Αφύλακτοι ζούμε όθεν στην διάβαση του χρόνου. Εξόριστοι σε μικρές ουτοπίες. Μαγευόμαστε απ΄ τα μάτια του Θεού καμιά φορά. Κι ύστερα αυτός για να μας εκδικηθεί, επειδή τον πλησιάσαμε τόσο κοντά, μας χαλάει μέσα στο φως του.
Η νοσταλγία είναι το χάρτινο καταφύγιο των αδυνάμων. Τίποτε χειροπιαστό. Αναμνήσεις μιας παληάς ηδονικής θέρμης που πάει να υψωθεί σε κάτι περισσότερο από την συνήθη καύλα και σκοντάφτει στον τελωνειακό έλεγχο κάτι γλυκανάλατων υπολογισμών. Καλά κρασιά….