Παράλληλα, εντόπισαν ενδείξεις ότι έφερε το Kallmann syndrome, μια γενετική διαταραχή που επηρεάζει την ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων και τη σεξουαλική ωρίμανση – κάτι που θα μπορούσε να συνδέεται με φήμες της εποχής για προβλήματα στη σεξουαλική του λειτουργία. Ιστορικοί σχολιάζουν ότι αυτό ίσως βοηθά να εξηγηθεί η απουσία προσωπικής ζωής και η απόλυτη αφοσίωσή του στην πολιτική.

Πιο αμφιλεγόμενα είναι τα αποτελέσματα που δείχνουν ότι ο Χίτλερ είχε υψηλή γενετική προδιάθεση για αυτισμό, ΔΕΠ-Υ, σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή. Οι ειδικοί τονίζουν ότι αυτά δεν αποτελούν διάγνωση, μόνο πιθανότητα – και ότι η γενετική δεν καθορίζει τη συμπεριφορά. Πολλοί επιστήμονες εκφράζουν ανησυχίες για υπεραπλούστευση, στιγματισμό και την ηθική διάσταση της μελέτης.

Το ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει τα ευρήματα («Hitler’s DNA: Blueprint of a Dictator») δέχεται κριτική τόσο για τον τίτλο όσο και για τον κίνδυνο να ενισχυθούν λανθασμένες αντιλήψεις, όπως η αναζήτηση «γονιδίου του κακού». Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι η έρευνα μπορεί να συμβάλει στην ιστορική κατανόηση, ενώ άλλοι υποστηρίζουν πως δεν βοηθά να εξηγηθεί η εγκληματική του δράση και ότι αποσπά από τα πραγματικά διδάγματα της ιστορίας.

Τίθενται επίσης ηθικά ερωτήματα: αν είναι σωστό να μελετάται το DNA κάποιου χωρίς συγκατάθεση, ακόμη κι αν πρόκειται για έναν ιστορικό εγκληματία χωρίς απογόνους. Παρά τις αντιρρήσεις, η έρευνα πέρασε από τις απαιτούμενες επιτροπές δεοντολογίας και θα δημοσιευθεί μετά από επιστημονικό έλεγχο.

Οι ειδικοί καταλήγουν ότι τα ευρήματα πρέπει να χρησιμοποιηθούν με προσοχή, ότι ο κόσμος πρέπει να κατανοήσει τα όρια της γενετικής και ότι τα μέσα ενημέρωσης έχουν ευθύνη να μην ενισχύσουν τον στιγματισμό.