Το νέο κύμα δημοσκοπήσεων για τις ευρωεκλογές ξεκίνησε με την έρευνα της GPO για το Star, που δείχνει ότι μέχρι τον Ιούνιο έχουμε να δούμε πολλά.

Μέσα σε όλα τα σοβαρά που συμβαίνουν στη χώρα και διεθνώς, τα οποία ωστόσο φαίνεται ότι η πολιτική τάξη αντιμετωπίζει με κάποια ελαφρότητα, οφείλει κανείς να δει ορισμένες πτυχές με μια σχετική χαλαρότητα.

Πολύ φοβάμαι ότι η πολιτική τάξη της χώρας – ή τουλάχιστον αυτή που διατείνεται ότι εκπροσωπεί τους πολίτες από τη Νέα Δημοκρατία (περιλαμβανομένης) και αριστερά, άρα τα κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου» - δεν παίρνει χαμπάρι τι γίνεται σε αυτή τη χώρα. Και αν παίρνει χαμπάρι, ή αδυνατεί να αντιδράσει, ή δεν ενδιαφέρεται και δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.

Σε λιγότερο από τρεις μήνες στήνονται οι κάλπες των ευρωεκλογών και εν όψει αυτών τίθεται ένα ερώτημα για ολόκληρη την Ευρώπη: Υπάρχουν περιθώρια αναστροφής του πολιτικού κλίματος, το οποίο όλοι παρατηρούν υποκρινόμενοι ότι δεν συμβαίνει και τίποτε;

Να ξεκινήσω με απορίες: Σε τι διάολο αποσκοπούσε η επίσκεψη του Μητσοτάκη στην Οδησσό όπου παρά λίγο να φάει και ένα ρωσικό πύραυλο στο κεφάλι;

Οι δυο κομματικοί σχηματισμοί, οι «Δημοκράτες» του Ανδρέα Λοβέρδου και η «Εθνική Ομάδα» του Κωστή Αιβαλιώτη ( ο οποίος υποσημείωσε ότι στοχεύει ,προς το παρόν, στις Ευρωεκλογές). Και πριν οποιοσδήποτε μού αντιτάξει το επιχείρημα που ήδη ακούστηκε , ότι δηλαδή «κάνει κόμμα ο κάθε πικραμένος», απαντώ προκαταβολικά ότι στις εκλογές του Ιουνίου, τρία κόμματα που βρέθηκαν αντιμέτωπα με τη χλεύη των «ερευνητών», μπήκαν πανηγυρικά στη Βουλή ( καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία): «Νίκη», «Πλεύση Ελευθερίας» και «Σπαρτιάτες». Και η κοινοβουλευτική δύναμη των τριών κομμάτων είναι «Σπαρτιάτες» 11 βουλευτές, «Νίκη» 10, και «Πλεύση Ελευθερίας» 6. Δηλαδή; 27 βουλευτές από τρία κόμματα σχεδόν από το πουθενά, έχουν θέση και φωνή στη Βουλή και σίγουρα έχουν αλλάξει την εικόνα της. Φυσικά όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί και σήμερα και χτες και προχτές και βαθιά μέσα στην κοινοβουλευτική μας ιστορία υπόκειντο στους νόμους της φθοράς – για να μην πω «και της διαφθοράς»- και των εσωτερικών προβλημάτων που τους διέλυαν. Αλλά μέχρι να γίνει αυτό, τη…. δουλειά τους την είχαν κάνει : Να αλλάξουν τη φυσιογνωμία της Βουλής, να προβάλουν νέα πρόσωπα και ίσως μερικές φορές , να δημιουργήσουν κάποιες προσωπικότητες που απέκτησαν και κάποιο μέλλον. Γνωρίζω προσωπικά και αρκετά καλά και τον Ανδρέα Λοβέρδο και τον Κωστή Αιβαλιώτη. Δεν θα κάνω κριτική των προσωπικοτήτων τους γιατί δεν είναι αυτή η δουλειά μου. Οι πολιτικοί κρίνονται από το έργο τους και όχι από τα…. ρεπορτάζ και τα σχόλια καλών και κακών γραφιάδων. Θα πω μόνο ότι ο απλός μου νους που παρακολουθεί πολύ στενά την πορεία της κυβέρνησης και του ίδιου του Μητσοτάκη , των συνεργατών του που φυσικά ΜΟΝΟΣ του επέλεξε, τις πρωτοβουλίες και το έργο του πρωθυπουργού και των υπουργών του και το μόνο πραγματικά ΑΡΙΣΤΟ έργο τους είναι η εξαιρετική διαχείριση της συμπεριφοράς και απόδοσης της προηγούμενης κυβέρνησης. Εδώ και καιρό το πάει «μία η άλλη». Ένα καλό, ένα στραβό. «Γιατί το κάνατε αυτό;» φωνάζει ο αγρότης ας πούμε. «Ναι, αλλά κάναμε κι αυτό» απαντά η κυβέρνηση που δεν έχει απάντηση στην ερώτηση του αγρότη αλλά έχει γεμάτο το οπλοστάσιό της. Και η στήριξη που έχει από τα ΜΜΕ είναι σχεδόν απόλυτη. Αυτή τη στιγμή, ύστερα από τα τρία νέα κόμματα που μπήκαν στη Βουλή τον Ιούνιο, έρχονται άλλα δυο –προς το παρόν- με επικεφαλής πεπειραμένους κοινοβουλευτικούς που ανεξάρτητα από τις συμπάθειες ή τις αντιπάθειες που έχουν, διαθέτουν το μεγαλύτερο προσόν: Εμπειρία στο πεδίο. Ένα στοιχείο που δεν αξιολόγησε, δεν πίστευε γιαυτό και ανεπαρκώς αξιοποίησε στις επιλογές του ο Μητσοτάκης, μηδενίζοντας την πείρα και τις ουσιαστικές γνώσεις των ανθρώπων που ΔΕΝ επέλεξε. Καλά ξεμπερδέματα. Μέσα σε λίγα μόλις 24ωρα, δυο νέοι κομματικοί σχηματισμοί εμφανίστηκαν και ανακοίνωσαν ότι θα διεκδικήσουν την ψήφο των Ελλήνων στις Ευρωεκλογές. Δεν ξέρω εάν οι δυο αυτοί σχηματισμοί θα καταφέρουν να επιβιώσουν μέχρι τις Εθνικές Εκλογές – οψέποτε κι αν γίνουν- αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό είναι το σκοπούμενο.

Στην ταινία «Ζώνη Ενδιαφέροντος» που βραβεύθηκε με Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, βλέπουμε τη ζωή της οικογένειας του Ρούντολφ Ες, που ζει… μεσοτοιχία με το Άουσβιτς.

Στα «ψιλά» της συνέντευξης του Κυριάκου Μητσοτάκη το πρωί της Τρίτης στο ΣΚΑΪ, πέρασε και η ερώτηση σχετικά με τα email της Άννας Ασημακοπούλου και τη διαρροή της λίστας των αποδεκτών.

Η εκκρεμότητα που απομένει εν όψει ευρωεκλογών, για όλα τα κόμματα, είναι προφανώς η κατάρτιση και η ανακοίνωση των ευρωψηφοδελτίων.

Πιο ξεκάθαρο δεν θα μπορούσε να γίνει: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε με την ομιλία του της Δευτέρας στο προσυνέδριο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκης, ότι πλέον απευθύνεται στο κομματικό φιλότιμο και συναίσθημα, ξεχνά τα πολλά νεωτερικά και φιλελεύθερα και προσπαθεί να συσπειρώσει δυνάμεις, εν όψει ευρωεκλογών.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) και οι εφαρμογές της ωθούν την ανθρωπότητα σε μια νέα πραγματικότητα καθώς για πρώτη φορά αισθανόμαστε πως η διάνοια και η βούλησή μας δεν είναι το «αφεντικό» εδώ. Το νοητικό-επινοητικό μας μονοπώλιο απειλείται. Υπάρχει κίνδυνος ο έλεγχος της διαχείρισης πραγμάτων που μας αφορούν άμεσα να μειωθεί σημαντικά από το ίδιο μας το δημιούργημα. Από την άλλη πλευρά η "αφαίρεση " της ανθρώπινης υποκειμενικότητας που συνοδεύει την ΤΝ έχει εκτος από αρνητικές και θετικές πλευρές σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς ακόμη και στην εμβάθυνση της Δημοκρατίας.

Ο Στέφανος Κασσελάκης έδωσε μία συνέντευξη στην Καθημερινή την Κυριακή, η οποία πέρασε λίγο πολύ απαρατήρητη - λογικό, καθώς χρειάζεται αρκετή προσπάθεια για να αξιολογηθεί ως σημαντικό κάτι από αυτά που συνήθως λέει.