Την ίδια μέρα, Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου, πέθαναν από σύμπτωση δυο διεθνούς εμβέλειας πολιτικοί. Ο Ζακ Ντελόρ στα 98 του και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στα 81 του. Οι δυο αυτοί πολιτικοί ενσάρκωναν τα δυο πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την οραματική Ευρώπη της ανάπτυξης, του πολιτισμού, της ενοποίησης, της προόδου ο Ντελόρ και την πεζή, τιμωρητική, υφεσιακή Ευρώπη ο Σόιμπλε.

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά δεν αφήνει καλές αναμνήσεις το 2023, παρ’ όλο που μπήκαν λεφτά στις τσέπες κόσμου και κοσμάκη. Επειδή ο τουρισμός πήγε καλά, επειδή η κυβέρνηση μοίρασε λεφτά, επειδή η αισχροκέρδεια φούντωσε, επειδή η μαύρη οικονομία και η φοροδιαφυγή / φοροκλοπή ανθίζουν και ίσως για μερικά ακόμη επειδή, βολικά μεν, που δεν εξασφαλίζουν μακρόχρονη ανάπτυξη δε, ούτε συμβάλλουν στην ουσιαστική βελτίωση των δομών της χώρας. Άλλωστε, η δομή της οικονομίας ευνοεί τα παραπάνω φαινόμενα και εκείνα με τη σειρά τους τη συντηρούν. Μακάρι η ζωή να αποδείξει στη συνέχεια ότι αυτή η εκτίμηση είναι λανθασμένη και να πάνε όλα πρίμα, ώστε να δικαιολογούνται οι σημερινοί διθύραμβοι του «Εκόνομιστ» και οι έξαλλοι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης…

Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι ευρωπαίοι ηγέτες την Πέμπτη για το Σύμφωνο Σταθερότητας, τις αμυντικές δαπάνες και τη διαχείριση χρέους διευκολύνουν όλες τις κυβερνήσεις στην εφαρμογή της οικονομικής τους πολιτικής. Το Σύμφωνο Σταθερότητας χαλαρώνει, οι αναγκαίες για τις πράσινες επενδύσεις και την άμυνα δαπάνες τυγχάνουν ευνοϊκής μεταχείρισης και όπως φαίνεται, βρέθηκε ένα πεδίο συνεννόησης και ισορροπίας μεταξύ των “σκληρών” κεντροευρωπαικών χωρών και του πιο “χαλαρού” ευρωπαϊκού νότου.

Το πολιτικό θέμα των ημερών αφορά το «κακό σπυρί» της κυβέρνησης που ονομάζεται Σαμαράς, αλλά δεν θα πω πολλά. Αρκούμαι να υπενθυμίσω ότι με πολλές αφορμές – θάνατος Κωνσταντίνου, ελληνοτουρκικά κλπ – που έχει διαφοροποιηθεί έχω επισημάνει τον αντιμητσοτακισμό που χαρακτηρίζει τον Αντώνη από τη στιγμή που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τον έπαυσε από υπουργό Εξωτερικών στις αρχές της δεκαετίας 1990 λόγω διαφωνίας στο Μακεδονικό.

Η είδηση έχει ως εξής: Το ελληνικό προξενείο στη Νέα Υόρκη φιλοξένησε μία έκθεση τέχνης καλλιτέχνιδας της ομογένειας. Ένα από τα έργα ήταν η σύνθεση της ελληνικής σημαίας από υφάσματα ρούχων κακοποιημένων γυναικών. Η «σημαία» αυτή ήταν ροζ και όχι γαλάζια. Το υπουργείο Εξωτερικών την κατέβασε επειδή διαμαρτυρήθηκε ο πρόεδρος του ακροδεξιού κόμματος «Νίκη».

Θυμηδία και σκεπτικισμό προκάλεσαν, σε ευρωβουλευτές και παρατηρητές των ευρωτουρκικών σχέσεων, οι δηλώσεις του εισηγητή του Ευρωκοινοβουλιου για την Τουρκια, Ισπανού ευρωβουλευτή των Σοσιαλιστών Nacho Sánchez Amor, αμέσως μετά την επίσκεψη του στον έγκλειστο Οσμάν Καβάλα στην φυλακή!

Οι δηλώσεις του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου «σκουραίνουν» τα πράγματα για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στην Ελλάδα. Ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν έχει μόνο εσωκομματική αντιπολίτευση για να περάσει το «περιβόητο» νομοσχέδιο για τα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά έχει και την Εκκλησία απέναντί του.

Αν το πρόβλημα της λεγόμενης «οπαδικής» βίας δεν ήταν τόσο κοινωνικά και πολιτικά σοβαρό, όσο και σύνθετο, θα προκαλούσε ειρωνικά χαμόγελα το γεγονός ότι η κυβέρνηση έσπευσε να ανακοινώσει μέτρα αντιμετώπισής της στο χώρο του ποδοσφαίρου με αφορμή τον τραυματισμό αστυνομικού (που χαροπαλεύει ο άμοιρος) από κακούργους σε αγώνα… βόλεϊ. Ακόμη περισσότερο, θα προκαλούσε τρανταχτά γέλια η εικόνα δύο υπουργών να βάζουν τα κυριακάτικά τους και να επισκέπτονται την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για να της ζητήσουν να πακετάρει σε μία υπόθεση όλα τα περιστατικά της λεγόμενης «οπαδικής» βίας, στην πραγματικότητα όμως για να πείσουν το πανελλήνιο ότι αυτή τη φορά η κυβέρνηση το εννοεί όταν διαλαλεί ότι θα την αντιμετωπίσει ριζικά.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας δεν είναι πρωτάκουστα. Αυτό που άλλαξε αυτή τη φορά είναι η απόφαση πως για δύο μήνες οι αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου θα διεξάγονται χωρίς φιλάθλους στις εξέδρες. Μία οριζόντια δηλαδή τιμωρία με ημερομηνία λήξης.

Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν και η αφεντιά μου δεν χωρούσαμε ταυτόχρονα στην Αθήνα την περασμένη Πέμπτη, γι’ αυτό και εγώ φρόντισα να βρίσκομαι στην αγαπημένη πατρίδα Θεσσαλονίκη όταν κατέφθασε με την κουστωδία του. Στην πόλη που ανήκει - μαζί με άλλες - στη γεωγραφία της καρδιάς του, όπως είπε κάποια στιγμή πριν την επίσκεψη. Επομένως καλώς ο Μητσοτάκης άλλαξε τη Θεσσαλονίκη με την Αθήνα ως τόπο συνάντησης, ειδικά όταν έμαθε ότι αρχικά ο Ερντογάν θα συνοδευόταν από … 300, λες και ερχόταν να κατακτήσει. Η αλήθεια πάντως είναι ότι δυστυχώς ούτε η Θεσσαλονίκη έχει τις προδιαγραφές για να φιλοξενήσει τέτοιες συναντήσεις, ούτε οι δυνάμεις ασφαλείας της περιφέρειας μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια και αυτό είναι μία ακόμη πτυχή της ξεφτίλας που χαρακτηρίζει το ελληνικό κράτος. Από την άλλη πλευρά είναι πολύ πιθανό η αλλαγή του τόπου συνάντησης να μη δυσαρέστησε τον Ερντογάν γιατί στη Θεσσαλονίκη δεν θα μπορούσε να αποφύγει το προσκύνημα στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ που προσπαθεί μετά μανίας να αποκαθηλώσει πλήρως από τη συνείδηση και το φρόνημα των συμπατριωτών του και να εδραιωθεί ο ίδιος στη θέση του ως «πατέρας των Τούρκων». Η αποστασιοποίηση από τον Κεμαλισμό είναι πασίγνωστη και εκδηλώνεται συνεχώς. Το γεγονός ότι μετέτρεψε το κράτος από απολύτως κοσμικό σε ισλαμικό το αποδεικνύει περίτρανα. Άλλωστε έχει πει και το φοβερό ότι δύο μεθύστακες, ο Κεμάλ και ο Ισμέτ Ινονού παραχώρησαν το 1922 τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου στην Ελλάδα που βεβαίως ήταν ήδη ελληνικά και με αμιγή ελληνικό πληθυσμό από το 1912… Ούτε και μπορούσαν να τα ξαναπάρουν οι Τούρκοι με τις δυνατότητες που είχαν εκείνη την εποχή.

Η επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα και η επανεκκίνηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποτελεί αναμφισβήτητα μία θετική εξέλιξη. Από το να... κυνηγάμε το Ουρούτς Ρέις και να ακούμε τα τραγούδια του Ερντογάν ότι θα έρθει βράδυ, προφανώς και είναι καλύτερα να συζητάμε πολιτισμένα και να οικοδούμε με καλές προθέσεις τις διμερείς μας σχέσεις.

Στον διεθνή διαγωνισμό PISA, μεταξύ μαθητών από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, οι Έλληνες μαθητές αξιολογήθηκαν κάτω από τον μέσο όρο. Τα μίντια γράφουν ότι οι Έλληνες μαθητές “πάτωσαν”. Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό σχολείο και το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχουν πατώσει, εδώ και δεκαετίες και δεν πρόκειται να συνέλθουν, αν δεν γίνουν τεράστιες αλλαγές. Τι αλλαγές; Αλλαγές στη διδακτέα ύλη και στον τρόπο διδασκαλίας. Η αντίδραση των εκπαιδευτικών στην είδηση οτι πατώσαμε στο διεθνή διαγωνισμό, είναι οτι ο διαγωνισμός είναι λάθος, είναι όργανο των καπιταλιστών.

Η δήλωση του Γενς Στόλτενμπεργκ πως "πρέπει να είμαστε έτοιμοι και για άσχημα νέα στην Ουκρανία", άρχισε να ξετυλίγει ένα κουβάρι πληροφοριών, το οποίο καταλήγει στο τέλος του πολέμου με μία συμβιβαστική λύση για το ουκρανικό.

Το νέο κόμμα που προκύπτει από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ κάνει την έκπληξη και επιλέγει για αρχηγό του τον Αλέξη Χαρίτση. Μία επιλογή που μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για πολιτικές εξελίξεις στο μέλλον.

Με τη συμπεριφορά του απέναντι στον Μητσοτάκη, είναι φανερό ότι ο Ρίσι Σούνακ συνεχίζει το σερί των πρωθυπουργών του Συντηρητικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου που αποδεικνύουν με ποικίλους τρόπους την παρακμή της αγγλικής ηγετικής τάξης. Είναι η τάξη που αποφοιτά συνήθως από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (αυτό το πραγματικό σπουδαίο πανεπιστήμιο που υπερηφανεύεται ότι από τα θρανία του βγήκαν περισσότεροι από 30 βρετανοί πρωθυπουργοί , άλλοι τόσοι ξένοι ηγέτες, καμιά ντουζίνα επίσκοποι του Καντέρμπουρι, 8… άγιοι της Αγγλικανικής Εκκλησίας και βέβαια δεκάδες μεγάλοι επιστήμονες και γενικά άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών παγκοσμίου κύρους) με ένα τριετές πτυχίο ΡΡΕ ( Philosophy –Politics-Economics).

Η απρεπής και πρωτοφανής συμπεριφορά του Ρίσι Σούνακ να ακυρώσει τη συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη επειδή υπάρχει διαφωνία στο θέμα των Γλυπτών του Παρθενώνα οφείλεται, όπως όλα δείχνουν, σε εσωτερικά… παιχνίδια στην πολιτική σκηνή της Βρετανίας.