Αυτό που τελικά συμφωνήθηκε και ανακοινώθηκε πιστοποιεί την καλή διάθεση των δυο ηγετών, μια “ανακωχή” στον διπλωματικό πόλεμο, ενδεχομένως μια εντολή αποφυγής παραβιάσεων του εναερίου χώρου και της θάλασσας, είναι μια διακήρυξη καλών προθέσεων που συνοδεύτηκε από κεμπάπ, μπακλαβάδες, θερμές χειραψίες και καλά λόγια.

Είναι θετική η αποτίμηση της συνάντησης; Είναι διότι εξασφαλίζει ηρεμία στα ελληνοτουρκικά, δεν ξέρουμε για πόσο καιρό, αλλά μάλλον θα έχουμε ένα ήπιο καλοκαίρι, πράγμα που είναι καλό για τον τουρισμό και περιορίζει και τις δαπάνες για τις αναχαιτίσεις αεροπλάνων και πλοίων. Μπορεί να μην αλλάζει τίποτα στις διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, ούτε να επιλύει σημαντικά θέματα, όμως εξασφαλίζει προς το παρόν μια πιο ήρεμη σχέση.

Γιατί όμως έγινε αυτή η συνάντηση;

Εδώ αρχίζουν τα αστεία, δηλαδή οι χιουμοριστικές μεν αλλά αιτιολογημένες υποθέσεις με κεντρική υπόθεση ότι και οι δυο ηγέτες ήθελαν να αποφύγουν την παρέμβαση τρίτων δυνάμεων στη μεταξύ των δυο χωρών σχέση, πράγμα που ειπώθηκε και στην κοινή ανακοίνωση. Ποιοι είναι οι “τρίτοι” που θα μπορούσαν να παρέμβουν; Προφανώς ο Τραμπ, η παρέμβαση του οποίου ενδεχομένως θα δημιουργούσε μεγαλύτερα προβλήματα και στους δυο από όσα θα έλυνε.

Δεύτερον και οι δυο ηγέτες, ο καθένας για τους δικούς του λόγους θέλουν να παρουσιάσουν μια εικόνα συμφωνίας, ηρεμίας, καλών σχέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η επιθυμία συνεργασίας στην άμυνα είναι αμοιβαία για Ευρώπη και Τουρκία, ο Μητσοτάκης έχει ως μια από τις προτεραιότητες του την διατήρηση πολύ καλών σχέσεων με όλες τις ευρωπαϊκές ηγεσίες, δεν συμφέρει καμία από τις δυο χώρες να δημιουργούν προβλήματα στην ΕΕ.

Με βάση αυτές τις υποθέσεις, μπορούμε να πούμε ότι οι δυο ηγέτες φέρθηκαν έξυπνα για το κοινό συμφέρον, όπως φέρονται δυο συμμαθητές στο σχολείο που τσακώνονται και παίζουν σφαλιάρες τη στιγμή που εμφανίζεται ο γυμνασιάρχης. Σταματάνε αμέσως τον καυγά και αγκαλιάζονται κάνοντας τους αγαπημένους, για να μην πάρουν και οι δυο αποβολή. Θα πλακωθούν αργότερα, όταν ο κίνδυνος περάσει.