Σημειώνεται ότι ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν και άλλα μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, συμπεριλαμβανομένης και της πιο πλούσιας λίγκας του κόσμου – της αγγλικής. Σύμφωνα με τον τελευταίο της ισολογισμό, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, πάλαι ποτέ πλουσιότερη ομάδα στο άθλημα, έχει συσσωρεύσει χρέη ύψους 802,8 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ το χρέος της Λίβερπουλ ανέρχεται σε 272 εκατομμύρια. Αντιμέτωπη με οικονομική ασφυξία είναι και η Τότεναμ, η Τσέλσι βασίζεται απόλυτα στις (βαθιές είναι η αλήθεια) τσέπες του Ρομάν Αμπράμοβιτς και η Πόρτσμουθ έχει ήδη χρεοκοπήσει. Αντιθέτως, σε πολύ καλύτερη μοίρα είναι οι Γερμανικές ομάδες, οι οποίες, σε αντίθεση με τις Αγγλικές, τις Ισπανικές και τις Ιταλικές, δεν ακολούθησαν το δρόμο των ανεύθυνων αγορών.

Στην Ελλάδα, η οικονομική κρίση που πέρασε ο Ολυμπιακός οδήγησε σε ριζικές αλλαγές στο τιμόνι της ομάδας μετά από 18 χρόνια. Ο Ηρακλής βρέθηκε προ του φάσματος του υποβιβασμού λόγω της οικονομικής του δυσχέρειας. Στον Παναθηναϊκό, η οικονομική κατάσταση της ομάδας αποτελεί σημείο τριβής μεταξύ των μετόχων του. Επίσης, τόσο οι “μεγάλοι”, όσο και οι μικρότερες ομάδες του Ελληνικού ποδοσφαίρου αντιμετωπίζουν από φέτος τον επιπλέον πονοκέφαλο της ένταξης των ποδοσφαιρικών συμβολαίων στην κανονική κλίμακα εισοδήματος (δηλαδή στον μεγαλύτερο δυνατό συντελεστή του 45%). Μολονότι πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα δίκαιο μέτρο, εκτοξεύει τους προϋπολογισμούς των ομάδων. Για παράδειγμα, μολονότι ο Ζιλμπέρτο Σίλβα αμείβεται με 300.000 ευρώ παραπάνω από το νέο απόκτημα της ομάδας, Σίντνεϊ Γκοβού (2 εκατομμύρια, έναντι 1,7 εκατομμυρίων), το συμβόλαιο του τελευταίου στοιχίζει μαζί με την εφορία συνολικά 2,7 εκατομμύρια ευρώ στο Τριφύλλι, έναντι 2,5 που στοιχίζει το συμβόλαιο του Γάλλου.

Με άλλα λόγια, η κρίση όχι μόνο αγγίζει το Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αλλά ενδεχομένως να αλλάξει και τις ισορροπίες του, υπέρ όσων φέρθηκαν συνετά την εποχή των παχιών αγελάδων.