2025: Οι πρώτες τεχνικές προειδοποιήσεις

Η αρχή της ανησυχίας δεν συνδέθηκε με στρατιωτικά επεισόδια αλλά με τεχνικές δυσλειτουργίες.

Κατά τη διάρκεια του 2025, το UK Maritime Trade Operations (UKMTO) και οργανισμοί ναυτιλιακής ασφάλειας κατέγραψαν επαναλαμβανόμενα περιστατικά παρεμβολών GPS και GNSS στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ και του Κόλπου του Ομάν.

Παράλληλα, P&I Clubs όπως οι Gard, Skuld και NorthStandard ενημέρωσαν τους ασφαλισμένους στόλους ότι:

• τα σήματα θέσης παρουσίαζαν αποκλίσεις,
• εμφανίζονταν φαινόμενα AIS spoofing,
• η πλοήγηση έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε radar και οπτικές επιβεβαιώσεις.

Οι οδηγίες αυτές δεν αφορούσαν ακόμη πολεμικό κίνδυνο, αλλά εισήγαγαν για πρώτη φορά τον όρο electronic navigation risk στην καθημερινή λειτουργία των πλοίων που διέρχονται από το Ορμούζ.

Μέσα 2025: Η αγορά ασφάλειας ανεβάζει επίπεδο συναγερμού

Καθώς τα περιστατικά αυξάνονταν, ιδιωτικές εταιρίες maritime intelligence άρχισαν να εκδίδουν πιο αυστηρές αξιολογήσεις.

Η Dryad Global και η Ambrey προειδοποίησαν για:

• αυξημένο GPS jamming,
• πιθανότητα στοχευμένων παρεμβολών,
• μεταβολή του threat environment στην περιοχή.

Οι αναλύσεις τους σημείωναν ότι οι ηλεκτρονικές παρεμβολές δεν αποτελούσαν πλέον μεμονωμένα περιστατικά αλλά επαναλαμβανόμενο μοτίβο που μπορούσε να επηρεάσει την ασφάλεια διέλευσης.

Ταυτόχρονα, η Steamship Mutual εξέδωσε ενημέρωση σχετικά με στρατιωτικές ασκήσεις live-firing που επηρέαζαν ακόμη και το Traffic Separation Scheme των Στενών, εισάγοντας καθαρά ναυτιλιακό κίνδυνο πέραν της γεωπολιτικής διάστασης.

Αρχές Φεβρουαρίου 2026: Επανεμφάνιση περιστατικών παρενόχλησης

Στις αρχές Φεβρουαρίου 2026, advisory του UKMTO κατέγραψε περιστατικό με μικρά ένοπλα σκάφη που προσέγγισαν εμπορικό πλοίο στο inbound lane των Στενών του Ορμούζ.

Η εταιρία ασφάλειας Vanguard Tech αξιολόγησε το συμβάν ως ένδειξη επιστροφής τακτικών «challenge and intimidation», προτρέποντας σε:

• ενισχυμένη επιτήρηση γέφυρας,
• αυξημένη αναφορά κινήσεων μικρών σκαφών,
• συνεχή επικοινωνία με στρατιωτικά coordination centres.

Το περιστατικό σηματοδότησε τη μετάβαση από τεχνικό σε επιχειρησιακό κίνδυνο.

9 Φεβρουαρίου 2026: Η οδηγία της MARAD

Η U.S. Maritime Administration (MARAD) εξέδωσε επίσημη οδηγία αναγνωρίζοντας αυξημένο κίνδυνο:

• επιβίβασης,
• κράτησης,
• κατάσχεσης πλοίων.

Η ανακοίνωση αποτέλεσε σημείο καμπής, καθώς για πρώτη φορά κρατικός οργανισμός περιέγραφε ρητά πιθανή παρέμβαση σε εμπορικά πλοία εντός της περιοχής.

Τα P&I Clubs επανέλαβαν τις οδηγίες προς πλοιοκτήτες, επισημαίνοντας πιθανές επιπτώσεις σε:

• war risk insurance,
• charterparty obligations,
• deviation decisions.

Μέσα Φεβρουαρίου 2026: Συντονισμένες προειδοποιήσεις industry

Η Ambrey και η Dryad Global αναβάθμισαν τις αξιολογήσεις κινδύνου σε “elevated threat”, ενώ αναφορές της Windward κατέγραψαν ασυνήθιστη συμπεριφορά πλοίων, με μετάδοση μηνυμάτων μέσω AIS που δήλωναν ουδετερότητα ή ιδιοκτησιακή προέλευση για αποφυγή στοχοποίησης.

Η αγορά άρχισε να προσαρμόζεται πριν ακόμη υπάρξουν επίσημες οδηγίες αποφυγής διέλευσης.

28 Φεβρουαρίου 2026: UKMTO – «Significant Military Activity»

Το Advisory 003-26 του UKMTO αποτέλεσε το ισχυρότερο μέχρι τότε μήνυμα προς τη ναυτιλία.

Η ανακοίνωση προειδοποίησε για:

• σημαντική στρατιωτική δραστηριότητα,
• πιθανές διαταραχές AIS και επικοινωνιών,
• αυξημένο operational risk σε Arabian Gulf, Gulf of Oman και Strait of Hormuz.

Ταυτόχρονα, εταιρίες ασφάλειας και ασφαλιστικοί οργανισμοί επανέλαβαν οδηγίες readiness για τα πληρώματα.

Εθνικές οδηγίες και αγορά ασφάλισης

Την ίδια περίοδο, εθνικές αρχές — μεταξύ αυτών και το ελληνικό Υπουργείο Ναυτιλίας — συνέστησαν αποφυγή συγκεκριμένων θαλάσσιων περιοχών.

Στη ναυτασφαλιστική αγορά του Λονδίνου, η Lloyd’s List κατέγραψε ενεργοποίηση πρακτικών “maritime warning zone”, εξέλιξη που παραδοσιακά προηγείται αύξησης war-risk premiums.