«Δεν είμαι το απόλυτο κακό, αλλά το αναγκαίο κακό». Αυτή είναι μία φράση που θα μπορούσε να δικαιολογήσει πολλές από τις επιλογές που κάνουμε και τις αποφάσεις που παίρνουμε σήμερα – κυρίως τις χειρότερες. Επίσης, είναι η φράση που ο Γιαννάκης, ή αλλιώς «Δον Ζουάν», ή αλλιώς Πάνος Βλάχος, χρησιμοποίησε για να περιγράψει τον χαρακτήρα του και, κατ’ επέκταση, τον χαρακτήρα κάθε “τέρατος”, στο τέλος της παράστασης «Δον Ζουάν» στο Θέατρο Βεάκη.
Και, ναι, ίσως είναι λίγο ανορθόδοξο να ξεκινώ από το τέλος της ιστορίας και όχι από την αρχή, αλλά πιστεύω, έχοντας δει την παράσταση, πως η κατανόηση αυτής της φράσης είναι αρκετά σημαντική, κυρίως για να απολαύσετε την ίδια την ιστορία. Θα επιστρέψω, όμως, στη φυσιολογική ροή τους προγράμματος και θα ξεκινήσω από την αρχή – από την ιστορία.
Περισσότερα στο Monopoli.gr
