Είναι φανερό ότι η εξέλιξη αυτή δεν αρέσει στη Δύση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι άλλες δυτικές χώρες της επιρροής τους δεν θέλουν μία Ρωσία δυνατή που να ορθώνει το ανάστημά της, να παίζει σημαντικό ρόλο στα γεωστρατηγικά παιχνίδια, να αποτελεί εξαιρετικά δυνατό παίκτη στην παραγωγή και διανομή της ενέργειας και να εξυγιαίνει την οικονομία της, έστω και με τη βοήθεια της συγκυρίας που θέλει να ανεβαίνουν οι τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Με το πρόσχημα της υπεράσπισης των δημοκρατικών ελευθεριών, η Δύση επιθυμεί την Ρωσία τύπου Γέλτσιν, με τους ντόπιους ολιγάρχες και τις ξένες εταιρίες να λεηλατούν κυριολεκτικά τον πλούτο της χώρας και τους πρεσβευτές τους να υπαγορεύουν στο Κρεμλίνο την στάση του σε όλα τα θέματα!
Το σκηνικό είχε στηθεί πριν από τις εκλογές. Ο κ. Πούτιν «έπαιξε» με στόχο να ανεβάσει την εθνική υπερηφάνεια των ρώσων και να εμφανίσει τον εαυτό του και το κόμμα του ως εγγυητές. Η προσπάθεια αυτή σε συνδυασμό με την καταφανή βελτίωση της οικονομίας κατά την διάρκεια της οκταετούς θητείας του στην προεδρία και τη δημιουργία μίας ισχυρής μεσαίας τάξης, τον κατέστησε αδιαφιλονίκητο νικητή των εκλογών εκ προοιμίου. Ο ΟΑΣΕ δεν έστειλε παρατηρητές, προφανώς υπακούοντας εντολές της Ουάσινγκτον. Τα αποτελέσματα όμως δικαίωσαν τις προβλέψεις και αν ακόμη χρησιμοποιήθηκαν σποραδικάκάποιες αντιδημοκρατικές μέθοδοι πειθούς, δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Ενδεικτικό είναι ότι οι ρώσοι που ψήφισαν στην Ελλάδα, σε δύο εκλογικά κέντρα στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ψήφισαν υπέρ του κόμματος του κ. Πούτινκατά 83% και 86% αντίστοιχα. Και δεν ασκήθηκε βέβαια πίεση στους ψηφοφόρους εδώ
Αρκετές κυβερνήσεις στη Δύση και κονδυλοφόροι τους αρνούνται να δεχθούν ότι οι ρώσοι με ηγέτη τον κ. Πούτιν ξαναβρίσκουν την χαμένη υπερηφάνειά τους, που είχε καταρρακωθεί μετά την διάλυση της Σοβιετικής ΄Ενωσηςκαι ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον, καθώς η οικονομική ανάπτυξη της χώρας είναι αξιοσημείωτη, τουλάχιστον στις μεγάλες πόλεις , αλλά και σε αρκετές περιοχές. Αρνούνται επίσης να δεχθούν ότιπαραδοσιακά οι ρώσοι ανέχονται έως και επιθυμούν την ηγεσία ενός «πατερούλη» και βέβαια ο κ. Πούτιν δεν ούτε τσάρος, ούτε Στάλιν στην αντιμετώπιση των αντιπάλων του. Το γεγονός ότι προέρχεται από τη μοναδική συγκροτημένη υπηρεσία που θα μπορούσε να αλλάξει τα άθλια δεδομένα της εποχής Γέλτσιν, την KGB, δεν είναι αρνητικό για τους ρώσους πολίτες, όπως δεν έπαιξε αρνητικό ρόλο για τους αμερικανούς το γεγονός ότι ο πατέρας Μπους ήταν επικεφαλής της CIA πριν γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ.
Το βέβαιο είναι τώρα ότι ο κ. Πούτιν πέτυχε θριαμβευτική νίκη και ότι τίποτα δεν θα άλλαζε ουσιαστικά, αν οι διαδικασίες ήταν του «γούστου» της Δύσης. Το ερώτημα που απομένει να απαντηθεί είναι ποια είναι τα σχέδια τώρα του ρώσου ηγέτη και προς ποια κατεύθυνση και πότε θα θελήσει να αλλάξει το σύνταγμα, οπότε θα διευκρινισθεί πλήρωςκαι ο θεσμικός ρόλος που θέλει για τον εαυτό του, με τη βοήθεια πάντα της ομάδας των ανθρώπων που προέρχονται από την KGB, ή παραμένουν ακόμη σ΄ αυτήν. Οι ευρωπαίοι πάντως καλό θα είναι να δούν την ρωσική πραγματικότητα και να προσαρμοστούν με στόχο την στενότερη συνεργασία της Ευρωπαϊκής Ενωσης με τη Ρωσία για το συμφέρον και των δύο πλευρών. Γιατί οι ρώσοι έδειξαν να αντιλαμβάνονται ποιο είναι το δικό τους συμφέρον.
Αγγελος Στάγκος
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.