Η σύγκρουση δεν προέκυψε από το πουθενά. Αφορμή αποτέλεσαν οι αποφάσεις της δημοτικής αρχής και του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου για τη διαχείριση των αφίξεων κρουαζιερόπλοιων, τη διασπορά των επιβατών και τη λειτουργία του συστήματος αποβίβασης στο νησί.
Η CLIA, διά του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της, Bud Darr, έκανε λόγο για μέτρα που δημιουργούν προβλήματα ασφαλείας, επιβαρύνουν την εμπειρία των επιβατών και εφαρμόστηκαν χωρίς επαρκή διαβούλευση.
Από την άλλη πλευρά, ο δήμαρχος Θήρας Νίκος Ζώρζος απάντησε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο, κατηγορώντας ορισμένες εταιρείες κρουαζιέρας ότι επιχειρούν να διαμορφώσουν τεχνητά εικόνα συμφόρησης και να ασκήσουν πίεση στις τοπικές αρχές προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους επιχειρηματικά συμφέροντα.
Σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, οι κανόνες που εφαρμόζονται αποσκοπούν στην προστασία της φέρουσας ικανότητας του νησιού, στη στήριξη της τοπικής οικονομίας και στην αποφυγή φαινομένων υπερτουρισμού που τα προηγούμενα χρόνια είχαν λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Η ένταση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς ότι μόλις πριν από δύο χρόνια η ίδια η CLIA εμφανιζόταν να στηρίζει δημόσια το ανώτατο ημερήσιο όριο αφίξεων και τις πρωτοβουλίες του Δήμου για βιώσιμη διαχείριση της κρουαζιέρας στη Σαντορίνη. Τότε οι δύο πλευρές μιλούσαν για κοινό σχεδιασμό, συνεργασία και ανάγκη προστασίας του προορισμού.
Το βασικό ερώτημα όμως παραμένει το ίδιο. Ποιος έχει τον τελευταίο λόγο;
Η κρουαζιέρα αποτελεί αναμφίβολα σημαντικό πυλώνα της τουριστικής οικονομίας. Ωστόσο, η Σαντορίνη δεν είναι ένα θεματικό πάρκο που λειτουργεί αποκλειστικά για να εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά σχέδια των εταιρειών. Είναι ένας κατοικημένος τόπος, με συγκεκριμένες υποδομές, φυσικά όρια και φυσικά έχει και υποχρεώσει και δικαίωμα να καθορίζει τους κανόνες λειτουργίας του και η συζήτηση δεν αφορά πλέον το αν θα υπάρξουν κανόνες, αλλά ποιοι θα τους καθορίζουν.
Ο Δήμος Σαντορίνης, από την πλευρά του σε μια προσπάθεια να ρίξει τους τόνους, κάλεσε τον Bud Darr στο νησί προκειμένου να υπάρξει απευθείας συζήτηση για τα ζητήματα που έχουν ανακύψει και να αναζητηθούν κοινά αποδεκτές λύσεις.
Όμως κάπου θα πρέπει να μπει ένα όριο σε όλα αυτά. Οι εταιρείες κρουαζιέρας έχουν κάθε δικαίωμα να εκφράζουν τις θέσεις τους. Η CLIA έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των μελών της.
Δεν είναι όμως ούτε η CLIA ούτε οι εταιρείες που θα αποφασίζουν για το πώς θα λειτουργήσει η Σαντορίνη. Οι αποφάσεις ανήκουν στην Πολιτεία και στις τοπικές αρχές που λογοδοτούν στους κατοίκους του νησιού.
Και αν οι αποφάσεις αυτές δεν τους αρέσουν, η Μεσόγειος διαθέτει εκατοντάδες άλλους προορισμούς. Κανείς δεν τους υποχρέωσε να πάνε με το ζόρι στη Σαντορίνη.
