Δημήτρης Δανίκας

«Για να καταλάβεις την ουσία μιας σχέσης πρέπει να βγεις έξω απ αυτή. Δηλαδή, συντρόφια, μας τελείωσε η σχέση. Μα δεν το βλέπετε; ’δειο, αφυδατωμένο, κουρασμένο, γραφικό και συμβιβασμένο. Αν παραμείνει έτσι θα καταλήξει σαν την Ένωση Κέντρου. Με όποιον αρχηγό. Ακόμα και με τον Θεό. Ο λόγος, ένας και μοναδικός. Μεταλλάχθηκε σε κεντροδεξιό, αχόρταγο, καθεστωτικό, κυβερνητικό μηχανισμό. Ολόιδιο και μερικές φορές χειρότερο απ΄ τον προαιώνιο δεξιό εχθρό. Σαν δύο ομάδες με διαφορετικές φανέλες αλλά με τον ίδιο προπονητή που παίζουν στην ίδια έδρα κάθε Κυριακή. Επομένως παράτα τους μνηστήρες, μάζεψε τα κομμάτια σου και φύγε απ΄ αυτή τη νοσηρή κατάσταση που με μαθηματική ακρίβεια θα σε στείλει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Θέλουν- δεν θέλουν, οι σημερινοί σωτήρες θα καταλήξουν αυριανοί νεκροθάφτες. Μόνο οι άφθαρτοι και οι τολμηροί μπορούν να πιάσουν το νήμα από την αρχή και να δώσουν σ΄ ένα αλλιώτικο κόμμα μια δυναμική, σύγχρονη, αυριανή και λαϊκή πνοή!»

Τα Νέα

Γ. Καρ.

«Οταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος κάθεται σε τραπέζι δεν έχει καμιά δυσκολία να τρώει ό,τι του σερβίρουν. Κι αν τύχει και συνδαιτυμόνες του είναι δημοσιογράφοι, δεν έχει καμιά δυσκολία να μιλάει ακατάπαυστα και να μη διστάζει να απαντάει σε κάθε ερώτηση.

Φυσικά, στο χθεσινό γεύμα, που παρέθεσε σε πλήθος δημοσιογράφων, δεν είχε προγραμματίσει να κάνει δηλώσεις. Δεν διευκρίνισε, όμως, εξαρχής ότι όσα είπε ήταν off the record (όχι για δημοσίευση), με αποτέλεσμα, πριν ολοκληρωθεί το γεύμα, τα ραδιόφωνα να αρχίσουν να μεταδίδουν όσα είπε. Και ορισμένα ήταν άκρως αποκαλυπτικά και κάποια αιχμηρά για πολλούς.

Κύριο πιάτο του φουριόζου Ευάγγελου ήταν ο... Γιώργος Παπανδρέου. Δεν δίστασε να καταφύγει σε μια απευθείας σύγκριση μαζί του. Οχι στο πεδίο που θα νόμιζε κάποιος ότι είναι προνομιακό γι' αυτόν («Ποιος μπορεί να νικήσει τον Καραμανλή»), αλλά στη διαδρομή τους από το 1974 και μετά. Πρώτη αιχμή: «Εγώ δεν γεννήθηκα στην εξουσία. Εχω δουλειά να κάνω και μάλιστα διπλή: καθηγητής πανεπιστημίου και δικηγόρος». Δεύτερη αιχμή: «Το 1989, όταν εγώ έδινα τη μάχη για το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου -που ήταν κοντά στον θάνατο και με το ένα πόδι στη φυλακή-κάποιοι άλλοι επέλεγαν να πάνε για σπουδές στην Αμερική». Τρίτη αιχμή: «Μιλάνε για κυβερνητισμό και δίψα για εξουσία κάποιοι που ήταν τριάντα χρόνια υπουργοί».

Από το στόμα του πέρασαν πολλοί σύντροφοί του, που ήταν πρώτα βιολιά στις κυβερνήσεις Σημίτη και σήμερα λένε ότι... κατέστρεψαν τη χώρα. Αυτοί που την κυβερνούσαν!

Ηταν σαν να ήθελε να προσθέσει: Και πώς αυτοί θα ζητήσουν από τους ψηφοφόρους να τους εμπιστευθούν για να ξανακυβερνήσουν; Ελα ντε...»

Ελευθεροτυπία