Τα δισ. της Θεσσαλονίκης

Λεφτά απ’ όλες τις μπάντες έβρεξε στη Θεσσαλονίκη αυτές τις μέρες, με την αρχή του… κακού να γίνεται με την άνοδο του Αλέξη Τσίπρα και την κορύφωση του δράματος το Σάββατο (5/9) με την ομιλία Μητσοτάκη στο Βελλίδειο.

Γύρω στα 5,5 δισ. ευρώ κοστολόγησε το οικονομικό επιτελείο της ΕΛΑΣ τα μέτρα που μας σέρβιρε ο πρώην πρωθυπουργός· περί τα τριπλά τουλάχιστον τα έβγαλε το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, προσθέτοντας κι από κάνα δυο δισ. μέρα με τη μέρα. Άλλωστε, όπως είχε προβλέψει ο Κωστής Χατζηδάκης, η αντιπολίτευση παίρνει κάτω απ’ τη βάση στη λογιστική…

Ενώ, ας πούμε, η κυβέρνηση που παίρνει έπαινο, τα υπολόγισε όλα αριστοτεχνικά. Βέβαια, ο Κυριάκος Πιερρακάκης δεν έχει μιλήσει ακόμη, αλλά με την ευκαιρία ας προτρέξουμε κι ας μιλήσουμε εμείς πρώτοι, ξεχωρίζοντας ένα μονάχα μέτρο· τον «κουμπαρά για τη νέα γενιά».

Όσοι είχαν κάποτε την τύχη να συναναστραφούν ασφαλιστικούς συμβούλους, ακούγοντας τον πρωθυπουργό, θα αισθάνθηκαν σαν να βρίσκονται σε κατάσταση προμνησίας· déjà vu το λεγόμενον. Διότι κάθε ασφαλιστής που σέβεται τον εαυτό του (και το προϊόν του) δεν διστάζει να προσφέρει γλαφυρούς υπολογισμούς για το μακροπρόθεσμο όφελος που θα έχει η «επένδυση».

Έτσι, μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου τα κατοστάρικα (ένα θεωρητικώς εφικτό ποσόν) γίνονται χιλιάρικα (ουδόλως ευκαταφρόνητον) και τελικά μερικές δεκαετίες αργότερα το όνειρο κάθε συνεπούς αποταμιευτή εκπληρώνεται, τα μηδενικά αυγατεύουν και μπορεί επιτέλους να ζήσει ζωή χαρισάμενη.

Τα ψιλά γράμματα, φυσικά, δεν στα λέει ποτέ κανείς. Λόγου χάρη, ότι τα επιτόκια καταθέσεων δεν είναι τόσο υψηλά όσο θα ήθελες, ότι ο πληθωρισμός δεν είναι σύμμαχος, ότι μπορεί κάποια στιγμή (πολύ σύντομα) να ξεμείνεις και να μην έχεις τα παραπανίσια κατοστάρικα του κουμπαρά, ότι οι πλουσιότεροι πάντοτε θα βγάζουν περισσότερα κι ούτω καθεξής.

Οι συνειρμοί πασιφανείς, ας μην επεκταθούμε περαιτέρω.

Ούτως ή άλλως, εκκρεμεί κι ένα ακόμη σπουδαίο μέτρο – εμπνεύσεως Τσίπρα αυτή τη φορά· η εντελώς σαφής κι εντελώς απροσδιόριστη πρόταση της «πατριωτικής εισφοράς». Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Η φιέστα της Κρήτης

Στο ΠΑΣΟΚ, μέχρι να έρθει η ώρα των μέτρων, είχαν άλλες έγνοιες. Η εκδήλωση για το ιδιωτικό χρέος ήταν μία ενδιαφέρουσα νότα των προηγούμενων ημερών· η φιέστα της Κρήτης επίσης.

Βέβαια, οι βεγγέρες δεν ενθουσίασαν όλους τους πασόκους. Κάποιοι χαλάστηκαν απ’ την επιλογή της ηγεσίας να παίξει εκ του ασφαλούς· κάποιοι άλλοι παρατηρήσαν ότι η κεντρική ομιλία του Ανδρουλάκη στο Ηράκλειο ήταν κάπως λειψή. Κι ύστερα, λένε, στην Αθήνα ίσως – ελέω αποστάσεων – να είχε μαζευτεί πιο πολύς λαός.

Κοντολογίς, όχι πως μονάχα αυτό είναι που πηγαίνει στραβά για το ΠΑΣΟΚ, αλλά η απουσία του χολιγουντιανού Μπιρσίμ είναι σίγουρα μεγάλο πρόβλημα.

Πάντως, μια φορά τα πρωτοκλασάτα στελέχη ήταν εκεί και τίμησαν το Κίνημα και τον αρχηγό του. Ακόμη κι εκείνοι που έχουν τις διαφωνίες τους…

Τα τρακτέρ

Και εντάξει, ανέβηκε κι ο Νικόλας Φαραντούρης μαζί με τους έτερους «νεοπασόκους» Ράνια Θρασκιά και Μιχάλη Χουρδάκη σε ένα τρακτέρ κι ανέμισαν κι από μια σημαία· κρεμάστε τους απ’ τον ιστό της να τελειώνουμε! Ούτε λίγο κέφι παραπάνω δεν μπορεί να κάνει κάποιος τούτες τις μέρες. Ούτε καν για εσωκομματική κατανάλωση.

Και μιλώντας περί εσωκομματικών, ωραία ήταν τα σκωπτικά σχόλια του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ περί «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια» και τα ρέστα, αλλά προς τι; Δηλαδή, πέραν του προφανούς – ότι βρήκε ευκαιρία να περιγελάσει την «ασόβαρη» και «ρετρό» αξιωματική αντιπολίτευση –, τι τον κόφτει πώς γιορτάζουν οι άλλοι τα γενέθλια τους; Ας έκαναν κι ελεύθερη πτώση απ’ την κορφή του Ψηλορείτη· σιγά τα λάχανα.

Εν πάση περιπτώσει, είναι και μια ακόμη άβολη λεπτομέρεια που μάλλον έχει απωθήσει απ’ τη μνήμη του ο πρωθυπουργός: τον Σπήλιο Λιβανό το 2021, καβάλα στο άρμα της αγροτιάς, να κάνει τον γύρο της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής. Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης τότε ο Λιβανός, μέρες ΔΕΘ (και covid). Μόνη διαφορά πως, πλην της υγειονομικής κρίσης, το κυβερνών κόμμα είχε μερικά βάσανα λιγότερα.

Τεχνογνωσία κι υστεροφημία

Κι όπου «βάσανα» βάλτε «Αντώνης Σαμαράς» που έχει εξελιχθεί σε μέγα εφιάλτη του Μεγάρου Μαξίμου, όσο κι αν συνεχίζουν να υποκρίνονται ότι διάγουν εν πλήρη ηρεμία, ησυχία κι ομόνοια και ότι ο πρώην σύντροφός τους δεν τους σέρνει απ’ τη μύτη.

«Διαθέτει αρκετή τεχνογνωσία στο πώς να κάνει κακό στην παράταξη της ΝΔ», είπε επί λέξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ, προκαλώντας τον Σαμαρά να σηκώσει το γάντι κι εμάς να ξεχάσουμε τις μεγαλειώδεις οικονομικές του εξαγγελίες και να ασχολούμαστε με το καβγαδάκι ενός βέρου Δεξιού κι ενός ντεμέκ φιλελεύθερου εκσυγχρονιστή, που έχει φτάσει να ψαρεύει με δόλωμα το μεταναστευτικό και τη woke ατζέντα.

Ειρήσθω εν παρόδω, τέτοια ατζέντα στη χώρα δεν υπάρχει, μας διαβεβαίωσε «κατηγορηματικά» (sic) ο πρωθυπουργός, καθησυχάζοντάς μας κιόλας πως το όποιο λάθος στα νέα σχολικά βιβλία θα διορθωθεί. Ο λόγος βέβαια για τα σχολικά βιβλία με τα ομόφυλα ζευγάρια και τις «μη παραδοσιακές οικογένειες», για τα οποία εξεγέρθηκε ο γνωστός – άγνωστος.

Άρα, θα ήταν ασφαλές να υποτεθεί πως, μιλώντας περί «λάθους», εννόησε ότι οι σχετικές εικονογραφήσεις θα πάνε από ’κει που ’ρθαν; Κοντός ψαλμός αλληλούια…

Αντιπολίτευση της κατσαρίδας

Η μνήμη όλων είναι επιλεκτική, αυτό είναι γνωστό. Όμως, τα αποτελέσματα του φαινομένου ενίοτε έχουν πλάκα.

Για παράδειγμα, πλάκα είχε η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στην «αντιπολίτευση της κατσαρίδας», φέρνοντας μπροστά μας τον κατσαριδοκυνηγό των ’00 Θανάση Γιαννόπουλο που δεν είχε αφήσει δημόσιο νοσοκομείο – επί Σημίτη – χωρίς να βρει κι από μερικές «Τερέζες». Η υπόμνηση χρησιμοποιήθηκε επιτιμητικά για την αντιπολίτευση (τύπου: «σιγά μην ασχοληθώ με…»), μόνο που ο Θανάσης Γιαννόπουλος ήταν… «γαλάζιος».

Πλάκα είχε – αν και όχι για τους ίδιους λόγους – κι η βεβαιότητα του πρωθυπουργού ότι η απόφαση για τον Ταλ Ντίλιαν της Intellexa και του Predator έχει κριθεί αμετάκλητα από την ανώτατη δικαιοσύνη. Ενδιαφέρουσα «αναβάθμιση» των εισαγγελέων του Αρείου Πάγου. Μόνο που οι νομικοί σύμβουλοι του Μαξίμου θα μπορούσαν να αρχίσουν να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους σιγά σιγά…