Στόχος της ελληνικής πλευράς είναι να οριστικοποιήσει το χρονοδιάγραμμα των συζητήσεων σχετικά με την επιμήκυνση του ελληνικού δανείου των 110 δισ. ευρώ, τη μείωση των επιτοκίων, την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και τη διαχείριση του χρέους στην ευρωζώνη. Από την άλλη μεριά, στόχος της γερμανικής πλευράς είναι να αποδείξει ότι δεν υποκύπτει στις πιέσεις των αδύναμων χωρών μελών της ευρωζώνης, ότι μπορεί να επιβάλλει τη γερμανική «συνταγή της λιτότητας» μέσω του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας και να διαφυλάξει ότι οι Γερμανοί δε θα «ξαναπληρώσουν» για τις «ατασθαλείες των απείθαρχων Νοτίων».

Παράλληλα, με χθεσινή ανακοίνωση της η Bundesbank έδειξε τα «γερμανικά δόντια» καθώς εμφανίστηκε απορριπτική στην ιδέα της αγοράς κρατικών ομολόγων από το ταμείο του μηχανισμού στήριξης EFSF, με το σκεπτικό ότι έτσι η ΕΕ θα εξέπεμπε τα λάθος μηνύματα προς τις αγορές και τις κυβερνήσεις. Επιπλέον, εμφανίστηκε αρνητική ως προς την πρόταση για έκδοση ευρωομολόγων, ενώ παράλληλα τάσσεται κατά της πρότασης να χορηγεί το EFSF δάνεια προς χώρες της ευρωζώνης- με χαμηλό επιτόκιο- προκειμένου να επαναγοράσουν ομόλογά τους. Η συγκυρία αυτή έδειξε και την εξαιρετικά σκληρή γραμμή που πιθανώς να ακολουθήσει η γερμανική πλευρά, την ώρα μάλιστα, που η Μέρκελ έχει εφέτος επτά τοπικές εκλογικές αναμετρήσεις με σημαντικότερη αυτή στο κρατίδιο της Βάδης - Βυτεμβέργης, προπύργιο των Χριστιανοδημοκρατών, στις 27 Μαρτίου. Αν συμβεί κάτι τέτοιο τότε η καγκελάριος θα επιστρέψει στο δίλημμα που την απασχολούσε και στις αρχές του 2010, όταν καθυστερούσε την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα λόγω των αντιδράσεων που αντιμετώοιζε στο εσωτερικό της.

Η ελληνική πλευρά κρατάει προς το παρόν κλειστά τα χαρτιά της στο θέμα του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας αλλά παράλληλα εμφανίζεται έτοιμη να αποδεχθεί το κείμενο ώστε να αποκομίσει τα οφέλη που επιθυμεί στα κρίσιμα μέτωπα της επιμήκυνσης κα της μείωσης επιτοκίων.