Το 2010, σχεδόν 200 κυβερνήσεις συμφώνησαν να εργαστούν προς τον περιορισμό των παγκόσμιων εκπομπών αερίων, ώστε οι θερμοκρασίες να μην αυξηθουν περισσότερο από 2 βαθμούς Κελσίου. Κοινός τόπος πως οποιαδήποτε άυξηση παραπάνω από τα συμφωνηθέντα, θα προκαλέσει σημαντικές καταστροφές. Κιόμως, οι επιστήμονες έρχονται τώρα να αποδείξουν, πως τελικά ακόμη κι αυτοί οι δύο βαθμοί, έχουν τελικά πολύ υψηλότερο περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος απ' ό,τι εθεωρείτο μέχρι σήμερα.
Με απλά λόγια, χωρίς τη μείωση της κατανάλωσης κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων, ακόμη κι ο στόχος των δύο βαθμών καθίσταται αδύνατος μέχρι το 2070.
Οι ερευνητές εξέτασαν κάποια πιθανά σενάρια, τα οποία παρουσιάζονται αναλυτικά στο παρακάτω διάγραμμα, και πως θα μπορούσαν να βοηθήσουν θετικά σχετικά με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ξεκινώντας από εκείνα που δεν συνδέονται με τη διατροφή μας.
- Συνεχίζουμε την κατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών, όπως συνήθως (μπλε).
- Καταναλώνουμε τις ίδιες ποσότητες κρέατος και γάλακτος, αλλά προσπαθούμε να παράξουμε περισσότερα με λιγότερους πόρους (κίτρινο).
- Εφαρμόζουμε μια τεχνική μετριασμού, η οποία θα χειριστεί τη χρήση της κοπριάς -και την επακόλουθη εκπομπή μεθανίου- με τέτοιον τρόπο ώστε αυτή να μειωθεί(πορτοκαλί).
Όπως, όμως, προκύπτει κι από το διάγραμμα, σε λιγότερο από 60 χρόνια, η τωρινές μας συνήθειες σχετικά με την κατανάλωση κρέατος και γαλακτοκομικών, θα ξεπεράσει κατά πολύ το προβλεπόμενο ανώτατο όριο εκπομπών αερίου. Μέχρι το 2070, μάλιστα, υπολογίζεται πως ο γεωργικός τομέας από μόνος του θα μπορούσε να παράγει περισσότερα αέρια από ό, τι θα ήταν εφικτό να "διαχειριστεί" ακόμη κι ένας πλανήτης που θα είχε τις θερμοκρασίες του υπό πλήρη έλεγχο!
Έτσι, ακόμη κι Ακόμη και παραγωγικές και τεχνολογικές λύσεις μειώσουν αυτές τις εκπομπές, ο γεωργικός τομέας από μόνος του θα εξακολουθεί να παράγει περισσότερο από το ήμισυ των παγκόσμιων εκπομπών αερίων. Και σημειωτέον πως, στις εν λόγω εκπομπές δεν λαμβάνουμε καν υπόψη αυτές της ενέργειας, της βιομηχανίας ή του τομέα των μεταφορών, οι οποίες από κοινού αποτελούν το 58% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στον κόσμο σήμερα.
Κοτόπουλα και χοίροι, οι παγκόσμιοι σωτήρες
Μοναδική σωτηρία είναι μόνο η αλλαγή του τρόπου διατροφής μας. Και το αισιόδοξο είναι, πως αν και ακραίες καταστάσεις θέλουν κι ακραίες λύσεις, εδώ για να "σωθούμε" δεν χρειάζεται να γίνουμε vegeterians. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, αν απλά και μόνο αντικαταστήσουμε να αντικαταστήσει το 75% του βοδινού και αρνίσιου κρέατος που τρώμε, με κοτόπουλο και χοιρινό, τότε οι γεωργικές εκπομπές αερίων θα μπορούσαν να μειωθούν σε πέντε γιγατόνους ετησίως. Πληροφοριακά, αν κάνουμε την ίδια αντικατάσταση με δημητριακά ή σιτηρά, οι εκπομπές θα μειωθούν τρεις γιγατόνους.
Αλλά δεν είναι μόνο το σύστημα τροφίμων. Είναι και τα καταναλωτικά μας πρότυπα, συμπεριλαμβανομένης της κουλτούρας μας για προτίμηση προς το κρέας. Ένας φόρος με βάση το κρέας θα μπορούσε να είναι μια κάποια λύση, όπως προτείνει ο επικεφαλής επιστήμονας της μελέτης από το Chalmers University of Technology, Fredrik Hedenus. "Δεν υπάρχουν τέτοιες πολιτικές στις μέρες μας. Οι περισσότερες χώρες έχουν ένα αδύναμη πολιτική για το κλίμα, αν υπάρχει", εξηγεί. «Οι εναλλακτικές που έχουμε για μείωση της κατανάλωσης κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων σχετίζονται με την διάθεση μας για ριζική αλλαγή της διατροφικής μας κουλτούρας".
