Με το Ψήφισμα, σημείωναν χαρακτηριστικά, δεν τίθεται η Τουρκία σε κανένα καθεστώς επιτήρησης αλλά, μέσω αυτού, «καλούνται» (sic) οι τουρκικές αρχές «να λάβουν επειγόντως μέτρα όπως η άρση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης "το συντομότερο δυνατό", αναστέλλοντας τη δημοσίευση νομοθετικών μέτρων έκτακτης ανάγκης που παρακάμπτουν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες "εκτός αν είναι απολύτως αναγκαία" και να απελευθερώνουν όλους τους βουλευτές και τους δημοσιογράφους που κρατούνται εν αναμονή της δίκης τους.
Καλεί επίσης, τις τουρκικές αρχές, να συγκροτήσουν την Επιτροπή Έρευνας σχετικά με την κατάσταση των επειγόντων μέτρων, να διασφαλίσουν δίκαιες δίκες με σεβασμό των διαδικαστικών εγγυήσεων και να λάβουν επείγοντα μέτρα για την αποκατάσταση της ελευθερίας της έκφρασης και των μέσων ενημέρωσης.
Η επαναενεργοποίηση της διαδικασίας παρακολούθησης, διευκρίνιζαν οι ίδιοι κύκλοι, σημαίνει στην πράξη ότι, η αρμόδια επιτροπή παρακολούθησης της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα ταξιδεύει, κάθε τρείς και λίγο, στην Τουρκία, θα συνομιλεί με κυβερνητικούς αξιωματούχους, εκπροσώπους της αντιπολίτευσης και μη κυβερνητικών οργανώσεων, προκειμένου να διαπιστώσει την ανταπόκριση που θα υπάρξει, στο εν λόγω «κάλεσμα».
Στο ίδιο Ψήφισμα, μάλιστα, διευκρινίζεται κάτι που δεν το πρόσεξαν όσοι, με ευκολία, εμφάνισαν την Τουρκία να τίθεται υπό καθεστώς «επιτήρησης» από το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Ότι μετά απ’ αυτά τα «σούρτα-φέρτα», η επιτροπή παρακολούθησης της Τουρκίας, στον τομέα σεβασμού της προς τ’ ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, θα συντάξει μία …έκθεση, που θα έλθει για …ψήφιση στην Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης το ….2018!
Νίκος Ρούσσης - Στρασβούργο