Άλλοι Αρθρογράφοι
24/01/2012 - 01:19
Πώς χάνονται βυτιοφόρα στο «Τρίγωνο των Βερμούδων»
(Λαθρεμπόριο καυσίμων: Μια άλλη προσέγγιση)
23/01/2012 - 10:55
Οι λίστες των Άλλων
H λίστα με τους απλήρωτους φόρους είναι ανατριχιαστική. Όχι για τα ποσά που είναι δυσθεώρητα και ενδεχομένως να μην καταβληθούν ποτέ, αλλά γιατί θέτουν ένα τεράστιο ερώτημα.. Πως έφθασαν ως εκεί;
18/01/2012 - 17:54
Η Θεολογία του Μεταμοντέρνου Καπιταλισμού
Καταρχάς, θέλω να ζητήσω συγνώμη από τους αξιότιμους αναγνώστες της εφημερίδας, διότι εδώ και καιρό, συμπεριλαμβανομένου και του τελευταίου άρθρου μου, χρησιμοποιώ το επίθετο «μοντέρνος» καπιταλισμός, με μία σχετική ανακρίβεια, η οποία για τους πιο ακαδημαϊκά διατιθέμενους ανθρώπους, θα χαρακτηριζόταν ακόμα και εγκληματική. Αλλά η ακρίβεια στην έκφραση δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου, που εστιάζεται, εάν εστιάζεται πουθενά, στην βασική ιδέα, για την περιγραφή της οποίας, πολλές φορές κάνω σάλτα που μπερδεύουν η ενοχλούν, δικαίως, πολύ κόσμο.
18/01/2012 - 07:42
Άλυτα θέματα
Έπεσε προ ημερών στα χέριά μου ένα έντυπο προβολής λογιστικού γραφείου προς υποψήφιους πελάτες. Η εισαγωγή του με εξέπληξε: «Βασική μας αρχή», έγραφε, «είναι η δίκαιη κατανομή των φορολογικών βαρών». Πάγωσα. Άλλα ήξερα ότι ζητούν οι επιχειρήσεις από τους λογιστές - μήπως οι συγκεκριμένοι ήταν κάτι σαν τους Αχαιούς δώρα φέροντας, ώστε να τους ανοίγεις το λογιστήριο και να βγάζουν τα άπλυτά σου στη φόρα;
16/01/2012 - 10:29
Οι Δουλοπάροικοι του Μοντέρνου Καπιταλισμού
Η δουλοπαροικία, μας λέει στα γρήγορα, η Wikipedia, άνθησε και επεκράτησε στην Ευρώπη, κυρίως στην δεύτερη χιλιετηρίδα της μετά Χριστό εποχής, ξεκινώντας από τα τέλη του Μεσαίωνα και εξαφανιζόμενη τον 19ον αιώνα. Δηλαδή, όταν πια η Ευρώπη είχε ξεπεράσει τις ηθικές διαμέτρους της καθαρής δουλείας, που επικρατούσε αρχαιότερα, τουλάχιστον όσον αφορά τους ίδιους τους Ευρωπαίους, οι εξουσίες των ευρωπαϊκών κοινωνιών θαυματούργησαν θεσμικά δημιουργώντας τις απαραίτητες οικονομικές, πολιτικές και νομικές καταστάσεις, ώστε να αναπληρωθεί η φτηνή εργασία που προσέφερε η δουλεία, την αρχαιότερη εποχή, με την σχεδόν εξίσου φτηνή εργασία της δουλοπαροικίας.
11/01/2012 - 01:53
Το κερδοσκοπικό πολύπορτο της Γερμανίας
Η κακόμοιρη η Γερμανία είναι τόσο στεναχωρημένη και επιβαρυμένη από τα πολλαπλά δημοσιονομικά προβλήματα των κρατών της περιφερείας, με πρώτη και καλύτερη την χώρα μας, που η διαβόητη κεφαλαιαγορά, η οποία δείχνεται τόσο σκληρή και άκαρδη προς τα φτωχά κράτη, αποφάσισε να κάνει ένα πρωτοχρονιάτικο μπουναμά στην ηγέτιδα χώρα της Ευρωζώνης. Θα έλεγε κανείς, πιθανόν για να την ευχαριστήσει που πήρε πίσω την απόφασή της να επιβάλλει την ΣΙΤ, (Συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα, κατά το αγγλικότερον, PSI), σε κάθε χρηματοπιστωτικό πρόβλημα των κρατών της Ευρώπης. Αυτός ο πρωτοχρονιάτικος μπουναμάς ήταν η ιστορική πρωτιά για την Γερμανία να δανειστεί περί τα 4 δις ευρώ για τους επόμενους έξι μήνες με αρνητικό επιτόκιο. Δηλαδή, οι διάφοροι επενδυτές λαχταρούσαν τόσο πολύ να δανείσουν την πιο φερέγγυα χώρα της Ευρωζώνης, που ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν το γερμανικό κράτος για το δικαίωμα να του δανείσουν λίγα χρήματα.
10/01/2012 - 17:52
Το κερδοσκοπικό πολύπορτο της Γερμανίας
Η κακόμοιρη η Γερμανία είναι τόσο στεναχωρημένη και επιβαρυμένη από τα πολλαπλά δημοσιονομικά προβλήματα των κρατών της περιφερείας, με πρώτη και καλύτερη την χώρα μας, που η διαβόητη κεφαλαιαγορά, η οποία δείχνεται τόσο σκληρή και άκαρδη προς τα φτωχά κράτη, αποφάσισε να κάνει ένα πρωτοχρονιάτικο μπουναμά στην ηγέτιδα χώρα της Ευρωζώνης. Θα έλεγε κανείς, πιθανόν για να την ευχαριστήσει που πήρε πίσω την απόφασή της να επιβάλλει την ΣΙΤ, (Συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα, κατά το αγγλικότερον, PSI), σε κάθε χρηματοπιστωτικό πρόβλημα των κρατών της Ευρώπης. Αυτός ο πρωτοχρονιάτικος μπουναμάς ήταν η ιστορική πρωτιά για την Γερμανία να δανειστεί περί τα 4 δις ευρώ για τους επόμενους έξι μήνες με αρνητικό επιτόκιο. Δηλαδή, οι διάφοροι επενδυτές λαχταρούσαν τόσο πολύ να δανείσουν την πιο φερέγγυα χώρα της Ευρωζώνης, που ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν το γερμανικό κράτος για το δικαίωμα να του δανείσουν λίγα χρήματα.
09/01/2012 - 14:16
Δραχμή και ο μύθος της ανταγωνιστικότητας
Υποστηρίζεται από τους ένθερμους υποστηριχτές της επιστροφής στη δραχμή ότι μια τέτοια επιλογή θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Το παρελθόν της χώρας – όπως και η θεωρία του διεθνούς εμπορίου– διαψεύδουν όμως αυτήν τη θέση. Δε θα ασχοληθούμε με τις οικονομικές θεωρίες, θα επιστρέφουμε όμως τριάντα χρόνια πίσω σκιαγραφώντας τη σχέση των εξαγωγών μας και της απαξίωσης (υποτιμήσεις – διολισθήσεις) της δραχμής.
05/01/2012 - 18:10
Η διαπραγμάτευση του Πρωθυπουργού και το ρόπαλο της κυρίας
Στέκομαι, σήμερα το μεσημέρι, έξω από ένα περίπτερο της Πανεπιστημίου και κοιτάω αφηρημένα τις επικεφαλίδες των εφημερίδων. Ξαφνικά αγριεύει μία κυρία δίπλα μου, που κοιτούσε τις ίδιες εφημερίδες και λέει, σχεδόν φωνακτά, «με ρόπαλα πρέπει να τους πάρουμε, με ρόπαλα, μόνο αυτό τους χρειάζεται. Όλα μας τα χουν πάρει, όλα!». Γυρνάω και βλέπω μία γριά γυναίκα, που μόλις μου έφτανε στον αγκώνα, στο ύψος, να με κοιτάει, θυμωμένη, και το βλέμμα της να αναζητεί συναίνεση και συμπαράσταση. Προσφέρω μία απάντηση, κάπως ουδέτερη, και η κυρία με προσπερνάει, πηγαίνει στην άλλη άκρη του περίπτερου, και συνεχίζει την ίδια άγρια και επαναστατική εκφώνηση με έναν άλλο περαστικό. Απομακρύνομαι.
05/01/2012 - 13:03
Dog Eat Dog ή άλλως η Καθαρή Λύση
Dog Eat Dog: Βρετανική έκφραση , που στα ελληνικά μεταφράζεται, «φαγώνονται σαν τα σκυλιά». Είναι μια φράση επίκαιρη όσο ποτέ αν λάβουμε υπόψη το τι γίνεται στο ΠΑΣΟΚ. Όλοι εναντίον όλων... Να λυπηθούμε; Όχι ... γιατί το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μην φταίει μόνο του για την άθλια οικονομική κατάσταση τη χώρας...ευθύνη την οποία έχουμε όλοι ανεξαιρέτως στο βαθμό που μας αναλογεί, φταίει όμως που με πλήρη γνώση και συνείδηση μας έφερε τον κ. Καρατζαφέρη στην εξουσία, καθιστώντας τον ρυθμιστή. Άλλη τόση ευθύνη βέβαια έχει και ο κ. Σαμαράς.΄
03/01/2012 - 11:04
Μη χάσουμε τον εαυτό μας
«Μερικές σκέψεις για τον τίτλο Καλή ΧρονιάΚαι τι εννοούσε ο Townshend με το "We won' t get fooled again" τον τίτλο Καλή Χρονιά»
02/01/2012 - 19:25
Ελληναράς ψάχνει το δίκιο του
Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια και τα σχόλια περισεύουν. Στιγμές που αναρωτιέσαι αν αυτά που βλέπεις και διαβάζεις συμβαίνουν στ’ αλήθεια ή τα φαντάζεσαι... Δυστυχώς όμως συμβαίνουν. Μπροστά μας. Δίπλα μας. Συνήθως τα προσπερνάμε. Κακώς. Σήμερα δεν έχουμε κανένα περιθώριο. Καμία ανοχή απέναντι στην συνδικαλιστική απρέπεια. Η παρακάτω επιστολή ελπίζουμε να είναι ένα μεμονομένο περιστατικό. Γιατί αν απηχεί, τον κλάδο των φαρμακοποιών... τότε δυο λέξεις ταιριάζουν.. "Στον αγύριστο" και εμείς θα δούμε πως θα τα βγάλουμε πέρα.
30/12/2011 - 03:07
Ο Λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται
Μέσα στο γενικό χαμό, είδαμε πρόσφατα τον κ. Βορίδη να τσακώνεται με τον κ. Βενιζέλο για το αν το πολυνομοσχέδιο για την Δικαιοσύνη και η διάταξη για τα διαζύγια, καταρρακώνει τον θεσμό της οικογένειας και εκεί έμεινε όλο το θέμα. Κατ' αρχήν να θυμίσουμε στους δύο υπουργούς μας ότι δεν είναι εκεί για να προστατέψουν τις οικογένειες μας. Μπορούμε και μόνοι μας. Αφενός γιατί δεν τους εμπιστευόμαστε, αλλά ακόμη κι τους εμπιστευόμασταν , η δουλειά τους είναι να προστατέψουν και να σώσουν την χώρα, εφόσον μπορούν, και να αφήσουν την ελληνική οικογένεια ήσυχη να τα βγάλει πέρα μόνη της με αξιοπρέπεια και στωϊκότητα.
29/12/2011 - 13:08
Η δραχμή και οι μύθοι της
Σε προηγούμενο άρθρο μας, υποστηρίξαμε ότι στην περίπτωση επιστροφής στη δραχμή, οι υποτιμήσεις – διολισθήσεις του εθνικού νομίσματος δε θα βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών εξαγωγών. Αυτό το σενάριο το ζήσαμε για είκοσι χρόνια, από το 1980-2000 όταν ή δραχμή απαξιωνόταν θεαματικά έναντι του δολαρίου και των άλλων νομισμάτων, (1980: 1 $ = 42,6 δρχ., 2000: 1$ = 308,9 δρχ.) ενώ οι εξαγωγές μετά βίας διπλασιάστηκαν από 5 δις δολάρια σε 10 δις δολάρια. Οι ελληνικές εξαγωγές υπερδιπλασιάστηκαν από το 2001-2008. Αυτά είναι δεδομένα που δεν αμφισβητούνται καθώς τα βλέπουμε!
27/12/2011 - 10:28
Το «ποτήριον» των εκλογών
Τον αποδιδόμενο στην Έμμα Γκόλντμαν αφορισμό «αν με τις εκλογές άλλαζε κάτι, θα ήταν παράνομες» δεν ξέρω πόσοι τον συμμερίζονται, νομίζω όμως ότι και απ' όσους τον αποδέχονται οι περισσότεροι προτιμούν να γίνονται εκλογές παρά να καταργούνται επισήμως ή να μετέχουν σ' αυτές υποψήφιοι ενός και μόνον κόμματος. Φυσικώ τω λόγω, σ' αυτούς τους περισσότερους δεν περιλαμβάνονται οι κρατούντες, για τους οποίους οι μεταβολές των εκλογών, ακόμη και αν δεν μπορούν να απειλήσουν το σύστημα, αναδιατάσσουν πάντως την κατανομή ισχύος με την οποία οι ίδιοι έχουν βολευτεί (άντε να συναλλάσσεσαι με καινούριους, να πρέπει να τους πείσεις, να τους λαδώσεις - όλα αυτά τα ανθρώπινα). Ωστόσο, ακόμη και οι κρατούντες δεν τολμούν να πουν στα ίσα ότι οι εκλογές πρέπει να καταργηθούν ως περιττές ή και επιβλαβείς – δεν είναι σικ, δεν ταιριάζει στο πνεύμα της εποχής κι όποιος το πει διακινδυνεύει γιαούρτι, αν όχι βαρύτερο προπηλακισμό.