Στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής αναμένεται να τεθούν οι βάσεις για τις αποφάσεις που θα οριστικοποιηθούν στην τακτική εαρινή Σύνοδο του Μαρτίου, και οι οποίες θα περιλαμβάνουν τα μέτρα εκείνα που θα περιορίσουν την κρίση και θα «καθησυχάσουν» τις αγορές. Το ενδιαφέρον της συζήτησης θα μονοπωλήσουν όλα τα μέτρα που έχουν προταθεί κατά καιρούς, ως λύσεις στο πρόβλημα της Ευρωζώνης, αλλά και τα μέτρα για τη διαφύλαξη της περιφέρειας από την εξάπλωση της κρίσης.

Το πλαίσιο που θα τεθεί θα αφορά στο συντονισμό της νομοθεσίας στους τομείς της κοινωνικής ασφάλισης και της φορολογίας - όσον αφορά το μείγμα άμεσης και έμμεσης φορολογίας - που παραμένουν υπό εθνικό έλεγχο. Το ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η πολυσυζητημένη ενίσχυσή του θα είναι ακόμα ένα ζήτημα, που θα συζητηθεί στη συνάντηση των Ευρωπαίων.

Στην «ατζέντα» της Συνόδου θα συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων ο μόνιμος μηχανισμός στήριξης από το 2013, ο σημερινός μηχανισμός στήριξης, καθώς και οι όροι υπό τους οποίους θα δανείζονται από δω και στο εξής όχι μόνο οι υπερχρεωμένες, αλλά και όλες οι χώρες της περιφέρειας.

Το μέτωπο Γαλλίας – Γερμανίας θα έλθει αντιμέτωπο για ακόμη μία φορά με τις χώρες που έχουν χαρακτηριστεί δημοσιονομικά απείθαρχες. Μάλιστα η πρώτη πλευρά θα έλθει σε ακόμη μία σύνοδο με ένα κοινό σχέδιο για το στενότερο οικονομικό συντονισμό στην Ευρωζώνη, το οποίο απαιτεί τη συμφωνία των ηγετών της Ευρωζώνης για συγκεκριμένους οικονομικούς στόχους, πιθανόν σε μία ετήσια σύνοδο κορυφής, ενώ σε αυτή θα είναι ευπρόσδεκτες και χώρες της ΕΕ που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ, ιδιαίτερα όσες σκοπεύσουν να το κάνουν στο μέλλον.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Σαρκοζί θα παρουσιάσουν και το γενικό περίγραμμα του «Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας», μολονότι το ζήτημα δεν περιλαμβάνεται στην επίσημη ατζέντα της συνόδου. Αφού ακολουθήσει «άτυπη και εμπιστευτική ανταλλαγή απόψεων των 27 ευρωπαίων ηγετών στη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος», Γαλλία και η Γερμανία θα επεξεργαστούν στη συνέχεια τις λεπτομέρειες του σχεδίου, το οποίο θα τεθεί στο εαρινό Συμβούλιο κορυφής της ΕΕ το Μάρτιο. Στην εποπτεία υλοποίησης του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας θα μετέχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά όχι το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Το θέμα που “καίει” την Ελλάδα και τις άλλες αδύναμες χώρες της ζώνης βέβαια είναι η ενίσχυση των διαθέσιμων κεφαλαίων του EFSF, ώστε να μπορεί να δανείζει το σύνολο των 440 δισ. ευρώ που συνεισφέρουν τα κράτη της Ευρωζώνης (κάτι που δεν μπορεί να κάνει χωρίς να χαμηλώσει η πιστοληπτική του αξιολόγηση).

Μία άλλη επιλογή θα ήταν οι έντεκα χώρες του ευρώ με πιστοληπτική ικανότητα που αξιολογείται χαμηλότερα από ΑΑΑ να συνεισφέρουν περισσότερο, κάτι που θα παρέκαμπτε τον κίνδυνο υποβάθμισης του ταμείου. Δεδομένων των οικονομικών δυσκολιών αυτών των χωρών, πιθανός θεωρείται ένας συνδυασμός των δύο επιλογών.

Μείζον ζήτημα είναι επίσης να δοθεί η δυνατότητα στο EFSF να αγοράζει κρατικά ομόλογα με κάποιο πρόγραμμα παρόμοιο με εκείνο της ΕΚΤ.

Η Γαλλία και η ΕΚΤ υποστηρίζουν την ιδέα να μπορεί να ταμείο να αγοράζει ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, αλλά η Γερμανία εμφανίζεται κάθετα αντίθετη, πιστεύοντας πως θα εξέθετε τους μεγάλους «χρηματοδότες» του EFSF.

Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να δανείσει το EFSF κεφάλαια σε χώρες της Ευρωζώνης για επαναγορά ομολόγων τους με ευνοϊκότερους όρους. Καθώς κάτι τέτοιο θα γινόταν με τη σύμφωνη γνώμη των κατόχων ομολόγων, δεν θα αποτελούσε αναδιάρθρωση χρέους.

Στο τραπέζι είναι επίσης η θέσπιση μίας «ευέλικτης πιστωτικής γραμμής» από το EFSF σε χώρες υπό πίεση των αγορών, που δεν θα είναι όμως πλήρης προσφυγή στο μηχανισμό. Το Βερολίνο έχει τις επιφυλάξεις του σε αυτό, τονίζοντας ότι το EFSF είναι «έσχατο μέσο».