Συνολικά στην Ελλάδα, τα κτίρια καταναλώνουν περίπου το 40% της τελικής κατανάλωσης ενέργειας, (στοιχεία 2008) κατάσταση που οφείλεται καταρχήν στο γεγονός ότι πάρα πολλά -επειδή έχουν κατασκευαστεί πριν το 1980-δεν είναι θερμομονωμένα, και απαιτούν πολύ μεγάλα ποσά ενέργειας για να εξασφαλίσουν συνθήκες άνεσης το χειμώνα. Έπειτα, η μέτρια κατά κανόνα κατάσταση των συστημάτων θέρμανσης, οδηγεί σε μειωμένους βαθμούς απόδοσης και επομένως σε αυξημένη κατανάλωση ενέργειας και περιβαλλοντική επιβάρυνση. Τρίτος λόγος, είναι η συνεχής αύξηση, τόσο σε αριθμό όσο και σε εγκατεστημένη ισχύ, των συστημάτων και συσκευών που καταναλώνουν ηλεκτρική, κυρίως, ενέργεια. Και τέταρτος, η εγκατάσταση πάνω από 3 εκατ. κλιματιστικών τα τελευταία 25 χρόνια.

Δαπάνη 21 δισ. ευρώ ως το 2020

Δείκτες κοινωνικής ανισότητας

Ιδού μερικοί από τους δείκτες της κοινωνικής ανισότητας, όπου η Ελλάδα κατέχει αρνητικές πρωτιές :

- Μόνο το 28 % των πολιτών χαμηλού εισοδήματος στην Αθήνα κατοικεί σε μονωμένα κτίρια, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στα υψηλά εισοδήματα είναι 73%.

- Μόνο το 8% των πολιτών χαμηλού εισοδήματος κατοικούν σε κτίρια με μόνωση και διπλά υαλοστάσια, ενώ το ποσοστό στα υψηλά εισοδήματα είναι 63%.

- Το κόστος θέρμανσης ανά άτομο και μονάδα επιφάνειας είναι κατά 127% μεγαλύτερο στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις σε σχέση με τα υψηλά εισοδήματα. - Και κατά μέση τιμή, η χρήση κλιματισμού αυξάνει το κόστος μιας οικογένειας κατά 100 ευρώ (0,6 ευρώ ανά τετραγωνικό ή 12,5 ευρώ ανά άτομο).

- Η αύξηση είναι κατά πολύ μεγαλύτερη στα χαμηλά εισοδήματα, όπου φθάνει στα 195 ευρώ ανά οικογένεια (1,2 ευρώ ανά τ.μ. ή 87 ευρώ ανά άτομο).