Η ανάπτυξη της ιδιωτικής υγείας έχει βασιστεί στην υψηλή κερδοφορία των επιχειρήσεων και στις επενδύσεις απόκτησης σύγχρονου εξοπλισμού. Όμως το 2009 τηρήθηκε –συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια- στάση αναμονής αναφορικά με την υλοποίηση νέων επενδύσεων, καθώς έδωσαν έμφαση στον έλεγχο των δαπανών.
Ο κλάδος λειτουργεί με υψηλότερα περιθώρια κερδοφορίας από τον τομέα της δευτεροβάθμιας υγείας. Έτσι, αρκετά ιδιωτικά νοσοκομεία εισέρχονται στο χώρο των υπηρεσιών διάγνωσης είτε μέσω συνεργασιών, είτε μέσω λειτουργίας εξωτερικών ιατρείων ή εταιρειών πρωτοβάθμιας υγείας εντός των εγκαταστάσεών τους.
Σε θεσμικό επίπεδο, η νέα Κυβέρνηση επανάφερε το Π.Δ. 84/2001 και την επίμαχη διάταξη που καθιστά υποχρεωτική την πλειοψηφική συμμετοχή των γιατρών στο μετοχικό κεφάλαιο. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την αντίδραση των επιχειρήσεων του κλάδου, καθώς –σύμφωνα με φορείς- δεν θα μπορούν να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις τις ιδιωτικές κλινικές, ενώ η ίδρυση νέων διαγνωστικών κέντρων θα εξακολουθήσει να είναι δυσχερής.
Έτσι, οι εταιρείες που σχεδίαζαν να προχωρήσουν σε απόκτηση ή δημιουργία νέων μονάδων ανέβαλαν τις σχετικές κινήσεις, περιμένοντας να ξεκαθαρίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Τέλος, συνεχίστηκαν οι συνεργασίες με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για την ανάπτυξη και προώθηση ειδικών προγραμμάτων χρηματοδότησης, τομέας που αποτελεί βασικό πυλώνα ανταγωνισμού.
Προβλήματα
Πρωταρχικό πρόβλημα για τον κλάδο θεωρείται το θεσμικό πλαίσιο, το οποίο σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς περιορίζει την ελεύθερη λειτουργία των επιχειρήσεων λόγω της υποχρεωτικής συμμετοχής των γιατρών στο 51% τουλάχιστον του μετοχικού κεφαλαίου. Έτσι, οι όμιλοι που χρησιμοποιούν το μοντέλο ανάπτυξης της αλυσίδας διαγνωστικών κέντρων αναγκάζονται να ιδρύουν μια θυγατρική για κάθε ένα από αυτά, γεγονός που τις επιβαρύνει με σημαντικά διοικητικά έξοδα.
Επιπλέον, προκαλείται ανταγωνιστική υστέρηση έναντι των ιδιωτικών κλινικών, αφού οι τελευταίες έχουν τη δυνατότητα ίδρυσης εργαστηρίων εντός των εγκαταστάσεών τους χωρίς περιορισμούς στη σύνθεση του μετοχικού κεφαλαίου.
Η επαναφορά του Π.Δ.84/2001 συνοδεύτηκε από αναστολή έκδοσης / ανανέωσης αδειών για 3 μήνες, με συνέπεια αρκετές εταιρείες να μην μπορούν να λειτουργήσουν προσωρινά και να επωμίζονται σημαντικά έξοδα.