Η ΠΟΜΙΔΑ σπεύδει να ενημερώσει τους ιδιοκτήτες για τις αλλαγές, οι οποίες ενσωματώνουν δύο πάγια αιτήματά της και διευκολύνουν σημαντικά τη διαδικασία αποδέσμευσης από ανενεργές μισθώσεις.
Παράλληλα, θεσπίζεται προθεσμία 30 ημερών για την αποδοχή κάθε δήλωσης από τον αντισυμβαλλόμενο, ενώ δίνεται η δυνατότητα υποβολής εκπρόθεσμων δηλώσεων λύσης έως και τις 30 Ιουνίου, χωρίς την επιβολή προστίμου. Οι ρυθμίσεις αυτές κρίνονται καίριες για την αποσυμφόρηση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας και την αποσαφήνιση των υποχρεώσεων των ιδιοκτητών.
Η ΠΟΜΙΔΑ συγκεκριμένα επισημαίνει και συνιστά τα εξής:
1. Στη συνιδιοκτησία ένας υποβάλει τις δηλώσεις για όλους. Όταν υπάρχει συνιδιοκτησία στο εκμισθούμενο ακίνητο, τη δήλωση στην εφαρμογή Μισθώσεων Ακινήτων της ΑΑΔΕ περί σύναψης μιας νέας μίσθωσης ή τροποποίησης μιας υπάρχουσας (παράταση διάρκειας, αναπροσαρμογή μισθώματος κλπ.) ή και της λύσης της, την υποβάλει ένας και μόνον από τους συνιδιοκτήτες-συνεκμισθωτές, και όχι όλοι, όπως ίσχυε κατά τα πρώτα χρόνια εφαρμογής της διαδικασίας αυτής. Οι λοιποί συνιδιοκτήτες θα έχουν επιπλέον προθεσμία 30 ημερών για να δηλώσουν ΑΡΝΗΣΗ στη δήλωση αυτή, στην περίπτωση που διαφωνούν, έχοντας μάλιστα την ευχέρεια να την αιτιολογήσουν, διαφορετικά θα θεωρείται ότι την έχουν αποδεχτεί. Το ίδιο ισχύει και για τους ενοικιαστές.
2. Δήλωση λύσης μίσθωσης μόνο «με το κλειδί στο χέρι»! Η δήλωση λύσης μιας μίσθωσης στην εφαρμογή της ΑΑΔΕ έχει καταρχήν αποκλειστικά φορολογικό σκοπό. Υποβάλλεται για να ενημερώσει την Φορολογική Αρχή ότι ο μισθωτής έχει παύσει να καταβάλει μισθώματα για τη μίσθωση αυτή. Από νομική όμως άποψη η δήλωση αυτή όχι μόνο δεν διευκολύνει στο παραμικρό τον εκμισθωτή να πάρει το ακίνητό του ελεύθερο, όπως φαντάζονται πολλοί, αλλά αντιθέτως κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως καταγγελία της μίσθωσης με δυσμενέστατες συνέπειες σε βάρος του.
Η πρώτη συνέπεια είναι ότι αν δεν του έχει αποδοθεί το ακίνητο, τότε δεν μπορεί να καταφύγει στην ταχεία διαδικασία διαταγής απόδοσης μισθίου, γιατί αυτή δεν εφαρμόζεται στις λυμένες μισθώσεις, παρά μόνον στις ενεργές.
Η δεύτερη και ακόμη βαρύτερη συνέπεια, είναι ότι τα ποσά που οφείλονται από τον ενοικιαστή μετά την καταγγελία και λύση της μίσθωσης χαρακτηρίζονται πλέον ως «αποζημίωση χρήσης», τα οποία η Διοίκηση, ενώ όταν εισπράττονται, τα φορολογεί κανονικά θεωρώντας τα ως μισθώματα, όταν όμως δεν εισπραχθούν και ζητηθεί η αναβολή φορολόγησής τους ως ανείσπρακτα μισθώματα, τότε με εγκύκλιο τα χαρακτηρίζει ως «αποζημίωση χρήσης» και τα φορολογεί κανονικά, με τον ισχυρισμό ότι ο νόμος αφορά μόνον τα μισθώματα, και όχι την «αποζημίωση χρήσης»! Δύο μέτρα και δύο σταθμά σε βάρος του φορολογουμένου, σε ένα πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί παρά τα συνεχή υπομνήματα της ΠΟΜΙΔΑ, και θα πρέπει και αυτό να επιλυθεί άμεσα.
Για τους παραπάνω σοβαρότατους λόγους οι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες εκμισθωτές θα πρέπει να δηλώνουν στην εφαρμογή της ΑΑΔΕ τη λύση της μίσθωσης, μόνον αφού έχουν παραλάβει τη χρήση ελεύθερη και τα κλειδιά του ακινήτου τους.
