Ο τρόπος σκέψης είναι προβληματικός.

Αντί να σκέφτεται με όρους δεξιάς, αριστεράς και κέντρου, θα έπρεπε να σκέφτεται τι χρειάζονται όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες. Δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι, χρειάζονται το ίδιο πράγμα. Χρήματα, δουλειές, ασφάλεια, προοπτική για το μέλλον.
Αυτά δεν καλύπτονται ούτε με επιδόματα, ούτε με μικροπαρεμβάσεις που ευνοούν τον ένα και πλήττουν τον άλλο.
Αυτά δημιουργούνται με κεντρικές μεταρρυθμίσεις, που φέρνουν ανάπτυξη στην οικονομία, απελευθερώνουν ρευστότητα για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, δημιουργούν θέσεις απασχόλησης, βελτιώνουν την καθημερινότητα και παρέχουν αίσθηση ασφάλειας στους πολίτες.
Το κακό είναι πως η κατάσταση στην Ελλάδα είναι πολύ κακή. Οι νόμοι είναι περίπλοκοι, οι φόροι υπερβολικοί, τα κρυφά και φανερά χαράτσια πνίγουν επιχειρήσεις και πολίτες, οι δημόσιες υπηρεσίες πολύ χαμηλού επιπέδου, η διαφθορά διάχυτη στις δημόσιες υπηρεσίες, η γραφειοκρατία και το κόστος καθιστούν ανέφικτες τις επενδύσεις και το επιχειρηματικό περιβάλλον ευνοεί μόνο τις φοροδιαφεύγουσες δραστηριότητες.
Το καλό είναι πως επειδή η κατάσταση είναι τόσο κακή, η κυβέρνηση - αν το θελήσει και αν το τολμήσει - μπορεί να κάνει εύκολα, τεράστια βήματα προόδου, ώστε να αλλάξει την εικόνα αλλά και το εκλογικό παιχνίδι.
Μια απλούστευση του θεσμικού πλαισίου για τις επενδύσεις, τις επιχειρήσεις και τις δουλειές, ο δραστικός περιορισμός της γραφειοκρατίας, η μείωση φόρων και εισφορών και γενικότερα η απλούστευση της ζωής και της εργασίας στην Ελλάδα, θα έφερναν άμεσα αποτελέσματα πολύ θεαματικότερα από αυτά που προσδοκά η κυβέρνηση με τις επιδοτήσεις και τα δωράκια.
Ο πρωθυπουργός έχει χρόνο να αλλάξει την κατάσταση αρκεί να το θέλει και να τολμήσει. Προς το παρόν όμως αυτό δεν συζητιέται στο κυβερνητικό επιτελείο.