Η ανησυχία αυτή εκφράζεται ολοένα και περισσότερο και από ανθρώπους που εργάζονται μέσα στα ίδια τα εργαστήρια.
Ακόμη και ο επικεφαλής επιστήμονας της OpenAI, Jakub Pachocki, έχει προτείνει ότι τα κορυφαία εργαστήρια θα πρέπει να είναι πρόθυμα να συντονίσουν μια εθελοντική επιβράδυνση, εφόσον αυτό χρειάζεται για να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη στα μέτρα ασφαλείας τους. Και άλλοι ερευνητές της OpenAI έχουν εκφράσει παρόμοιες απόψεις. Ο Aidan Clark έγραψε ότι, για πρώτη φορά, αναρωτιόταν αν «τα πράγματα κινούνται υπερβολικά γρήγορα». Ο Boaz Barak δήλωσε ότι οι εργαζόμενοι άρχιζαν να αισθάνονται «πολύ έντονα το μέγεθος των δυνατοτήτων» και ότι «υπάρχουν επίσης πολλοί τρόποι με τους οποίους τα πράγματα μπορούν να καταλήξουν πολύ άσχημα».
Η Anthropic έχει παρουσιάσει τον εαυτό της ως το εργαστήριο αιχμής που δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ασφάλεια, όμως ούτε αυτή είναι απαλλαγμένη από τέτοιου είδους ανησυχίες. Αυτή την εβδομάδα, ο ερευνητής της Jacob Coxon, ο οποίος είχε προηγουμένως εργαστεί στην OpenAI, παραιτήθηκε και κατηγόρησε και τις δύο εταιρείες ότι τρέχουν προς την κατεύθυνση μιας υπερευφυΐας που θα μπορεί να αυτοβελτιώνεται, χωρίς να ενεργούν με υπευθυνότητα.
Ορισμένοι εργαζόμενοι και στα δύο εργαστήρια θα ήθελαν οι ηγέτες τους να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με το πότε και με ποιον τρόπο θα πρέπει να επιβραδύνουν. Αυτό όμως προσκρούει σε ένα πρακτικό πρόβλημα: υπάρχει βαθιά δυσπιστία μεταξύ του διευθύνοντος συμβούλου της OpenAI, Sam Altman, και του διευθύνοντος συμβούλου της Anthropic, Dario Amodei.
Παράλληλα, διακυβεύονται τεράστια χρηματικά ποσά στην προσπάθεια να παραμείνουν μπροστά από τον ανταγωνισμό. Η Anthropic προετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη δημόσια εισαγωγή εταιρείας στο χρηματιστήριο στην ιστορία, η οποία θα μπορούσε να την αποτιμήσει σε ένα εκπληκτικό ποσό, ύψους 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Η OpenAI, από την άλλη πλευρά, χρειάζεται χρηματοδότηση για να πληρώσει την υπολογιστική ισχύ που απαιτείται ώστε να συνεχίσει να εξελίσσει τα μοντέλα της. Κάθε νέα δυνατότητα μπορεί να βοηθήσει να δικαιολογηθεί ο επόμενος γύρος χρηματοδότησης, η επόμενη επένδυση σε υποδομές ή η είσοδος στο χρηματιστήριο.
Έτσι, τα κορυφαία εργαστήρια AI βρίσκονται ταυτόχρονα αντιμέτωπα με αρκετούς διαφορετικούς αγώνες: να δημιουργήσουν το πιο ικανό μοντέλο, να εξασφαλίσουν αρκετή υπολογιστική ισχύ για να εκπαιδεύσουν το επόμενο και να εισέλθουν στις δημόσιες αγορές πριν από τους ανταγωνιστές τους.
Οι άνθρωποι που κατασκευάζουν πραγματικά αυτά τα συστήματα αναρωτιούνται ολοένα και περισσότερο αν ο ίδιος ο ρυθμός ανάπτυξης έχει πλέον γίνει πρόβλημα και αν η ανταλλαγή μεταξύ μεγαλύτερων δυνατοτήτων και μικρότερου ελέγχου γίνεται υπερβολικά επικίνδυνη.
Το πιο δύσκολο ερώτημα είναι, όπως υπογραμμίζει το Reuters αν οποιοσδήποτε από τους συμμετέχοντες σε αυτή την κούρσα μπορεί πραγματικά να αντέξει οικονομικά να είναι ο πρώτος που θα επιβραδύνει.
