Βασισμένη στο άρθρο 24 του Συντάγματος, τον Γενικό Πολεοδομικό Κανονισμό (ΓΟΚ) και την πολεοδομική νομοθεσία, η ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η διατήρηση των νέας γενεάς αυθαίρετων (μετά το 1983) έχει ως συνέπεια τη χειροτέρευση των όρων και συνθηκών διαβιώσης των κατοίκων, την νόθευση και ανατροπή των σχεδίων πόλης.
Σύμφωνα με το ΣτΕ, συνταγματικά ανεκτή ήταν μόνο η πρώτη εξαίρεση από την κατεδάφιση που προβλέφθηκε με το πρώτο σχετικό πολεοδομικό νομοθέτημα, που ήταν ο «Νόμος Τρίτση», που επέτρεψε να νομιμοποιηθούν αυθαίρετα κτίσματα που είχαν κατασκευασθεί πριν το 1983, εφόσον ο ιδιοκτήτης υπέβαλλε σχετική δήλωση και κατέβαλε εφάπαξ εισφορά.
Αυτά τα αυθαίρετα θα μπορούσαν να διασωθούν χωρίς να θίγεται το Σύνταγμα, μόνο εφόσον οι περιοχές εντάσσονται στο σχέδιο πόλης και αποδεικνύεται ότι δεν αποδυναμώνεται η αποτελεσματικότητα των πολεοδομικών κανόνων και εφόσον δεν προκαλείται βλάβη σε φυσικά οικοσυστήματα, σε οικιστικά σύνολα, αλλά και σε πολιτιστικά στοιχεία που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας.
Η απόφαση αναμένεται να δημοσιευθεί μέσα στο επόμενο διάστημα.
Αντισυνταγματική έκρινε τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων που χτίστηκαν μετά το 1983 - ανεξάρτητα αν αυτά είναι εντός ή εκτός σχεδίου πόλης - η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, με πρόεδρο το Μιχ.Βροντάκη και εισηγητή το σύμβουλος Επικρατείας Ν.Ρόζο, το ΣτΕ έκρινε επίσης ότι τα αυθαίρετα μετά το 1983, που άρχισε η εφαρμογή του Ν.1337/1983 («Νόμος Τρίτση»), έπρεπε κανονικά να είχαν κατεδαφιστεί. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι κάθε μεταγενέστερη διάταξη, που εξαιρεί αυθαίρετα από την κατεδάφιση, είναι αντισυνταγματική.
