Καθησυχαστικοί σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις του πετρελαϊκού ράλι τόσο στην παγκόσμια οικονομία όσο και στις επιχειρήσεις διεθνώς, εμφανίζονται οι οικονομολόγοι της Standard & Poor’s, σε ειδική μελέτη τους, η οποία θα δημοσιευθεί στις 17 Οκτωβρίου. Ο οίκος δεν διαβλέπει παρά μικρές πιθανότητες ύφεσης ή αξιοσημείωτης επιδείνωσης των πιστοληπτικών ικανοτήτων, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι οι τιμές του πετρελαίου δεν θα παραμείνουν για μεγάλο διάστημα πάνω από τα 70 δολάρια το βαρέλι.
Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Standard & Poor’s, David Wiss, η αμερικανική αλλά και οι υπόλοιπες ανεπτυγμένες οικονομίες αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα του ακριβού πετρελαίου πολύ καλύτερα από ό,τι κατά τη δεκαετία του ’70. Ο λόγος είναι γιατί οι σημερινές οικονομίες είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με το παρελθόν: Το momentum σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία είναι πολύ ισχυρότερο, ο δομικός πληθωρισμός διαμορφώνεται σε χαμηλά επίπεδα και οι κεντρικές τράπεζες είχαν τη δυνατότητα να ακολουθήσουν ήπιες επιτοκιακές πολιτικές. Κυρίως, όμως, σημειώνει ο κ. Wiss, η ενέργεια αποτελεί σήμερα πολύ μικρότερο κομμάτι της οικονομίας από ό,τι πριν από 30 χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει συλλέξει η S&P, το 1981, το ενεργειακό κόστος αντιστοιχούσε στο 14% του αμερικανικού ΑΕΠ, ενώ το 2004 το αντίστοιχο ποσοστό ανερχόταν μόλις σε 7%. Εξάλλου, και σε διαφορετική μελέτη της Standard & Poor’s, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κρίση, Ποια κρίση;», διαπιστώνεται πως οι περισσότερες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν καταφέρει να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τον καλπασμό του πετρελαίου, μέσα στο 2005. Βέβαια, οι οικονομολόγοι του οίκου προειδοποιούν πως εάν οι τιμές παραμείνουν σε τόσο υψηλά επίπεδα μακροπρόθεσμα, τότε, περισσότερες εταιρείες θα νιώσουν τις επιπτώσεις. «Το ισχυρό ευρώ, παρά την πρόσφατη ήπια υποχώρηση, έχει λειτουργήσει αντισταθμιστικά προς τις υψηλότερες δαπάνες για πετρέλαιο, οι οποίες υπολογίζονται σε δολάρια», σημειώνει η οικονομολόγος της Standard & Poor’s, Maria Bissinger. Όμως, κυρίως, διαπιστώνει η κα Bissinger, είναι η αυξημένη ζήτηση και κατ΄ επέκταση οι υψηλότερες επενδύσεις, που έχουν βοηθήσει τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος των πρώτων υλών. Εξάλλου, οι εταιρείες κοινής ωφέλειας έχουν ωφεληθεί από το πετρελαϊκό ράλι, καθώς κατάφεραν να μετακυλήσουν το κόστους στον καταναλωτή, ενώ ευνοϊκές αποδεικνύονται οι συνθήκες του ακριβού πετρελαίου για τις εταιρείες χημικών και κεφαλαιουχικών αγαθών. Τέλος, και οι εταιρείες των κλάδων αυτοκινήτων και αερομεταφορών δέχθηκαν επιπτώσεις ηπιότερες σε σχέση με τις αμερικανικές ανταγωνίστριές τους. Κ.Σαμ.
