Ας ρίξουµε µια µατιά πρώτα στις µετοχικές αγορές. Παρά την έντονη ανάκαµψή τους από τον Μάρτιο του 2009, εξακολουθούν να εµφανίζονται λογικά αποτιµηµένες καθώς τα εταιρικά κέρδη είναι πολύ καλύτερα από τα αναµενόµενα. 5στόσο, η αύξηση στις µετοχικές αγορές έχει κυρίως καθοδηγηθεί από τον κυκλικό και τον χρηµατοπιστωτικό κλάδο, των οποίων οι τιµές έχουν διπλασιασθεί ή και τριπλασιασθεί από τα χαµηλά τους.
Παραδοσιακά αµυντικοί κλάδοι όπως αυτός των εταιρειών κοινής ωφελείας, τηλεπικοινωνιών, και φαρµακευτικές υστερούν αρκετά. Αυτή η εξέλιξη κατέστησε τις κυκλικές µετοχές σαν σύνολο να διαπραγµατεύονται σε ένα από τα πιο ακριβά επίπεδα των τελευταίων τριάντα ετών σε σύγκριση µε τις αµυντικές.
Ο λόγος για αυτή την εξέλιξη είναι διττός. Σε περιόδους οικονοµικής ανάκαµψης, οι επενδυτές ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την πορεία των κερδών ανά µετοχή παρά για την αποτίµηση των µετοχών. Θετικές εκπλήξεις κερδών γίνονται δεκτές µε ενθουσιασµό! Αυτή η προσέγγιση ευνοεί τις κυκλικές µετοχές, ακόµα και αν οι αµυντικές εµφανίζονται πολύ φθηνότερες.
Οι κυκλικές µετοχές των ΗΠΑ και της Ευρώπης τείνουν να αποκοµίζουν ένα αυξανόµενο τµήµα των κερδών από ξένες αγορές (αναδυόµενες αγορές!), ενώ κλάδοι όπως αυτός των εταιρειών κοινής ωφελείας και τηλεπικοινωνιών είναι επικεντρωµένοι κυρίως στην εγχώρια αγορά. Συνεπώς, οι αµυντικοί κλάδοι επωφελούνται λιγότερο από την εντυπωσιακή ανάπτυξη των αναδυόµενων αγορών, σε σχέση µε τους κυκλικούς.
Η τελευταία παρατήρηση είναι ένας από τους βασικούς λόγους γιατί η ψυχολογία αναφορικά µε τις Ευρωπαϊκές µετοχικές αγορές έχει αποκλίνει ως ένα βαθµό από την ψυχολογία που επικρατεί στις κρατικές οµολογιακές αγορές της Ευρώπης: οι εταιρίες µπορούν να παγκοσµιοποιούνται, αλλά όχι και οι χώρες. Από τη µία πλευρά οι επενδυτές αγκάλιασαν αυτό το φαινόµενο, ανταµείβοντας τις διεθνείς εταιρίες για τα καλύτερα από τα αναµενόµενα αποτελέσµατα. Από την άλλη, γίνονται όλο και πιο νευρικοί για τις υψηλά χρεωµένες χώρες, που δηµιουργούν ελλείµµατα.
Πιστεύουµε ότι είναι εξαιρετικά απίθανο να συνυπάρξουν ειρηνικά και οι δύο εκδοχές για µεγάλο διάστηµα. Άλλωστε οι επενδυτές τείνουν να είναι πολύ καλοί στην υπερβολή, τόσο στην απληστία όσο και στο φόβο… µέχρι να βρεθεί το σηµείο καµπής. Από την πλευρά των µετοχών συνεχώς ανεβάζουν τις προσδοκίες τους για κέρδη για τον κυκλικό κλάδο για το 2010 και το 2011, σε επίπεδα που είναι απίθανο να επιτευχθούν. Αυτό είναι ένα «τελετουργικό» που είδαµε και στο παρελθόν.
Εν τω µεταξύ, οι επενδυτές συνεχίζουν αυξητικά να τιµωρούν τα ασθενέστερα µέλη του Ευρώ, θέτοντας υψηλές αποδόσεις στη λήξη των οµολόγων, απειλώντας την χρηµατοδότηση του χρέους και τη συνοχή της Ευρωζώνης. Αυτό το «τελετουργικό» είναι πρωτόγνωρο και προκαλεί αβεβαιότητα.
Τι κάνουµε λοιπόν; Οι επενδυτές θα πρέπει να σκεφτούν το ενδεχόµενο να µειώσουν το προφίλ κινδύνου στα χαρτοφυλάκιά τους, δεδοµένης της µεγάλης αβεβαιότητας αναφορικά µε τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη. Αυτό δεν ισχύει µόνο για τα οµόλογα αλλά και για τις µετοχές. Εξακολουθούµε να πιστεύουµε ότι µία βαθµιαία στροφή από
τους πολύ ακριβούς κλάδους (όπως ο βιοµηχανικός ή των λιανικών πωλήσεων) προς µετοχές υψηλής ποιότητας µε αµυντικά χαρακτηριστικά είναι µία σοφή κίνηση. Για την Ευρώπη, προτιµούµε µετοχές µε µεγάλη συµµετοχή σε ξένες (εκτός Ευρώ) αγορές, σε τοµείς όπως τροφίµων/αναψυκτικών, πετρελαίου, φαρµακευτικών και τεχνολογίας.