Στην τριμηνιαία έκθεση της τράπεζας τονίστηκε ότι αυτή η γερμανο-γαλλική σύμπλευση στο θέμα αυτό, μαζί με την επιδεινούμενη δημοσιονομική κατάσταση στην Ιρλανδία, είναι που ωθούν τα spreads πολλών κρατών μελών της ευρωζώνης σε αισθητή άνοδο.
Επισημαίνεται σχετικώς ότι "η άνοδος των spreads των εν λόγω κρατών χρονική αφετηρία είχε την 18η Οκτωβρίου, όταν δηλαδή Βερολίνο και Παρίσι συμφώνησαν ότι στην υποθετική περίπτωση της αδυναμίας εξυπηρέτησης του κρατικού εξωτερικού χρέους από ένα κράτος στην ευρωζώνη, τότε θα ξεκινά το 'κούρεμα' των ομολόγων του ίδιου κράτους, τα οποία κρατούν, όμως, στα χέρια τους και ιδιώτες επενδυτές..."
Eν συνεχεία, όπως αναφέρεται στην ίδια έκθεση, Βερολίνο και Παρίσι "έστρεψαν τους προβολείς προς το ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα, με 'παράπλευρη απώλεια' να αυξηθούν γρήγορα τα spreads των ομολόγων της Πορτογαλίας και της Ισπανίας... ενώ δημιουργήθηκαν και 'δεύτερες σκέψεις' για τα ομόλογα της Ιταλίας και του Βελγίου".