Διόδωρος Κυψελιώτης

«Οι νεοδημοκράτες αισθάνονται ότι έχουν πρίμο τον αέρα στα πανιά τους και ετοιμάζονται για εκλογές - αλλά κρατούν και τα προσχήματα: ο Κώστας Καραμανλής, λέει, δεν τις θέλει, τον πιέζουν όμως όλοι οι υπουργοί. Και τι να κάνει στο τέλος, μπρος και στην αναταραχή στα πανεπιστήμια, θα ενδώσει στις πιέσεις. Προσπαθούν δηλαδή να μας πείσουν ότι ο Πρωθυπουργός είναι «θεσμικός» και υπεράνω τακτικών ελιγμών - αν μας έλεγαν ότι τον δυσκολεύουν τα κιλά του και το ράθυμον του χαρακτήρος, θα ήσαν περισσότερο πιστευτοί.

Οι καταπληκτικότεροι όμως είναι οι του Συνασπισμού: κυνικότερες και εμφανέστερες διαδικασίες αποκεφαλισμών ώστε να μοιραστούν τις λίγες βουλευτικές έδρες οι έχοντες την κομματική εξουσία δεν έχουν ξαναγίνει - μπορεί να συμβαίνουν και στο ΚΚΕ αλλά δεν τις μαθαίνουμε. Οι συμμαχίες στην Κουμουνδούρου αλλάζουν μέρα με τη μέρα, ανάλογα με τις διαθέσιμες θέσεις και τους διεκδικητές τους, το άκρον άωτον του οπορτουνισμού.

Βεβαίως, όταν κανείς είναι πολιτικός δικαιούται και βουλευτής να θέλει να γίνει και υπουργός και πρωθυπουργός - τα προβλήματα αρχίζουν όταν οι πολιτικοί ισχυρίζονται ότι δεν είναι επαγγελματίες αλλά από καθήκον, από διάθεση προσφοράς ασχολούνται με τα κοινά, όπως συνεχώς κάνουν τα στελέχη της κομμουνιστικής και μετακομμουνιστικής Αριστεράς. Κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο που και ο Κώστας Καραμανλής παριστάνει τον θεσμολάγνο ή ο Βενιζέλος και ο Παυλόπουλος θυμούνται, όποτε τους συμφέρει, ότι είναι «καθηγητές».

Στο κάτω κάτω, στα μεγάλα κόμματα τα στελέχη τους δεν κρύβουν κάτω από φανταχτερά ιδεολογήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας ή των «κινημάτων» την επιθυμία τους να εκλεγούν δήμαρχοι, νομάρχες, βουλευτές - και το αν θα το πετύχουν δεν κρίνεται μόνο από τους κομματικούς μηχανισμούς, όπως συμβαίνει στο ΚΚΕ και στον Συνασπισμό. Δεν θα πρέπει, λοιπόν, να σταματήσουν να δίνουν μαθήματα δεοντολογίας και πολιτικής ηθικής τα κόμματα στα οποία κατ' εξοχήν δεν μετρά τίποτα άλλο πέρα από τους συσχετισμούς δύναμης;»
Το Βήμα

Από το κύριο άρθρο

«Eπισήμως, η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας και εμμέσως πλην σαφώς τα στελέχη της προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία την άποψη ότι αποκλείεται να γίνουν νωρίτερα από το φθινόπωρο. Oμως, ανεξάρτητα από το πότε θα στηθούν οι κάλπες, η εντύπωση που κυριαρχεί στον πολιτικό κόσμο είναι ότι ήδη έχουμε εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, που πιθανότατα δεν θα είναι και τόσο μακρά όσο επίσημα υποστηρίζεται ή αφήνεται να εννοηθεί.

Δεν είναι μόνο ότι ο προγραμματισμός των υπουργείων έχει ουσιαστικά εξαντληθεί, ούτε και το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι για όλα τα σοβαρά και μεγάλα θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία θα ασχοληθεί, αν ασχοληθεί, μετά τις εκλογές και αν φυσικά τις κερδίσει. Eίναι, κυρίως, το γεγονός ότι υπουργοί και βουλευτές της κυβερνητικής παράταξης έχουν ρίξει το βάρος των προσπαθειών τους στο κυνήγι ψήφων.

Φυσικά, οι απλοί βουλευτές δεν έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε εντυπωσιακές κινήσεις που θα τους επιτρέψουν να κάνουν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους και άρα η όποια δραστηριότητά τους δεν σηματοδοτεί και πολλά. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με τους υπουργούς, οι οποίοι διαθέτοντας το όπλο της κυβερνητικής εξουσίας έχουν τη δυνατότητα να μην καταφεύγουν μόνο σε υποσχέσεις που θα εκπληρωθούν μετεκλογικά, αλλά μπορούν να δίνουν από τώρα δείγματα των «φιλολαϊκών» τους διαθέσεων, προβαίνοντας σε πολυάριθμους διορισμούς ή σε μαζικές εξυπηρετήσεις… »
Εθνος

Δημήτρης Μητρόπουλος

«ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ πολύ και εμφανίζεται ακόμη λιγότερο. Όταν η κυβέρνησή του παίρνει πρωτοβουλίες - κάτι που δεν συμβαίνει συχνά - σπανίως μπαίνει μπροστά, όπως έγινε πρόσφατα με τα εκπαιδευτικά.

ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ της πρωθυπουργίας ο Κώστας Καραμανλής είναι μινιμαλιστής. Σε κάποια θέματα όμως δεν μπορεί να κρυφτεί. Ένα από αυτά είναι ο χρόνος των εκλογών. Τυπικά, η κυβερνητική τετραετία ολοκληρώνεται τον Μάρτιο του 2008. Ωστόσο, ο μέσος χρόνος θητείας των