Η συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν κάποιος αναλογιστεί ότι ο εν λόγω δραστηριοποιείται έντονα τα τελευταία έτη στην άντληση κεφαλαίων από επίδοξους επενδυτές και στην «τοποθέτηση» αυτών σε επενδυτικά προϊόντα, κυρίως της Αμερικής και της Ελβετίας, έχοντας δημιουργήσει μεγάλο χαρτοφυλάκιο επενδυτών. Αρθρα του με οικονομικές συμβουλές δημοσιεύονται κατά διαστήματα σε οικονομικά έντυπα αλλά και μέσω Διαδικτύου, ενώ κατά το παρελθόν διετέλεσε στέλεχος μεγάλης ιδιωτικής χρηματιστηριακής εταιρείας.

Πλην όμως, όπως καταγγέλλουν εναντίον του όλοι οι μηνυτές του, ο εν λόγω ουδέποτε επένδυσε τα χρήματά τους στα προϊόντα αυτά, αλλά αντιθέτως τους εξαπάτησε και υπεξαίρεσε αυτά, χορηγώντας τους μάλιστα για μεγάλα διαστήματα πλαστά τραπεζικά παραστατικά (statements), τα οποία έδειχναν ότι τα χρήματά τους βρίσκονταν δήθεν τοποθετημένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς, οι οποίοι εκ των υστέρων αποδείχθηκαν ανύπαρκτοι, τα δε τραπεζικά statements εξ ολοκλήρου πλαστά.

Οπως προέκυψε μάλιστα ύστερα από σχετική έρευνα, ο εν λόγω δεν έχει την απαιτούμενη εκ του νόμου άδεια να διενεργεί τέτοιου είδους χρηματιστηριακές πράξεις στην Ελλάδα. Αντίστοιχης αδείας στερείται και για τη διενέργεια όμοιων πράξεων στην Αμερική, αφού έχει εκπέσει της ιδιότητός του ως μέλος του National Association of Security Dealers (αντίστοιχο όργανο της δικής μας επιτροπής κεφαλαιαγοράς), όπως προκύπτει και σε ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του οργάνου αυτού.

Στην υπόθεση φέρεται να εμπλέκεται και το όνομα γνωστής ελβετικής τράπεζας της Ζυρίχης, καθώς και συγκεκριμένων στελεχών της, εφόσον ο εν λόγω - σύμφωνα πάντα με τα καταγγελλόμενα - παρουσιαζόταν στους ανυποψίαστους πελάτες του ως επίσημος αντιπρόσωπος της ελβετικής τράπεζας στην Αθήνα. Δεν είναι μάλιστα λίγες οι περιπτώσεις που καταγγέλθηκαν, όπου ο εν λόγω εμφανιζόταν στην Αθήνα ενώπιον των πελατών του, συνοδευόμενος από στελέχη της ελβετικής τράπεζας, των οποίων η συμπεριφορά, καθώς και το μέτρο ευθύνης τους σε σχέση με τις επίμαχες συναλλαγές του είναι ερευνητέες.