Ότι ο Δημήτρης Κουτσούμπας θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν (πολιτικά μιλώντας) για να λεηλατήσει εκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ, δε θέλει και πολλή σκέψη και ήδη τα πρώτα δείγματα είναι εμφανή στις δημοσκοπήσεις.

Πολλαπλώς πιο δύσκολη από ό,τι διαφαινόταν, αποδεικνύεται η σύνοδος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, αφού τα πεδία των εσωτερικών διαφωνιών εκτείνονται σχεδόν σε όλα τα θέματα.

Το διήμερο 14-15 Δεκεμβρίου αναμένεται ότι θα δοθεί μία ακόμη ευκαιρία στην ΕΕ να αναμετρηθεί με τον εαυτό της και τις συνθήκες της περιόδου, κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνόδου κορυφής για το 2023. Και εν όψει αυτής της νέας συζήτησης, τα μαντάτα είναι και καλά (για την Ελλάδα) και κακά (για την Ένωση στο σύνολο της).

Δεδομένης της ταχύτητας με την οποία αναπτύσσεται η τεχνολογία και των αλμάτων στην ψηφιακή επικοινωνία και εξυπηρέτηση, η υιοθέτηση του «ψηφιακού βοηθού», δηλαδή της τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης στο gov.gr δεν είναι και η ανακάλυψη του τροχού.

Αν το πρόβλημα της λεγόμενης «οπαδικής» βίας δεν ήταν τόσο κοινωνικά και πολιτικά σοβαρό, όσο και σύνθετο, θα προκαλούσε ειρωνικά χαμόγελα το γεγονός ότι η κυβέρνηση έσπευσε να ανακοινώσει μέτρα αντιμετώπισής της στο χώρο του ποδοσφαίρου με αφορμή τον τραυματισμό αστυνομικού (που χαροπαλεύει ο άμοιρος) από κακούργους σε αγώνα… βόλεϊ. Ακόμη περισσότερο, θα προκαλούσε τρανταχτά γέλια η εικόνα δύο υπουργών να βάζουν τα κυριακάτικά τους και να επισκέπτονται την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για να της ζητήσουν να πακετάρει σε μία υπόθεση όλα τα περιστατικά της λεγόμενης «οπαδικής» βίας, στην πραγματικότητα όμως για να πείσουν το πανελλήνιο ότι αυτή τη φορά η κυβέρνηση το εννοεί όταν διαλαλεί ότι θα την αντιμετωπίσει ριζικά.

Οι παραδοξότητες και ο αποσπασματικός χαρακτήρας των τάχα τολμηρών μέτρων της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της βίας στους αθλητικούς χώρους και πέριξ αυτών, έχουν σχολιαστεί με διαφόρους τρόπους.

Καθώς η συζήτηση για τα χάλια του εκπαιδευτικού μας συστήματος συνεχίζεται, με αφορμή τα αποτελέσματα του τελευταίου παγκόσμιου διαγωνισμού PISA, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι: Και μετά τη συζήτηση, τι;

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας δεν είναι πρωτάκουστα. Αυτό που άλλαξε αυτή τη φορά είναι η απόφαση πως για δύο μήνες οι αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου θα διεξάγονται χωρίς φιλάθλους στις εξέδρες. Μία οριζόντια δηλαδή τιμωρία με ημερομηνία λήξης.

Ενώ η κυβέρνηση «στα γήπεδα αναστενάζει» και βασανίζεται να λύσει το θέμα της βίας στους αθλητικούς χώρους, το νομοθέτημα για την παράκαμψη των συνταγματικών απαγορεύσεων (άρθρο 16) και τη λειτουργία των παραρτημάτων ξένων ΑΕΙ στη χώρα φαίνεται ότι παίρνει το δρόμο του.

Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν και η αφεντιά μου δεν χωρούσαμε ταυτόχρονα στην Αθήνα την περασμένη Πέμπτη, γι’ αυτό και εγώ φρόντισα να βρίσκομαι στην αγαπημένη πατρίδα Θεσσαλονίκη όταν κατέφθασε με την κουστωδία του. Στην πόλη που ανήκει - μαζί με άλλες - στη γεωγραφία της καρδιάς του, όπως είπε κάποια στιγμή πριν την επίσκεψη. Επομένως καλώς ο Μητσοτάκης άλλαξε τη Θεσσαλονίκη με την Αθήνα ως τόπο συνάντησης, ειδικά όταν έμαθε ότι αρχικά ο Ερντογάν θα συνοδευόταν από … 300, λες και ερχόταν να κατακτήσει. Η αλήθεια πάντως είναι ότι δυστυχώς ούτε η Θεσσαλονίκη έχει τις προδιαγραφές για να φιλοξενήσει τέτοιες συναντήσεις, ούτε οι δυνάμεις ασφαλείας της περιφέρειας μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια και αυτό είναι μία ακόμη πτυχή της ξεφτίλας που χαρακτηρίζει το ελληνικό κράτος. Από την άλλη πλευρά είναι πολύ πιθανό η αλλαγή του τόπου συνάντησης να μη δυσαρέστησε τον Ερντογάν γιατί στη Θεσσαλονίκη δεν θα μπορούσε να αποφύγει το προσκύνημα στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ που προσπαθεί μετά μανίας να αποκαθηλώσει πλήρως από τη συνείδηση και το φρόνημα των συμπατριωτών του και να εδραιωθεί ο ίδιος στη θέση του ως «πατέρας των Τούρκων». Η αποστασιοποίηση από τον Κεμαλισμό είναι πασίγνωστη και εκδηλώνεται συνεχώς. Το γεγονός ότι μετέτρεψε το κράτος από απολύτως κοσμικό σε ισλαμικό το αποδεικνύει περίτρανα. Άλλωστε έχει πει και το φοβερό ότι δύο μεθύστακες, ο Κεμάλ και ο Ισμέτ Ινονού παραχώρησαν το 1922 τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στην Ελλάδα που βεβαίως ήταν ήδη ελληνικά και με αμιγή ελληνικό πληθυσμό από το 1912… Ούτε και μπορούσαν να τα ξαναπάρουν οι Τούρκοι με τις δυνατότητες που είχαν εκείνη την εποχή.

Ότι το θέμα της βίας στους αθλητικούς χώρους και γύρω από αυτούς εξελίσσεται σε μία ανοιχτή πληγή για την κυβέρνηση, δεν θέλει και πολύ για να το διαπιστώσει κανείς. Αυτό που απλώς επιβεβαιώνεται μέχρι στιγμής είναι ότι τα περιστατικά σωρεύονται και είναι πολλά, οι εξαγγελίες για την αντιμετώπιση του φαινομένου ακόμη περισσότερες και τα αποτελέσματα μηδενικά.

Το νέο περιστατικό γηπεδικής βίας και σοβαρού τραυματισμού ενός αστυνομικού στου Ρέντη, φέρνει και πάλι στην επιφάνεια το μεγάλο πρόβλημα στο πεδίο της δημόσιας ασφάλειας και τάξης, που όπως όλοι θυμούνται είχε αποτελέσει μία από τις βασικές προεκλογικές διακηρύξεις της κυβέρνησης.

Η επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα και η επανεκκίνηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποτελεί αναμφισβήτητα μία θετική εξέλιξη. Από το να... κυνηγάμε το Ουρούτς Ρέις και να ακούμε τα τραγούδια του Ερντογάν ότι θα έρθει βράδυ, προφανώς και είναι καλύτερα να συζητάμε πολιτισμένα και να οικοδούμε με καλές προθέσεις τις διμερείς μας σχέσεις.