Από το κύριο άρθρο
«Η ΠΙΕΣΗ των εργαζομένων με το σύνθημα «φέρτε πίσω τα λεφτά» οδήγησε ξένες τράπεζες, που διακίνησαν τα αμαρτωλά δομημένα ομόλογα, να σπεύσουν να επιστρέψουν τα χρήματα στα ασφαλιστικά Ταμεία.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ, έγιναν και προπαρασκηνιακές κινήσεις από την κυβέρνηση, για να κλείσει το σκάνδαλο με την επαναγορά των ομολόγων. Το Ταμείο των δημοσιογράφων (ΤΣΠΕΑΘ) συμφώνησε χθες να πουλήσει στην Τράπεζα Proton το ομόλογο ονομαστικής αξίας 130 εκατ. ευρώ, αντί 133,1 εκατ. ευρώ.
ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ, επίσης, χθες η J.P. Morgan να επαναγοράσει απευθείας από τα τέσσερα ασφαλισιτκά Ταμεία το ομόλογο των 280 εκατ. ευρώ. Φοβάται, άραγε, παραπέρα αποκαλύψεις -πέραν εκείνων του κ. Παπαμαρκάκη- που μπορεί να έρθουν στο φως από την έρευνα που διενεργούν οι χρηματιστηριακές αρχές στη Βρετανία; Ή προσδοκά άλλα οφέλη από την εξυπηρέτηση που προσφέρει στην κυβέρνηση;
ΚΛΕΙΝΕΙ, όμως, το σκάνδαλο με την επαναγορά των ομολόγων από τις τράπεζες που τα διακίνησαν; Δεν κλείνει, διότι μένει ανοιχτό το ζήτημα των προμηθειών και των πολιτικών ευθυνών, οι οποίες δεν συγκαλύπτονται.
ΜΠΟΡΕΙ να κλείσουν οι τράπεζες τη «μαύρη τρύπα» των προμηθειών, για να μην αποκαλυφθεί σε ποιες τσέπες κατέληξαν. Θα την κλείσουν, βεβαίως, πληρώνοντας οι ίδιες. Η δικαστική έρευνα, ωστόσο, δεν πρόκειται να σταματήσει. Ούτε και η έρευνα του κ. Ζορμπά, η οποία αγγίζει κυβερνητικά στελέχη.
ΠΕΡΑΝ ΑΥΤΟΥ υπάρχει και ζήτημα μεταξύ των τραπεζών και του Ελληνικού Δημοσίου. Προέβλεπε η αρχική πρόταση της J.P. Morgan την τελική επιστροφή του ομολόγου στο Ελληνικό Δημόσιο και την ακύρωση της συμφωνίας ανταλλαγής επιτοκίων (swap).
ΠΡΟΣΚΡΟΥΕΙ η λύση αυτή στις ευθύνες που θα προκύψουν για τους οικονομικούς υπουργούς, οι οποίοι όχι μόνον εξέδωσαν τα δομημένα ομόλογα, αλλά και σίγουρα γνώριζαν πού και πώς θα καταλήξουν. Είναι βέβαιον, ότι όλα έγιναν με κυβερνητική «γραμμή». Δεν έγιναν από σύμπτωση, ούτε επειδή ήταν «ανίδεες» οι διοικήσεις των ασφαλιστικών Ταμείων
»
Ελευθεροτυπία
Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος
«Αν υπάρχει ένα πολιτικό μήνυμα από τη δημοσκόπηση της ΜRΒ, δεν είναι ασφαλώς ούτε το κλείσιμο της ψαλίδας ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, ούτε η πτώση της δημοτικότητας του Πρωθυπουργού. Πολύ περισσότερο δεν είναι η σημαντική μείωση της διαφοράς Καραμανλή - Παπανδρέου στη λεγόμενη «καταλληλότητα» για τη θέση του πρωθυπουργού. Όλα αυτά ήταν αναμενόμενα- αλίμονο άλλωστε αν συνέβαινε διαφορετικά με το σκάνδαλο των ομολόγων να κυριαρχεί στην πολιτική επικαιρότητα.
Το βασικό πολιτικό μήνυμα που προκύπτει από τη δημοσκόπηση αυτή, είναι το τέλος της κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας. Τρία χρόνια μετά τον διπλό εκλογικό θρίαμβο του 2004, διαπιστώνεται όχι απλώς αμφισβήτηση της επικυριαρχίας της Ν.Δ. και του Πρωθυπουργού, αλλά καταγράφονται συνθήκες αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. Τόσο που βάσιμα πλέον να δικαιολογείται η άρνηση του Κ. Καραμανλή να καταφύγει σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες- τι εκλογές να κάνεις, όταν δεν είσαι σίγουρος ότι θα τις κερδίσεις; Αλλά μήπως τον Σεπτέμβριο, όπως πολλοί υπουργοί του του εισηγούνται να τις προκηρύξει, τα πράγματα θα είναι καλύτερα; Δύσκολο να υπάρξει ασφαλής πρόβλεψη. Αλλά αν συνυπολογίσει κανείς ότι και στην πολιτική ισχύει ο νόμος του Μέρφι, είναι σίγουρο πως ό,τι είναι να πάει στραβά για την κυβέρνηση θα πάει, και στη χειρότερη περίπτωση θα πάει ακόμη χειρότερα!»
Τα Νέα
Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
«Οι τρεις έχουν ήδη ομολογήσει. Δεν θα μπορούσαν, άλλωστε, να κάνουν και διαφορετικά, αφού η συμμετοχή και του Πρινιωτάκη και του Παπαμαρκάκη και της JP Morgan στην κομπίνα του δομημένου ομολόγου των 280 εκατομμυρίων είναι αυταπόδεικτη. Απλώς επιβεβαιώνουν τώρα αυτά που από την αρχή όλοι ξέραμε, μια και οι ρόλοι τους στην ιστορία αυτή ήταν σαφείς και συγκεκριμένοι.
Οπως, άλλωστε, σαφής και συγκεκριμένος είναι και ο ρόλος του υπουργείου Οικονομίας. Χωρίς τη δική του «συνεργασία» κομπίνα δεν θα υπήρχε, αφού δεν θα είχε εκ