Η Σύλβα Ακρίτα γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1928 στη Θεσσαλονίκη από Μικρασιάτες γονείς. Ο πατέρας της Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου υπήρξε γερουσιαστής του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αργότερα, ως υπουργός Πρόνοιας ασχολήθηκε κυρίως με τη στέγαση των προσφύγων. Μητέρα της ήταν η Λουκία Ρουσσίδη.
Από τα παιδικά της χρόνια βίωσε τις ανάγκες και τις αγωνίες αυτού του τομέα γι’ αυτό και μεγαλώνοντας η κοινωνική πρόνοια έγινε το αντικείμενο των σπουδών της. Τον σύζυγό της, Λουκή Ακρίτα, πολιτικό, δημοσιογράφο και γνωστό συγγραφέα τον γνώρισε όταν ήταν γενικός γραμματέας και βουλευτής της Ε.Π.Ε.Κ. Αργότερα, ως υπουργός Παιδείας της Ένωσης Κέντρου υπήρξε ο πρωτεργάτης της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.
Παντρεύτηκαν το 1954 και απέκτησαν την κόρη τους, δημοσιογράφο, συγγραφέα και βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Έλενα Ακρίτα.
Μετά τον θάνατο του Λουκή Ακρίτα, στις εκλογές του 1967 (που δεν έγιναν λόγω της δικτατορίας) η μόνη γυναίκα υποψήφια βουλευτής της Ένωσης Κέντρου σε όλη την Ελλάδα. Από τους πρώτους μήνες της δικτατορίας οργανώθηκε στον αντιδικτατορικό αγώνα με το Πατριωτικό Μέτωπο. Η χούντα τη συνέλαβε και το στρατοδικείο την καταδίκασε, ως ηγετικό στέλεχος, σε δέκα χρόνια κάθειρξη.
Κατά τη Μεταπολίτευση, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και παρέστη στην παρουσίαση της ιστορικής Διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη. Στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 εξελέγη στην περιφέρεια του υπολοίπου πρώην Δήμου Αθηναίων και ήταν η μοναδική βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Το 1981 επανεξελέγη, ενώ το 1986 διορίστηκε ως υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αφού επανεξελέγη δύο ακόμη φορές (1989 και 1993) - την τελευταία εξ αυτών στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας - το 1996, μετά την εκλογή του Κώστα Σημίτη στο ΠΑΣΟΚ αποχώρησε από την ενεργό πολιτική.
Συλλυπητήρια Φάμελλου και Ανδρουλάκη
Τα συλλυπητήριά τους για τον θάνατο της Σύλβα Ακρίτα εξέφρασαν οι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Ανδρουλάκης και Σωκράτης Φάμελλος.
«Με βαθύ σεβασμό αποχαιρετώ τη Σύλβα Ακρίτα μια σπουδαία προσωπικότητα της Δημοκρατικής Παράταξης», ανέφερε στη συλλυπητήρια δήλωσή του ο Νίκος Ανδρουλάκης.
«Μια μαχητική γυναίκα που αγωνίστηκε με θάρρος απέναντι στη χούντα, που διεκδίκησε με πείσμα τα δικαιώματα των γυναικών, που με όραμα και βαθιά κοινωνική ευαισθησία υπερασπίστηκε τη μείωση των ανισοτήτων και τη δημοκρατική λογοδοσία.
Η Σύλβα Ακρίτα δεν συμβιβάστηκε ποτέ με την πολιτική ως απλή διαχείριση, αλλά την υπηρέτησε με πάθος για να ανοίξουν δρόμοι κοινωνικής δικαιοσύνης και προόδου.
Το απέδειξε με το νομοσχέδιο για την «Απόσβεση Χρεών Προσφύγων» που εκκρεμούσε για πολλές δεκαετίες, τον εκσυγχρονισμό της Πρόνοιας και μια σειρά απο πρωτοπόρες παρεμβάσεις για την οικογένεια, τα άτομα με αναπηρία, τους πιο ηλικιωμένους.
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της» σημείωσε ακόμη.
Φάμελλος: Δεν λύγισε ποτέ
Τα συλλυπητήριά του εξέφρασε και ο Σωκράτης Φάμελλος σε δήλωσή του, αναφέροντας πως «αποχαιρετούμε με θλίψη και σεβασμό τη Σύλβα Ακρίτα, μια σπουδαία Ελληνίδα που αφήνει ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία του τόπου μας».
«Αγωνίστρια της Δημοκρατίας από τα χρόνια της δικτατορίας, δεν υπολόγισε και δεν λύγισε σε στρατοδικεία και φυλακές.
Υπηρέτησε με συνέπεια και αξιοπρέπεια το Κοινοβούλιο για πολλές θητείες με το βλέμμα στραμμένο πάντα στις ανάγκες της κοινωνίας» ανέφερε.
Νικήτας Κακλαμάνης: Υπήρξε υπόδειγμα αγωνιστικότητας
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικήτας Κακλαμάνης, πληροφορηθείς την εκδημία της πρώην βουλευτή και Υφυπουργού Σύλβας Ακρίτα, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ τη Σύλβα Ακρίτα, μια ιστορική μορφή του κοινοβουλευτισμού που υπηρέτησε την πολιτική και τον συνάνθρωπο με ήθος και συνέπεια, παραμένοντας ενεργή και αφοσιωμένη στα δικαιώματα των ευάλωτων ομάδων.
Ως η πρώτη γυναίκα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ εκλεχθείσα πρώτη φορά το 1974, πορεύτηκε στον δημόσιο βίο με υψηλό αίσθημα ευθύνης. Το 1981 εκλέγεται εκ νέου βουλευτής, συγκεντρώνοντας τις περισσότερες ψήφους από κάθε άλλη γυναίκα υποψήφια. Στις εκλογές του 1989, πέτυχε την επανεκλογή της στη Β΄ Αθηνών, αποτελώντας τη μοναδική γυναίκα που εξελέγη στη συγκεκριμένη περιφέρεια, ενώ το 1993 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας, εκπροσωπώντας τη χώρα και ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Υπήρξε υπόδειγμα αγωνιστικότητας με σημαντική αντιδικτατορική δράση. Κατά την κοινοβουλευτική της διαδρομή και από τη θέση ευθύνης της Υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων το 1986, άφησε το θετικό της αποτύπωμα στον εκσυγχρονισμό της πρόνοιας, στηρίζοντας έμπρακτα τους πρόσφυγες, τα ΑμεΑ και θεσμοθετώντας μεταρρυθμίσεις για την υιοθεσία.
Στην κόρη της Έλενα, στην οικογένεια και τους οικείους της εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.»
