Στα μέσα Απριλίου, η πρεσβεία κάλεσε μέσω Telegram Ιρανούς που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο να συμμετάσχουν σε εκστρατεία «θυσίας για την πατρίδα», προτρέποντάς τους να είναι έτοιμοι να δώσουν ακόμη και τη ζωή τους. Η αντίδραση του Λονδίνου ήταν άμεση, με την κυβέρνηση να χαρακτηρίζει το μήνυμα «απαράδεκτο» και να καλεί τον Ιρανό πρέσβη για εξηγήσεις, τονίζοντας ότι τέτοιες παρεμβάσεις μπορεί να εκληφθούν ως υποκίνηση βίας .
Το περιστατικό αυτό, ωστόσο, δεν είναι μεμονωμένο. Όπως επισημαίνουν οι FT, εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μυστικών επιχειρήσεων της Τεχεράνης στο εξωτερικό, οι οποίες περιλαμβάνουν εκφοβισμό, επιθέσεις και απόπειρες δολοφονιών αντιπάλων.
Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη στρατηγική φέρονται να διαδραματίζουν δύο διακριτές επιχειρησιακές μονάδες των Φρουρών της Επανάστασης:
Η Unit 840, που συνδέεται με τη Δύναμη Κουντς, είναι υπεύθυνη για επιχειρήσεις εναντίον ξένων στόχων εκτός Ιράν. Δρα διεθνώς, οργανώνοντας απαγωγές και επιθέσεις μέσω ενδιάμεσων και δικτύων «εργολαβικών» εκτελεστών, συχνά με στόχο δυτικούς αξιωματούχους ή ισραηλινά συμφέροντα. Η λειτουργία της βασίζεται στην απόσταση και την άρνηση ευθύνης.
Αντίθετα, η Unit 400 επικεντρώνεται κυρίως σε Ιρανούς αντιφρονούντες στο εξωτερικό — δημοσιογράφους, ακτιβιστές και πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος. Οι επιχειρήσεις της περιλαμβάνουν παρακολούθηση, εκφοβισμό και σε ορισμένες περιπτώσεις φυσική εξόντωση.
Παρά τη φήμη του Ιράν για σκληρότητα, οι δυνατότητές του παραμένουν εν μέρει περιορισμένες. Συχνά βασίζεται σε εγκληματικά δίκτυα και «outsourcing» επιχειρήσεων, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο σύστημα που δυσκολεύει την άμεση σύνδεση με την Τεχεράνη.
Ταυτόχρονα, οι πρόσφατες απώλειες υψηλόβαθμων στελεχών του ιρανικού μηχανισμού ασφαλείας έχουν μειώσει τη δυνατότητα άμεσων αντιποίνων. Ωστόσο, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η ιρανική στρατηγική βασίζεται στην καθυστέρηση και στην ασύμμετρη απάντηση: οι ενέργειες μπορεί να έρθουν αργότερα, αλλά να έχουν ισχυρό συμβολικό και γεωπολιτικό αντίκτυπο.
Η βασική ανησυχία των δυτικών υπηρεσιών είναι ότι, μετά τα πλήγματα που έχει δεχθεί η ηγεσία του, το Ιράν θα επιδιώξει ένα «ισοδύναμο» χτύπημα — ενδεχομένως εναντίον υψηλόβαθμου δυτικού στόχου.
Συνολικά, το μήνυμα της πρεσβείας στο Λονδίνο λειτουργεί ως προειδοποίηση: πίσω από τη ρητορική περί «θυσίας» βρίσκεται ένας οργανωμένος μηχανισμός εξωτερικών επιχειρήσεων, με σαφή διαχωρισμό ρόλων μεταξύ μονάδων όπως η Unit 840 και η Unit 400, και με δυνατότητα να μεταφέρει τη γεωπολιτική σύγκρουση πολύ πέρα από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής.
