Μέσα στη μιζέρια μας έχουμε και την πλάκα μας, ειδικά τώρα το καλοκαίρι, εποχή ζέστης και παραδοσιακής χαλάρωσης. Όχι ότι αλλοιώνεται ο χαρακτήρας των ελλήνων κάθε καλοκαίρι και επανέρχεται στα ίσα του το Φθινόπωρο, αλλά όπως και να το κάνουμε, η εποχή βοηθάει στο να βλέπουμε με άλλο μάτι τα όσα συμβαίνουν, αν και μας αφορούν.

Να δείτε ότι με αφορμή την υπόθεση «Ζήμενς», είτε δεν θα γίνει τίποτα στο θέμα της διαφάνειας στη χρηματοδότηση των κομμάτων, η θα ψηφιστούν δρακόντειες διατάξεις που θα είναι ουσιαστικά ανεφάρμοστες και απωθητικές, που θα είναι σαν να μην έχει γίνει τίποτα.

Τελικά μάλλον έχουμε κάνει λάθος για τους Έλληνες πολιτικούς. Παρά το μεγαλοπρεπές και αλαζονικό ύφος τους, τις πολυπληθείς συνοδείες αστυνομικών και παρατρεχάμενων, τα «κύριε πρόεδρε» και τις κοσμικές προσκλήσεις αποδεικνύεται ότι είναι απλώς φουκαράδες μεροκαματιάρηδες μικροαστοί. Πώς αλλιώς εξηγείται ότι λαδώνονται, παίρνοντας ψυγειοκαταψύκτες, κουζίνες, τηλεοράσεις και ηλεκτρικές αβγουλιέρες; Αυτά ούτε ο φτηνότερος υπάλληλος της Εφορίας ή της Πολεοδομίας δεν τα θεωρεί ικανοποιητικό λάδωμα. Οι υπουργοί μας όμως από ό,τι φαίνεται παίρνουν ό,τι τους δώσεις. Ψυγείο; Φέρ' το. Αβγουλιέρα; Τι να κάνουμε, φέρ' την και αυτή. Τέτοια ξεφτίλα κανείς δεν τη φανταζόταν. Πέρα από την πλάκα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι πίσω από τις ηλεκτρικές συσκευές κρύβονται τα εκατομμύρια ευρώ που ομολόγησαν οι Γερμανοί υπάλληλοι της Siemens ότι έδωσαν σε Έλληνες πολιτικούς και κόμματα και τα οποία οι ελληνικές δικαστικές αρχές και οι αρχηγοί των κομμάτων δεν μπορούν - ποιος ξέρει γιατί άραγε - να εντοπίσουν. Το σκάνδαλο της Siemens πάει άρον άρον για κουκούλωμα, ο Πρωθυπουργός που ενσάρκωσε τις προσδοκίες όλων για κάθαρση της δημόσιας ζωής και εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης έχει αποτύχει παταγωδώς και αδυνατεί να καθαρίσει ακόμη και το στενό περιβάλλον του γύρω από το οποίο περιστρέφονται τελικά όλα τα σκάνδαλα, η αντιπολίτευση έχει το μερίδιό της στη διαφθορά και κάνει την πάπια και εμείς συνειδητοποιούμε πλέον ότι όποιος Έλληνας πολίτης ψηφίζει χωρίς να έχει άμεσο προσωπικό συμφέρον από το κόμμα στο οποίο δίνει την ψήφο του είναι προφανώς ηλίθιος. Και καθώς ο πολιτικός κόσμος ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με το κουκούλωμα των σκανδάλων δεν υπάρχει κανείς να ασχοληθεί με τα πραγματικά και σοβαρά προβλήματα του πολίτη και κυρίως με το γεγονός ότι αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των νοικοκυριών που βρίσκονται στο όριο της ανέχειας.

Δεν είναι πλέον θέαμα αυτό που παρουσιάζει η χώρα. Ασχέτως του ποιο κόμμα βγαίνει κερδισμένο και χαμογελάει (βλακωδώς) σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δυνατόν να έχουμε γίνει ένα απέραντο και συνεχές δικαστήριο, με τους εισαγγελείς να αποφασίζουν για τις πολιτικές εξελίξεις και όλους τους υπόλοιπους από τη μια να προστρέχουν σ΄ αυτούς και από την άλλη να τρέμουν για τη δική τους τύχη.

Δεν γνωρίζω αν πραγματικά υπήρχαν κάποιοι που έτρεφαν βάσιμες ελπίδες ότι μετά τις εκλογές τους η κυβέρνηση των Σκοπίων θα επιζητούσε συμβιβασμό στο θέμα της ονομασίας, αλλά είναι φανερό ότι διαψεύστηκαν οικτρά. Όχι ότι οι άνθρωποι περπατούσαν στα σύννεφα γιατί η διπλωματική ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα «ακραίων» ηγετών ή κυβερνήσεων που την κατάλληλη στιγμή προσέγγισαν τους αντιπάλους τους, αλλά η συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ διαφορετική.

Μόνον ο γίγαντας Κοντοπυράκης, της θρυλικής Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, μπορούσε να παρουσιάσει πεσμένη την ανεργία ενώ πέφτει ο ρυθμός ανάπτυξης , όπως δείχνουν οι δείκτες. Πρόκειται για θαυματοποιό, για πραγματικό Χουντίνι της στατιστικής, που αξίζει να τον θαυμάζουμε και να μαθαίνουμε τα κατορθώματά του σαν ευαγγέλιο.

Ωραίο και μεγάλο το κόλπο στον ΟΣΕ, αν αποδειχθεί αληθινό το ρεπορτάζ που είχαν για πρώτο θέμα χθες «ΤΑ ΝΕΑ». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, κάποιοι μάγκες με μεγάλη φαντασία και ακόμη μεγαλύτερο θράσος, διακινούσαν μέσω των τρένων του ΟΣΕ ολόκληρα και πολλά βαγόνια με εμπορεύματα και έπαιρναν αυτοί τα κόμιστρα και όχι ο οργανισμός.

Η αναμενόμενη εκπαραθύρωση του κ. Ζορμπά από την «ανεξάρτητη αρχή» για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος, αποφασίστηκε και όπου νάναι υλοποιείται. Μαζί της καταργείται και η ημιανεξάρτητη υπηρεσία της οποίας ήταν επικεφαλής και γίνεται πλήρως εξαρτημένη από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και τον αρμόδιο υπουργό. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο που κατέθεσε την Πέμπτη η κυβέρνηση στη Βουλή, της νέας, απολύτως εξαρτημένης υπηρεσίας, θα ηγείται ανώτατος εισαγγελικός-δικαστικός λειτουργός εν ενεργεία και ήδη ακούγεται το όνομα του κ. Κολιοκώστα.

Για κάποιον που έχει τη θεϊκή τύχη να βλέπει από μια βεράντα του Αιγαίου την ανατολή της πανσελήνου του Ιουλίου και στρίβοντας το κεφάλι να απολαμβάνει το κατακόκκινο ηλιοβασίλεμα, καμία απολύτως σημασία δεν έχουν το σκάνδαλο της Siemens, οι χρηματιστηριακές κομπίνες, η αύξηση του πληθωρισμού και των επιτοκίων και όλα όσα (δεν) απασχολούν την κοινή γνώμη και επίμονα μονοπωλούν τα πρωτοσέλιδα και τις στήλες των εφημερίδων.

Προκαλεί θλίψη η ομιλία του κ. Κ. Καραμανλή στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ, στην Ηλεία. Ακόμη και μπροστά σε κομματικά ακροατήρια ένας πρωθυπουργός δεν ξεχνάει τον θεσμικό του ρόλο για να μετατραπεί σε απλό κομματάρχη, όπως έκανε ο ίδιος συνεχίζοντας από εκεί που είχε μείνει, όταν μέσα στη Βουλή αποκάλεσε τον κ. Κ. Σημίτη «αρχιερέα της διαπλοκής». Γιατί αυτό ακριβώς έκανε λέγοντας ότι «για πολλά χρόνια, η μίζα ήταν κυβερνητική οδηγία, η παρανομία γινόταν ανεκτή, οι υπαίτιοι προστατεύοντανακόμη και με νομοθετικές ρυθμίσεις», προκειμένου να ξεφύγει από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα που σκάνε επί της δικής του διακυβέρνησης.

Είναι να απορεί κανείς με όλους εκεί στο ΠΑΣΟΚ. Εχουν χάσει συλλογικά την επαφή με την πραγματικότητα, ή βλέπουν ότι δεν έχουν τύχη με ηγέτη τον κ. Γ. Παπανδρέου και κάνουν χαβαλέ; Δεν ακούν τι λέει ο κόσμος, δεν βλέπουν τις απανωτές σφυγμομετρήσεις ή μήπως έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στο θαύμα και στη διεθνή οικονομική κρίση;

Σε καθεστώς πολιτικής αβεβαιότητας συνεχίζει να βρίσκεται η Τουρκία καθώς πλησιάζει η στιγμή που το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας θα κληθεί να αποφασίσει για το μέλλον του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) αλλά και για το πολιτικό μέλλον του ισχυρού άνδρα του κόμματος και νυν πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι η χώρα νοσεί βαθύτατα και ότι κατρακυλάει συνεχώς. Αυτό όμως που δεν γνωρίζουμε είναι το πόσο βαθειά είναι η κρίση και πότε θα τελειώσει ο κατήφορος. Για να γίνω ποιο σαφής, κάθε φορά που συμβαίνει κάτι, όλοι σκεφτόμαστε πως χειρότερα δεν γίνεται. Λάθος μεγάλο. Δεν προλαβαίνει να στεγνώσει το μελάνι και κάτι καινούργιο έρχεται να συμβεί και να μας καταποντίσει ακόμη βαθύτερα.

Η διεθνής οικονομική κρίση αποκαλύπτει πλέον τις αδυναμίες του συστήματος της ελεύθερης αγοράς, το οποίο δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει ένα μίνιμουμ επίπεδο αξιοπρεπούς ζωής στον παγκόσμιο πληθυσμό. Οι οικονομικές ανισότητες έχουν φθάσει σε τόσο υψηλό επίπεδο που ο μισός πληθυσμός του πλανήτη ζει σε συνθήκες εξαθλίωσης και πεθαίνει από αρρώστιες του περασμένου αιώνα, όπως η ελονοσία, ενώ ο άλλος μισός ασφυκτιά από τον πλούτο και τις ψυχοσωματικές ασθένειες που δημιουργεί η ανία της ευημερίας. Τα δύο μεγάλα πολιτικά - οικονομικά συστήματα των τελευταίων δεκαετιών, ο κομμουνισμός και ο καπιταλισμός, δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Με αφορμή αυτή την κατάσταση ο ιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς έγραψε ένα άρθρο στο περιοδικό «Time» όπου υπερασπίζεται τον ρόλο του «δημιουργικού καπιταλισμού» (creative capitalism). Τι λέει; Οτι οι επιχειρήσεις πρέπει να έχουν σημαντικό κοινωνικό ρόλο και να βοηθάνε στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των φτωχών. Ο Γκέιτς υποστηρίζει ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να κερδίζουν από αυτόν τον κοινωνικό ρόλο τους διότι σκοπός τους είναι το κέρδος.

Η φορολογική επιδρομή που ετοιμάζει η κυβέρνηση από το φθινόπωρο αποδεικνύει την πλήρη αποτυχία της οικονομικής της πολιτικής, την αδυναμία εξυγίανσης του δημόσιου τομέα αλλά και την έλλειψη φαντασίας του οικονομικού επιτελείου. Οπως πάντα, οι μισθωτοί, οι καταναλωτές, τα ακίνητα και τα αυτοκίνητα θα τροφοδοτήσουν με φόρους το δημόσιο ταμείο για να συνεχιστούν οι σπατάλες της ανίκανης δημόσιας διοίκησης.

Αποδείξεις δεν υπάρχουν, ούτε μπορούν να υπάρξουν, αλλά είναι φανερό πλέον ότι η ένταση στον Καύκασο αποτελεί βήμα προς την ολοκλήρωσησχεδίου για την περικύκλωση και απομόνωση της Ρωσίας. Αφ΄ ενός για να υπάρχει πάντα ένας βολικός «εχθρός» για το υπερσυντηρητικό στρατιωτικο-πολιτικό-οικονομικό κατεστημένο της Ουάσινγκτον και αφ΄ ετέρου για να υπονομευθεί η προσέγγιση της Μόσχας με την λεγόμενη «παλαιά Ευρώπη», κατά τη γνωστό χαρακτηρισμό της φοβερής κυβέρνησης Μπους.

Φυσικά, τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, η συνεχής εμπλοκή κυβερνητικών στελεχών σε «σκάνδαλα» και «σκανδαλάκια», η ανυπαρξία της αντιπολίτευσης, η ακραία ποδηγέτηση της δικαιοσύνης και άλλα πολλά είναι πολύ σοβαρότερα θέματα για την ελληνική κοινωνία, αλλά μια και βρισκόμαστε ακόμη στον Αύγουστο, έχουμε το δικαίωμα να ασχοληθούμε μία φορά και με την εμφάνιση των ελλήνων αθλητών στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου.

* Το επίπεδο διαβίωσης κερδίζεται, δεν δανείζεται. Και το δικό μας είναι δανεικό

Για κάποιο λόγο, ο πρωθυπουργός της πΓΔΜ κ. Γκρούεφσκι θυμίζει έντονα τον πρόεδρο της Γεωργίας κ. Σαακασβίλι. Είναι το στυλ, είναι η αμερικανική παιδεία τους, είναι η σχετικά μικρή ηλικία τους, είναι οι ομοιότητες του χαρακτήρα τους; Αγνωστο, αλλά πάντως κάτι είναι και σίγουρα έχει να κάνει με την εξάρτηση και την καθοδήγησή τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δεν είναι καλά τα νέα από τον Καύκασο. Η κρίση κλιμακώνεται, καθώς η μεν Μόσχα κάνει κινήσεις αποφασιστικότητας, προκειμένου να δείξει ότι δεν διαπραγματεύεται τα συμφέροντά της στην περιοχή, η δε Ουάσιγκτον προσπαθεί να περιφρουρήσει την αξιοπιστία της απέναντι στους προστατευόμενούς της και ταυτόχρονα παραμένει σταθερή στην επιδίωξή της να περικυκλώσει και να απομονώσει τη Ρωσία. Οσο για την Ευρώπη, αυτή δείχνει αμήχανη προς το παρόν, αν εξαιρέσουμε βέβαια τους δορυφόρους των ΗΠΑ, την Πολωνία, την Τσεχία και τις βαλτικές χώρες.

Το φοβερό αλαλούμ στο οποίο είναι βυθισμένη εδώ και πολλά χρόνια η Ελλάδα έχει ομολογουμένως συμβάλλει στην ανάπτυξη της εφευρετικότητας των ελλήνων. Δυστυχώς όμως, όχι μιας εφευρετικότητας που οδηγεί σε λύσεις και πρόοδο, αλλά σε μια εφευρετικότητας κατασκευής μπαλωμάτων για να αποφύγουμε τις λύσεις και για να μην αλλάζει τίποτα, παρά τις απαιτήσεις των καιρών.

Κακά τα ψέματα, τα νέα φορολογικά μέτρα που αποφάσισε η κυβέρνηση τα επέβαλε η αποτυχία της στην οικονομική πολιτική και η ανικανότητά της να περιορίσει την φοροδιαφυγή. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο δεν την περιόρισε, αλλά επί των ημερών της η φοροδιαφυγή διευρύνθηκε και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι διευρύνθηκαν οι δαπάνες και μαζί τους αυξήθηκε και το χρέος, το ταμείο βρέθηκε στο μείον. Με λίγα λόγια, όλοι σχεδόν οι οικονομικοί δείκτες χειροτέρεψαν, ακόμη και εκείνοι που δήθεν βελτιώθηκαν, όπως... η ανεργία.

Σε μία χώρα όπου σχεδόν τα πάντα υπολειτουργούνκαι το επίπεδό τους είναι από κακό έως μέτριο, το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση, όταν μάλιστα δεν υπάρχουν πια και αλάνες, μήπωςαπό αυτές ξεπηδήσουν ταλέντα. Αλλά πια ταλέντα ονειρευόμαστε, αφού οι ομαδάρεςμας τρέχουν μήπως και προσελκύσουν κάποιους μέτριους από άλλες χώρες, ή τίποτα 35ρηδες που ψάχνουν για την τελευταία «αρπαχτή», για να τους παρουσιάσουν σαν «παιχταράδες» στους ανεγκέφαλους οπαδούς τους, με τη βοήθεια φυσικά του αθλητικού τύπου.

Η 27η Αυγούστου είναι η γιορτή του Αγίου Φανουρίου και το έθιμο θέλει τις νοικοκυρές να φτιάχνουν μια πίτα, τη φανουρόπιτα, και να την πηγαίνουν στον Αγιο ζητώντας του να τους φανερώσει χαμένα αντικείμενα, να τις φωτίσει να πάρουν μια σωστή απόφαση και να τις καθοδηγήσει γενικότερα στα δυσεπίλυτα ζητήματα που αντιμετωπίζουν συνήθως οι ελληνίδες νοικοκυρές. Ο Αγιος κάνει πάντα το θαύμα του και προφανώς κάτι τέτοιο συνέβη και στον υπουργό Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη, ο οποίος την επομένη της γιορτής του Αγίου Φανουρίου ανακοίνωσε μια φοροεπιδρομή-απάντηση στο ερώτημα: «Πού θα βρεθούν τα λεφτά για να κλείσει η μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων;». Ο υπουργός - προφανώς φωτισμένος από ανώτερες δυνάμεις - εγκατέλειψε πλήρως την ως σήμερα ακολουθούμενη πολιτική του και επέβαλε φόρους στην πώληση μετοχών, στα μερίσματα, στα μπόνους των στελεχών, κατήργησε το αφορολόγητο των ελεύθερων επαγγελματιών, αύξησε την προκαταβολή φόρου για τις επιχειρήσεις στο 85%, αύξησε τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων και ρύθμισε τα φορολογικά χρέη. Παράλληλα υποσχέθηκε μελλοντικές μειώσεις φόρου για επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα.