Πρώτον, οι αναλυτές τονίζουν πως ένα πακέτο κάτω των 100 δισ. ευρώ για τη χώρα, δεν είναι αρκετό.

Δεύτερον, τα μέτρα δημοσιονομικής αυστηρότητας είναι ένας «κακός» τρόπος μείωσης του ελλείμματος. Την λιτότητα την εφαρμόζει η Ιρλανδία εδώ και χρόνια. Ξαφνικά λοιπόν, αυτό το μέτρο θα αποδώσει και θα φέρει το έλλειμμα της χώρας στο 3% του ΑΕΠ;

Τρίτον, και αυτό το bailout βασίζεται στην ιδέα ( και την ελπίδα ) του περιορισμού του πανικού και της μετάδοσής του στην υπόλοιπη περιφέρεια. Οι αναλυτές όμως σημειώνουν πως ήδη τα CDS της Πορτογαλίας από χθες πήραν και πάλι τον ανήφορο.

Έτσι, τελικά, το συμπέρασμα που προκύπτει από τα νέα του Σαββατοκύριακου, δεν είναι η τελική ανακούφιση των αγορών, αλλά ο τρόμος και η ερώτηση του «who is next?»

Γιατί σίγουρα θα υπάρξει και συνέχεια του δράματος, όπως τουλάχιστον εκτιμούν οι αναλυτές.

Όπως πολύ χαρακτηριστικά σημειώνει ο στρατηγικός αναλυτής της Barclays Capital, Henk Potts, μπορεί το deal να λύνει κάπως το βραχυπρόθεσμο ( μόνο ) πρόβλημα της Ιρλανδίας, ωστόσο δεν λύνει το συνολικό πρόβλημα γύρω από τις προοπτικές σε ότι αφορά τον κίνδυνο μετάδοσης και την αβεβαιότοητα στην υπόλοιπη Ευρωζώνη.

Η συμφωνία της Ιρλανδίας ήταν αναπόφευκτη, σημειώνει ο Nick Stamenkovic της RIA Capital Markets, ωστόσο υπάρχουν πάρα πολλοί κίνδυνοι και εμπόδια για άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ, ειδικά το 2011.

Σύμφωνα με τον στρατηγικό αναλυτή της Commerzbank, David Schnautz, αυτό που επικρατεί αυτή τη στιγμή είναι πως το «θέμα» για δύο χώρες (Ελλάδα και Ιρλανδία) κάπως αντιμετωπίστηκε, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο και φοβίζει την αγορά το τί ακολουθεί, ειδικά στην περίπτωση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Όπως σημειώνει, τα επίπεδα των πορτογαλικών spreads αυτή τη στιγμή, καθιστούν αδύνατο το να βγει η χώρα στις αγορές για χρηματοδότηση τον Ιανουάριο, εάν δεν αλλάξει κάτι.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ευρωζώνης δεν έχει προκύψει ακόμη, τονίζει ο Alessandro Tentori αναλυτής της BNP Ρaribas, και το σημαντικότερο όλων είναι αυτό της μετάδοσης της κρίσης. Όπως δείχνουν τα πράγματα, η Πορτογαλία και η Ισπανία, αν και είναι δύο τελείως διαφορετικές περιπτώσεις από την Ιρλανδία, δεν θα αποφύγουν το αναπόφευκτο της διάσωσης.

Αξίζει να αναφέρουμε πως οι αναλυτές ήδη έχουν αρχίσει μάλιστα και υπολογίζουν το κόστος διάσωσης των… επόμενων «θυμάτων». Το bailout της Πορτογαλίας, που είναι και ο επόμενος αδύναμος κρίκος θα αγγίξει τα 100 δισ. ευρώ ( με βάση τον όρο πως το πακέτο θα φτάσει το 60% του ΑΕΠ της χώρας), ενώ για την Ισπανία της οποίας οι τράπεζες έχουν επίσης σημαντικό πρόβλημα μετά την κατάρρευση της φούσκας στην αγορά ακινήτων, ξεπερνά τα 632 δισ. ευρώ. Για την Ιταλία δε, το δεύτερο πιο υπερχρεωμένο κράτος της Ευρωζώνης μετά την Ελλάδα, η διάσωση θα κοστίσει 912 δισ. ευρώ.

Και φυσικά, το ερώτημα εδώ, είναι το αναμενόμενο: Πώς είναι δυνατόν να το αντέξει αυτό το κόστος η ΕΕ, όποιο κι αν θα είναι το «μερίδιό» της;