“Ειδικότερα, μπορούμε στην ανακοίνωση της παράταξης «Αθήνα - Πόλη της Ζωής μας» να επισημάνουμε τα εξής:

1. Έγινε απαξιωτική αναφορά στο διορισμό του σκηνοθέτη Γιάννη Μαργαρίτη στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ. Η αναφορά αυτή εστιάσθηκε αποκλειστικά στην ιδιότητά του ως πρώην αναπληρωματικού μέλους του Δ.Σ. του ΠΟΔΑ και όχι στην αξία του ή την επάρκειά του για τη συγκεκριμένη θέση. Εξ άλλου, και οι ίδιος ο κ. Κακλαμάνης αναγνώρισε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου την αξία του κ. Μαργαρίτη και δήλωσε ότι έχει παρακολουθήσει σχεδόν όλες τις παραστάσεις του. Επομένως, θέμα επιτυχημένης επιλογής του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ ούτε καν ο κ. Κακλαμάνης διανοήθηκε να θέσει.

2. Στην ανακοίνωση προβάλλεται ότι η προηγούμενη διοίκηση προσέφερε στους Αθηναίους δημότες παραστάσεις, κατά τη θερινή περίοδο, χωρίς εισιτήριο ή με χαμηλό εισιτήριο. Φυσικά, αποκρύπτεται το συνολικό κόστος των εκδηλώσεων που είχε οργανώσει η απελθούσα διοίκηση το προηγούμενο καλοκαίρι, σε προεκλογική περίοδο ουσιαστικά, το οποίο ξεπέρασε τα 780.000 ευρώ. Ακόμη περισσότερο, δεν αναφέρεται ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της δαπάνης δεν πληρώθηκε, με αποτέλεσμα ο ΠΟΔΑ να εξακολουθεί να την χρωστά και να επιβαρύνεται με την πληρωμή της η καινούργια διοίκηση. Τέτοιες ανεύθυνες δαπάνες εκτόξευσαν το συνολικό χρέος του ΠΟΔΑ σε ύψος 2.500.000 ευρώ, ποσό που καλείται να πληρώσει η παρούσα διοίκηση (υποχρεούμενη να κάνει τις αντίστοιχες περικοπές).

3. Με όλα αυτά, αποσιωπάται και η πραγματική αξία του Φεστιβάλ, των παραστάσεων και εκδηλώσεων που περιλαμβάνει. Δεν είναι τυχαίο, πάντως, ότι το πρόγραμμα εγκρίθηκε σχεδόν ομόφωνα από ΔΣ του ΠΟΔΑ, με θετική ψήφο μάλιστα και της εκπροσώπου της παράταξης του κ. Κακλαμάνη, με την παρατήρηση ότι καλό θα ήταν τα εισιτήρια να είναι χαμηλότερα, πράγμα που η Διοίκηση του ΠΟΔΑ εξακολουθεί να επιδιώκει. Φυσικά, η αξία του θα φανεί και θα κριθεί στους επόμενους μήνες από τους ίδιους τους αθηναίους δημότες, στους οποίους απευθύνεται.

Με λίγα λόγια, μη έχοντας κάτι να προσάψει σε τυπικό, οικονομικό και πολύ περισσότερο καλλιτεχνικό επίπεδο, ο κ. Κακλαμάνης επιχειρεί να μειώσει ανθρώπους και προσπάθειες, με τελικό σκοπό να ματαιώσει μια πολιτιστική πολιτική, η οποία θα χαρακτηρίζεται από την παροχή πλούσιου και ποιοτικού πολιτιστικού έργου, αλλά και το σεβασμό στα χρήματα των φορολογουμένων”.