μήνες θα διαβούμε ένα ακόμη επίπεδο - προς τα κάτω φυσικά. Και αυτό διότι ένας θανατηφόρος συνδυασμός φόρων, ύφεσης, τραπεζικών παρεμβάσεων και απόλυτης έλλειψης ρευστότητας, θα προκαλέσουν αφενός εκμηδενισμό του διαθέσιμου εισοδήματος και νέα απότομη αύξηση της ανεργίας.

Η υπερφορολόγηση απέτυχε, όπως ήταν αναμενόμενο. Τα φορολογικά έσοδα του Ιουλίου δεν μαζεύτηκαν, τα αποθέματα των δημόσιων ταμείων φαγώθηκαν, οι στόχοι δεν πιάνονται και η προοπτική ενεργοποίησης του “κόφτη” μοιάζει πλέον σχεδόν βέβαιη. Όταν ενεργοποιηθεί ο “κόφτης” των δημοσίων δαπανών, θα αρχίσουν να μειώνονται οι δαπάνες του δημοσίου και αυτό είναι αναγκαίο και καλό. Το κακό είναι οτι με τον κόφτη, οι δαπάνες θα μειώνονται με λάθος τρόπο. Θα μειώνονται οριζόντια και χωρίς σχέδιο αντί να μειωθούν με στόχευση και στο πλαίσιο μιας εξυγιαντικής πολιτικής. Δυστυχώς, ούτε αυτή η κυβέρνηση, ούτε καμία από τις προηγούμενες δεν τόλμησε να περιορίσει τις σπατάλες στο δημόσιο, ούτε να περιορίσει τα οφέλη των “ρετιρέ” και των ‘ημέτερων” της. Και έτσι θα την πληρώσουν όλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, υψηλόμισθοι και χαμηλόμισθοι, αποδοτικοί και τεμπέληδες, έντιμοι και λαμόγια, ικανοί και ανίκανοι.

“Οι τράπεζες χορηγούν δάνεια σε υγιείς και καλές επιχειρήσεις και θα συνεχίσουν να το κάνουν. Δεν ήρθε ποτέ καμία καλή επιχειρήση να πάρει δάνειο και της αρνηθήκαμε. Το πρόβλημα όμως είναι οτι δεν υπάρχουν επιχειρηματικά σχέδια. Οι επιχειρηματίες δεν μας ζητανε δάνεια διότι δεν έχουν σχέδια και δεν επενδύουν”. Αυτά υποστηρίζει κορυφαίος τραπεζίτης ο οποίος εξηγεί οτι για να ξεκολήσει από το τέλμα η οικονομία και να έλθει η ανάπτυξη θα πρέπει να υπάρξουν επιχειρηματίες που θέλουν να επενδύσουν και τότε θα βρούν και χρηματοδότηση από τις τράπεζες. Αυτό όμως, λέει, δεν συμβαίνει σήμερα. Κανείς δεν επενδύει σε τίποτα, κανείς δεν κάνει σχέδια, ο φόβος επικρατεί για το μέλλον.

Από τώρα μέχρι τον Νοέμβριο που θα αξιολογηθούν, οι τράπεζες καλούνται να αποδείξουν οτι είναι αποφασισμένες και ικανές να προβούν σε κάθε ενέργεια για την αύξηση των εισπράξεων των δανείων που έχουν χορηγήσει. Καλούνται επίσης να αντιμετωπίσουν τα κόκκινα δάνεια τα οποία είναι επικίνδυνα υψηλά ώς ποσοστό επί του χαρτοφυλακίου τους.

Η κατάσταση στην Τουρκία προσφέρεται για την άνθιση θεωριών συνωμοσίας. Από το αν το πραξικόπημα το οργάνωσε ο ίδιος ο Ερντογάν, μέχρι το αν οι Αμερικανοί το είχαν οργανώσει αλλά άλαξαν γνώμη μόλις είδαν οτι απέτυχε. Κανείς δεν ξέρει προς το παρόν και ίσως κανείς δεν θα μάθει στο μέλλον. Πρίν όμως "αγκαλιάσουμε" τις θεωρίες συνωμοσίας, υπάρχουν τα γεγονότα. Τα γεγονότα λοιπόν είναι οτι :

Η απόπειρα του πραξικοπήματος στην Τουρκία δείχνει οτι ο στρατός ακόμη θεωρεί οτι έχει ισχυρό πολιτικό λόγο και ότι μπορεί να παρεμβαίνει στην πολιτική σκηνή καταργώντας εκλεγμένες ηγεσίες. Η αποτυχία του πραξικοπήματος δείχνει οτι ο τουρκικός λαός θέλει και μπορεί να προασπίσει τη δημοκρατία της γείτονος.

Υπό "προστασία" στην Αλικαρνασό όπου παραθερίζει ο Ερντογάν, αναφέρει το Stratford. Σύμφωνα με δηλώσεις που φέρονται να ανήκουν στον Ερντογάν, ο Τούρκος Πρόεδρος καλεί τους πολίτες να βγούν στους δρόμους για να προστατεύσοπυν την Δημοκρατία.

Κωμική είναι η ανακοίνωση της Ευρωπαικής Επιτροπής με την οποία εγκρίνει την πρόσληψη του συνταξιούχου επιτρόπου Μπαρόζο στη Goldman Sachs. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Μπαρόζο πριν αποδεχτεί τη θέση στην αμερικανική εταιρία, είχε πάρει το ok από τον Γιούνκερ. Η Ευρωπιακή Επιτροπή διευκρίνησε οτι θα παρακολουθεί με προσοχή το αν ο Μπαρόζο εργαζόμενος στην Goldman θα τηρήσει τη δεοντολογία που δεσμεύει τα πρώην στελέχη της Ευρωπαικής Επιτροπής. Ο "πολύς" κ. Μπαρόζο, αγαπητέ Ζαν Κλώντ Γιούνκερ δεν θα προσλαμβάνονταν ΠΟΤΕ στη Goldman Sachs αν ήταν να τηρήσει τους κανόνες δεοντολογίας. Όλοι αυτοί οι τύποι προσλαμβάνονται για να προσφέρουν στις εταιρίες που τους προσλαμβάνουν κάποια ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα, πληροφόρησης, πίεσης και πρόσβασης στην Ευρωπαική Επιτροπή. Αν λοιπόν τηρήσουν τους κανόνες δεοντολογίας η αξία τους είναι ΜΗΔΕΝΙΚΗ. Αυτό έλειψε όμως, να μη δώσει έγκριση ο Γιούνκερ και η Κομισιόν στον "γίγαντα" Μπαρόζο που ανοίγει την πόρτα για τις δικές τους μελλοντικές προσλήψεις.

Προχθές η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα προστασίας 145.000 Δημοσίων Υπαλλήλων, που έχουν πάρει στεγαστικό δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Τα μέτρα περιλαμβάνουν πάγωμα των πληρωμών του κεφαλαίου του δανείου, μείωση του επιτοκίου, ρύθμιση για μείωση της δόσης. Οπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση, βασικό κριτήριο για τις νέες ρυθμίσεις δανείων αποτελεί «η εξασφάλιση βιώσιμης λύσης δηλαδή το διαθέσιμο, μετά την πληρωμή της δόσης, εισόδημα να είναι ικανό για τη διαβίωση του δανειολήπτη, λαμβανομένης υπόψη της οικογενειακής του κατάστασης».

Ο Βαρουφάκης βρήκε την απάντηση στις κατηγορίες οτι είχε Plan B. Είπε οτι θα έπρεπε να τον κατηγορούν αν ΔΕΝ είχε Plan B. Μα κύριε Γιάνη, η κατηγορία είναι οτι ΕΠΙΔΙΩΚΑΤΕ το Plan B χωρίς να έχετε τέτοια εντολή από τον λαό, ούτε καν από την κυβένρηση. Εκτός αν είχατε από την κυβέρνηση και δεν μας το λέτε ακόμη... Η "διαπραγμάτευση" Βαρουφάκη, οδηγούσε αναγκαστικά στο Plan B. Ουσιαστικά ο υπουργός δεν είχε Plan A . Το Plan A του ήταν να αλλάξουν άποψη όλοι οι άλλοι και να αποδεχτούν την ανωτερότητα του.

Με αφορμή την επέτειο του “δημοψηφίσματος” του Τσίπρα, ξανακοίταζα το ψηφοδέλτιο. Το ψηφοδέλτιο αυτό αρκεί από μόνο του για να αντιληφθούμε το πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα αλλά και το πόσο χυδαία είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Τα δημοψηφίσματα απευθύνονται στο σύνολο του πληθυσμού και για αυτό πρέπει τα ερωτήματα τους να είναι σαφή και απλά. Όσο πιο απλά και όσο πιο σαφή γίνεται, για να μπορούν να τα καταλάβουν οι πολίτες που καλούνται να διαλέξουν. Το δημοψήφισμα του Τσίπρα ήταν ακριβώς το αντίθετο. Το ερώτημα ήταν ακατανόητο στην συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Και για όσους το κατάλαβαν ήταν μια “παγίδα”.

Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης σχετίζονται με την ανάγκη μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που επιβάλουν πολιτικές πολύ σκληρής λιτότητας. Τόσο σκληρής που αναγκαστικά υφίστανται συνθήκες μακροχρόνιας ύφεσης και κατά συνέπεια ανεργίας και φτώχειας.

Το μεγάλο πρόβλημα της Μεγάλης Βρετανίας με το δημοψήφισμα που αποφάσισε το BREXIT δεν είναι ούτε το οικονομικό, ούτε το γεωπολιτικό. Είναι το τεράστιο εσωτερικό πρόβλημα που παρουσιάστηκε στη χώρα, αφού διαπιστώθηκε οτι οι μισοί θέλουν να μείνουν και οι μισοί να φύγουν.

Οι επιπτώσεις από το δημοψήφισμα για την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαική Ένωση δεν είναι απαραίτητο ότι θα γίνουν αντιληπτές άμεσα. Το αντίθετο μάλιστα, θα αργήσουν και ίσως να μην είναι τόσο τραγικές όσο οι αγορές ανέλυαν πριν το δημοψήφισμα, ούτε να δικαιολογούν τον πανικό που εκδηλώθηκε με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

Πανικός έχει πιάσει αρκετούς μαθητές που σκοπεύουν να σπουδάσουν στην Αγγλία και τους φοιτητές που ήδη σπουδάζουν εκεί, καθώς φοβούνται οτι μετά την απόφαση του Brexit δεν θα δικαιούνται τα ευνοικά φοιτητικά δάνεια και ότι θα τους αυξηθούν τα δίδακτρα που σήμερα είναι χαμηλά για τα μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης. Τα πράγματα όμως δεν είναι ακριβώς έτσι. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν σημαίνει οτι αυτομάτως αλλάζουν όλα. Για να φύγει επισήμως η Μεγάλη Βρετανία από την Ευρωπαική Ένωση απαιτείται χρόνος και διαπραγματεύσεις. Εκτιμάται οτι οι διαπραγματεύσεις θα διαρκέσουν τουλάχιστον δυο χρόνια από τη στιγμή που θα ξεκινήσουν. Μέχρι να ληφθούν οριστικές αποφάσεις η Αγγλία δεσμεύεται από όλα όσα διέπουν τη σχέση της με την Ευρωπαική Ένωση σήμερα. Συνεπώς μάλλον όλα μένουν ίδια τόσο για τα δίδακτρα οσο και για τα φοιτητικά δάνεια για τα επόμενα δυο χρόνια. Το τι θα γίνει μετά, εξαρτάται από τις νέες συμφωνίες, αλλά και από την πολιτική που θα ακολουθήσει το κάθε Πανεπιστήμιο ξεχωριστά. Οι σχέσεις παραμένουν ίδιες και για όσους εργάζονται ήδη στην Μεγάλη Βρετανία αλλά κατά πάσα πιθανότητα και για όσους μεταβούν εκεί για να εργαστούν μέχρι την οριστική αποχώρηση. Είναι πολύ νωρίς λοιπόν για πανικό, χρειάζεται παιδιά ψυχραιμία στη ζωή...

Η απόφαση των Βρετανών να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση ανατρέπει τις παγκόσμιες ισορροπίες και θέτει σε αμφισβήτηση ακόμη και την ύπαρξη της Ενωμένης Ευρώπης.

Εάν οι φήμες, που φέρνουν την "λύση" για τα σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος να αποτυγχάνει, επιβεβαιωθούν, θα έχουμε μπροστά μας ένα τεράστιο πρόβλημα. Δυστυχώς από αυτή τη λύση εξαρτάται το μέλλον περίπου 13.000 εργαζόμενων και χιλιάδων προμηθευτών. Και αυτό θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία. Μακάρι λοιπόν να βρεθεί μια λύση για να επιβιώσει η επιχείρηση, αλλιώς οι εξελίξεις θα είναι τραγικές για πολύ κόσμο.

Η επιμονή των δανειστών για τη μη συμμετοχή επιχειρηματιών στα Διοικητικά Συμβούλια των τραπεζών, είναι κάπως παράδοξη. Από τη μία πλευρά αναγνωρίζει κανείς οτι καλό είναι όλα τα μέλη του ΔΣ μιας τράπεζας να έχουν σημαντική εμπερία στη διοίκηση τραπεζών - όπως απαιτεί το ΤΧΣ και οι δανειστές. Από την άλλη όμως, αν κάποιος επιχειρηματίας είναι μεγαλομέτοχος της τράπεζας, λογικό είναι να ζητάει συμμετοχή στο ΔΣ έστω και ως "παρατηρητής" δηλαδή ως απλό μέλος. Και επειδή όταν λέμε μεγαλομέτοχος, σε τέτοιου μεγέθους οργανισμούς, όπως οι τράπεζες δεν εννοούμε κάποιον που έχει το 10 ή το 20% αλλά κάποιον που έχει βάλει αρκετά εκατομμύρια ή και δεκάδες εκατομμύρια για να αγοράσει μετοχές της τράπεζας, είναι κάπως παράδοξο να του αφαιρείται η δυνατότητα να συμμετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο του οργανισμού στον οποίο έχει επενδύσει. Στην Ελλάδα πάντως όπου όλα διοικούνται πλέον απόλυτα και σε μεγάλο βαθμό παράδοξα, οι επιχειρηματίες που συμμετείχαν στα ΔΣ των τραπεζών απαγορεύεται πλέον να συμμετέχουν. Τις νέες συνθέσεις των ΔΣ των τραπεζών θα τις δούμε σύντομα αλλά γνωστά επιχειρηματικά ονόματα θα λείπουν από αυτές.

Μόνο ως προτροπή προς τους πολίτες να μην πληρώνουν τους φόρους τους μπορεί να εκληφθεί η νέα διάταξη για το πρόστιμο του ΦΠΑ. Αν κάποιος δεν κόψει αποδείξεις και συλληφθεί από την εφορία, "τιμωρείται" με πρόστιμο που φτάνει το 50% του ΦΠΑ, που αντιστοιχεί στις αποδείξεις που δεν έκοψε. Είναι σαν να σου λέει δηλαδή η εφορία, μη χτυπάς απόδειξη και αν σε πιάσω θα πληρώσεις το μισό από τον ΦΠΑ της απόδειξης που δεν έκοψες. Ποιός θα κόψει απόδειξη μετά από αυτό; Κανείς. Αυτό που πρέπει να διερευνηθεί είναι γιατί η κυβέρνηση έφτιαξε αυτή την διάταξη; Δεν θέλει να μαζέψει τους φόρους; Και γιατί δεν θέλει;

Οι πρόσφατες δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανανέωσης της Νέας Δημοκρατίας είναι ελπιδοφόρες. Δήλωσε οτι η ανανέωση του κόμματος θα γίνει με νέους που θέλουν να πολιτευτούν σε διάφορες εκλογικές περιφέρειες και τόνισε οτι δεν έχει καμία δέσμευση και κανένα “γραμμάτιο” έναντι των βουλευτών του, αφού κανείς δεν τον υποστήριξε στις εσωκομματικές εκλογές. Η ανανέωση της Νέας Δημοκρατίας από τον Μητσοτάκη είναι ίσως περισσότερο αναγκαία από όσο ο ίδιος πιστεύει. Και κατά τη γνώμη μου έχει ήδη αργήσει να την ξεκινήσει.

Στην προσπάθειά τους να γίνουν αρεστοί στους πολίτες ή να δώσουν έστω μια αισιόδοξη προοπτική, πολλοί πολιτικοί αλλά και τραπεζίτες αναφέρονται συχνά στην άρση των capital controls και την έξοδο της χώρας στις αγορές.Επιθυμούν, αφενός, την αύξηση του ορίου των αναλήψεων σε μετρητά και, αφετέρου, βιάζονται να αρχίσει ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές και χρηματαγορές αντί των δανείων που δίνονται σήμερα από την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ.

Το ΑΕΠ φέτος είναι 174 δισ. ευρώ. Η παραοικονομία είναι πάνω από 60 δισ. ευρώ. Η φοροδιαφυγή είναι πάνω από 28 δισ. ευρώ.