Η λογική λέει ότι όταν το Δημόσιο συρρικνώνεται- και αυτό συμβαίνει σήμερα, ή τέλος πάντων αυτό θα συμβεί σταδιακά τους επόμενους μήνες-, όταν τα χρήματα που έδινε το Δημόσιο στην οικονομία περιορίζονται, για να διατηρηθεί η οικονομία στο ίδιο επίπεδο θα πρέπει κάποιος άλλος να δώσει τα χρήματα για την ανάπτυξη. Ο άλλος είναι ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος ακόμη δεν έχει προσαρμοστεί στον νέο ρόλο που καλείται να παίξει. Βεβαίως μια τέτοιου μεγέθους προσαρμογή δεν μπορεί να γίνει μέσα σε λίγους μήνες. Απαιτούνται χρόνια.
Το ερώτημα όμως είναι αν ο ιδιωτικός τομέας, αν οι επιχειρηματίες έχουν καταλάβει ότι πρέπει να σηκώσουν οι ίδιοι, χωρίς τη βοήθεια του κράτους για πρώτη φορά, το βάρος της ανάπτυξης της οικονομίας. Και μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποιες από τις μεγάλες επιχειρήσεις αργά ή γρήγορα θα προσαρμοστούν και θα καταφέρουν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με τις μικρότερες και τις προσωπικές επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν τον κορμό της ελληνικής οικονομίας ως σήμερα. Κατά πάσα πιθανότητα οι περισσότερες από αυτές δεν θα αντέξουν την κρίση και οι ιδιοκτήτες τους θα πρέπει να βρουν άλλες δουλειές για να συντηρηθούν.
Οι τομείς που μπορούν να απορροφήσουν τους αυτοαπασχολούμενους οι οποίοι θέλουν να μείνουν αυτοαπασχολούμενοι και δεν θέλουν να γίνουν υπάλληλοι είναι λίγοι. Σχετίζονται κυρίως με τον τουρισμό και τον αγροτικό τομέα- όχι απαραίτητα με την ιδιοκτησία ξενοδοχείων και γης, αλλά και με τις υπηρεσίες που συνδέονται με τους δύο αυτούς τομείς. Υπάρχει βεβαίως και ένα πλήθος άλλες υπηρεσίες οι οποίες μπορούν να προσφέρουν εισόδημα σε αυτοαπασχολούμενους, αλλά αυτές απαιτούν πολύ «μοντέρνα σκέψη» και φαντασία για να αποδώσουν.
Με λίγα λόγια, το ζητούμενο σήμερα είναι να αντιληφθεί ο ιδιωτικός τομέας, είτε πρόκειται για μεγάλες επιχειρήσεις είτε για μικρομεσαίες και αυτοαπασχολούμενους, ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και πρέπει να αλλάξει και η νοοτροπία και ο τρόπος του επιχειρείν. Χρειάζεται διαφορετική διοργάνωση των επιχειρήσεων, άνοιγμα νέων αγορών και παροχή υψηλότερου επιπέδου προϊόντων και υπηρεσιών σε χαμηλότερες τιμές.
Με το άνοιγμα των επαγγελμάτων και την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας το κόστος θα μειωθεί. Στην ίδια κατεύθυνση βοηθά και η τεχνολογία. Από την άλλη, οι αυξήσεις των φόρων δεν ευνοούν την επιχειρηματικότητα, αλλά υποτίθεται ότι είναι προσωρινές και αντισταθμίζονται από τις μειώσεις στο κόστος εργασίας. Οι επιχειρηματίες πρέπει να ζυγίσουν την κατάσταση και να κινηθούν αναλόγως για να προσαρμόσουν το μοντέλο της οικονομίας στις νέες συνθήκες.