«Ήρθαμε από πολύ μακριά, απ’ τον νομό Ηλείας. Αλλά ήταν αδύνατο να μην έρθουμε για τον Γιώργο», είπε ένας απ’ αυτούς, περιμένοντας υπομονετικά τη σορό του Γιώργου Μαζωνάκη στον περίβολο της εκκλησίας.
Τα πιο ωραία λαϊκά
Το παράδοξο δεν είναι που τα social media γέμισαν αυτές τις μέρες με τραγούδια του Μαζωνάκη. Είναι, άλλωστε, κάτι σαν οφειλόμενο χρέος, κάτι σαν τελευταίο δώρο και παρηγοριά για το άδικο – εν προκειμένω κι εγκληματικό – που έρχεται απρόσκλητο.
Το παράδοξο ήταν που η ΔΕΘ από πολιτικοεμπορική πανήγυρις μετατράπηκε ξαφνικά σε σουαρέ εντεχνολαϊκού.
Απ’ τα «δίδυμα φεγγάρια» στα «δαχτυλίδια», μερικές μέρες και μερικά χιλιόμετρα δρόμος· τόσα όσα χρειάζονται να διανυθούν απ’ την Αθήνα ως τη Θεσσαλονίκη κι απ’ το Μαξίμου (ή την Πειραιώς) ως την Αμαλίας.
Στα «συν» του Ανδρουλάκη ότι επέδειξε αυτοσυγκράτηση και δεν σύρθηκε στον αφιερωματικό χορό, παρότι του ζητήθηκε στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ. Ευτυχώς βέβαια είχε προνοήσει ο Κώστας Τσουκαλάς που έριξε το κέρμα στον Σταύρο Ξαρχάκο κι έκανε παραγγελιά για τον πρωθυπουργό «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα».
Στα «συν» του Τσίπρα ότι επέδειξε μεγάλη αντοχή, απαντώντας σε δημοσιογραφικές ερωτήσεις επί τέσσερις ώρες· στα πλην ότι μάλλον – παρά την επικοινωνιακή του δεινότητα – δεν μας είπε και τίποτα που δεν ξέραμε.
Απ’ την άλλη, ο Ανδρουλάκης δεν τα είπε κι άσχημα απ’ το Βελλίδειο, δίνοντας μία πρώτη εντύπωση πως δεν ανέβηκε επί ματαίω μέχρι το βορρά. Κι έχει κι υγρασία το φθινόπωρο. Βέβαια, στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό και στην πράξη κρίνεται πάντα η θεωρία. Κι η μέρα αυτή, καθώς όλα δείχνουν, αργεί ακόμη για το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ.
Οι συμμαχίες
Η διεύρυνση πάντως καλά κρατεί, με τον Κώστα Σκανδαλίδη να έχει σηκώσει τα μανίκια και να έχει ριχτεί στη μάχη για το… επόμενο ψηφοδέλτιο.
Οπότε, τούτη την εβδομάδα στη φιλόξενη «φωλιά» της Χαριλάου Τρικούπη βρήκαν καταφύγιο κι οι επ’ εσχάτοις ανέστιοι Ολυμπία Τελιγιορίδου και Λευτέρης Αβραμάκης – εκ Καστοριάς και εκ Σερρών αντιστοίχως. Γύρισαν στο σπίτι τους, δηλαδή, αφού οι πολιτικές καταβολές αμφοτέρων ήταν πράσινες, πριν αλλαξοπιστήσουν και δήθεν ριζοσπαστικοποιηθούν. Προσωρινά, όπως αποδείχτηκε.
Και καθώς η αποψίλωση του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται, τον δρόμο προς Εξάρχεια θα τραβήξουν λίαν συντόμως, όπως καταλάβαμε στη ΔΕΘ, και ο ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης μαζί με τον Κερκυραίο Αλέξανδρο Αυλωνίτη. Και περιμένουμε τους επόμενους (και τις επόμενες) με χαρά…
Πάντως, η εβδομάδα καθόλου άσχημα δεν πήγε στο ΠΑΣΟΚ που είδε επιτέλους και τη δημοσκοπική βελόνα να τρεμοπαίζει· και μάλιστα πριν προλάβει καν ν’ ανηφορήσει ο πρόεδρος του για Θεσσαλονίκη. Σαν να λέμε, τώρα στην κάθοδο και με το πρόγραμμα παραμάσχαλα, θα γίνει χαμός.
Σε άλλα νέα, στελέχη φαίνεται πως κερδίζει και το κόμμα (φάντασμα προς το παρόν) Σαμαρά, καθώς – πέρα από τις διαρροές που ήδη ξέραμε – ο Κώστας Τζαβάρας προστίθεται στο δυναμικό του νέου φορέα που (θα) έχει ένα «μεγαλείο συμβατό με τις ιδέες, τις αρχές και τις αξίες» της γνήσιας, καραμανλικής ΝΔ που πνέει τα λοίσθια.
Και έναν νέο «αγωνιστή» κέρδισε η Ελληνική Λύση, τον Αθανάσιο Χαλκιά, τον κάποτε «Σπαρτιάτη» που αποφάσισε να δώσει τη μάχη του σταυρού πλάι στον Κυριάκο Βελόπουλο.
Τα τυχερά
«Πιο τολμηρή και ισχυρή από ποτέ» είναι, λέει, η σχέση Ελλάδας – ΗΠΑ σήμερα, σύμφωνα με την Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Οπότε, φαίνεται πως είμαστε στον σωστό δρόμο. Άλλωστε, ως γνωστόν, ο τολμών νικά, η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς, αν έχεις τύχη διάβαινε κι άλλα τέτοια παρόμοια…
Ας ελπίσουμε, βέβαια, πως θα έχουμε την τύχη με το μέρος μας ακόμη κι αν παρ’ ελπίδα τα φέρει έτσι ανάποδα η ζωή και δεν έχουμε αιωνίως Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μαξίμου να περιμένει να κουδουνίσει το τριψήφιο.
Γιατί αν λάβουμε σοβαρά υπόψιν τις προειδοποιήσεις του Γιώργου Φλωρίδη, σκούρα τα πράγματα.
«Θα κάνουν ντου από απέναντι» και καταστραφήκαμε. Μέχρι να το πάρουμε πρέφα, θα έχουν φτάσει Τουρκοβούνια, θα κατηφορίζουν τη Μουσών προς Κατεχάκη, θα πιάσουν Μεσογείων και θα στρατοπεδεύσουν στο Εθνικής Αμύνης. Και το επόμενο ΚΥΣΕΑ θα γίνει με Ερντογάν να παίζει κομπολόι και να πίνει τσάι με λουκούμι τριαντάφυλλο ατενίζοντας τον Εθνικό Κήπο.
Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά θα έχουν πάει άκλαυτοι κι όλοι οι άνεργοι, αφού δεν θα τους έχει μείνει ούτε το επίδομα ως έσχατη παρηγοριά, και δεν θα μπορούν να πιάσουν τα όπλα όταν έρθει η ανάγκη. Τουλάχιστον, το ποσοστό ανεργίας θα μηδενιστεί μια και καλή κι αυτός ο τόπος δεν θα γεννήσει άλλους τεμπέληδες που θέλουν να τους ταΐζει το κράτος.
Τα ντράβαλα
Τέλος πάντων, όπως και να ’χει, δεν είναι να χάνεται έμπειρο στελεχιακό δυναμικό τέτοιες δύσκολες ώρες.
Ακόμη κι ο Ηλίας Κασιδιάρης, που από βδομάδα θα προβεί σε καυτές ανακοινώσεις, δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα θελήσει να κάνει καριέρα ως Τουρκοφάγος του ’21ου τώρα που φλερτάρει σοβαρά με την ιδέα να γίνει ο επιφανέστερος Έλλην τραμπιστής κι ο εν Ελλάδι εκπρόσωπος του Ίλον Μασκ.
Ας ελπίσουμε, τουλάχιστον, πως ο Μακάριος Λαζαρίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν θα έχουν άλλα ντράβαλα. Βέβαια, στην περίπτωση του πρώτου είναι λίγο πιο δύσκολη η εξίσωση, γιατί άλλο να έχεις εχθρό τον ίδιο σου τον εαυτό και την αστείρευτη ανοησία του ανθρωπίνου γένους κι άλλο μερικά «αδιευκρίνιστα», έναν Πολάκη που «σκοτώνει για το 3%» και έναν Σαλμά.
Εν πάση περιπτώσει, καλή εβδομάδα να έχουμε κι ό,τι είναι να ’ρθει θε να ’ρθει και βλέπουμε…
