Ο τότε υπουργός Ενέργειας, Κώστας Σκρέκας, υποσχέθηκε υπογειοποίηση μεγάλου μέρους του δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ εντός 2022-23. Οι εξαγγελίες συνέπεσαν μάλιστα με τη δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης από την ΕΕ, λόγω της πανδημίας και η κυβέρνηση έβαλε ψηλά τον πήχη.
Οι πυρκαγιές του 2026 που ξέφυγαν από τον έλεγχο, με κυριότερη αυτή στην Αττικοβοιωτία, φανέρωσαν πως πέντε χρόνια μετά εκείνες οι ηχηρές εξαγγελίες έμειναν στα χαρτιά.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία από τα 26.000 με 27.000 χιλιόμετρα που είχαν υπογειοποιηθεί πριν από το 2021, στο τέλος του 2025 φτάσαμε 32.300χλμ. Δηλαδή, από το 10 με 11% επί του συνόλου του δικτύου πήγαμε στο 12 με 13%.
Η υπογειοποίηση του δικτύου ηλεκτρισμού στην Ελλάδα παρουσιάζει μάλιστα σημαντική καθυστέρηση σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Παρά τις εξαγγελίες και τη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης, το ποσοστό των υπογειοποιημένων καλωδίων στη χώρα απέχει δραματικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που το αντίστοιχο ποσοστό αγγίζει το 50%.
Παρότι ο ΔΕΔΔΗΕ τρέχει στοχευμένα προγράμματα (όπως δράσεις άνω των 370 εκατ. ευρώ για την υπογειοποίηση περίπου 2.000 χιλιομέτρων δικτύου), η πρόοδος κρίνεται αποσπασματική.
Σύμφωνα δε με πρόσφατες αναλύσεις και στοιχεία από τη Διεύθυνση Διερεύνησης Εγκλημάτων Εμπρησμού, το γηρασμένο εναέριο δίκτυο συνεχίζει να αποτελεί βασική απειλή, καθώς οι πυρκαγιές που σχετίζονται με αυτό ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των καμένων εκτάσεων στη χώρα.
Μπορεί δηλαδή οι περισσότερες πυρκαγιές να μη συνδέονται με το δίκτυο, αλλά όσες ξεσπούν από αυτό, εξελίσσονται άσχημα και είναι αυτές που ξεφεύγουν πιο συχνά από τον έλεγχο.
Το κόστος για τις υπογειοποιήσεις είναι ασφαλώς τεράστιο και υπολογίζεται πως για να φτάσει η Ελλάδα στα επίπεδα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών, απαιτούνται συνολικές επενδύσεις που αγγίζουν τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Για το λόγο αυτό κρίθηκε ως τεράστια ευκαιρία το Ταμείο Ανάκαμψης, που όμως, μοιάζει να πήγε χαμένη.
Σύμφωνα με τις αρχές, πάντως, αυτή τη στιγμή, δίνεται προτεραιότητα σε δασικές ή περιαστικές περιοχές υψηλού κινδύνου (όπως πρόσφατα έργα στο Σέιχ Σου και στον Υμηττό), καθώς και σε τουριστικές ή ιστορικές ζώνες (π.χ. Τατόι).
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η χώρα μας έχει μείνει πίσω και το πιο επικίνδυνο είναι πως «εξακολουθεί να μην υπάρχει δημόσια αναγνώριση του προβλήματος», όπως δήλωσε στο Politico, ο Ηλίας Τζιρίτης, συντονιστής δράσεων για τις δασικές πυρκαγιές στο WWF Ελλάς.
Και πράγματι, παρότι θρηνήσαμε και ζωές πυροσβεστών, δεν υπήρξαν σαφείς αναφορές στο θέμα από τα κυβερνητικά στελέχη.
Η εκπρόσωπος της ΝΔ, Αλεξάνδρα Σδούκου, όταν ρωτήθηκε σχετικά, δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι η υπογειοποίηση ολόκληρου του δικτύου μέσης τάσης, μήκους 120.000 χιλιομέτρων, θα κόστιζε περίπου 35 δισ. ευρώ, γεγονός που απαιτεί από την κυβέρνηση να επικεντρωθεί αρχικά στις περιοχές που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο.
Ο νυν υπουργός Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου δήλωσε από τη μεριά του ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να αυστηροποιήσει τους κανόνες που διέπουν τα ιδιωτικά ενεργειακά έργα. Η συνήθης τακτική δηλαδή της κυβέρνησης να δηλώνει θεσμικές παρεμβάσεις κάθε φορά που εκτίθεται.
Αναμένουμε, ασφαλώς και τις σχετικές ανακοινώσεις που θα κάνει ο πρωθυπουργός από τη ΔΕΘ το Σεπτέμβριο, με την επισήμανση ότι είχε προαναγγείλει από το 2021 πακέτο έργων ύψους περίπου 1 δισ. ευρώ για την υπογειοποίηση του δικτύου διανομής (ΔΕΔΔΗΕ) σε κρίσιμες και δασικές περιοχές, με στόχο την προστασία από πυρκαγιές και ακραία καιρικά φαινόμενα. Ωστόσο, τα έργα αυτά έμειναν στα λόγια...
