Ωστόσο, η σκληροπυρηνική ηγεσία του Ιράν είχε διαφορετικό σχέδιο. Σύμφωνα με Ιρανούς και Άραβες αξιωματούχους, θεωρούσε ότι η συμφωνία αποτελούσε πιθανώς προσπάθεια των ΗΠΑ και του Ισραήλ να μειώσουν την πίεση στην παγκόσμια οικονομία και να κερδίσουν χρόνο για μια μεγαλύτερη επίθεση. Αντί να βασιστεί στις διαπραγματεύσεις, το Ιράν χρησιμοποίησε τους δύο τελευταίους μήνες για να προετοιμαστεί για μια ευρύτερη σύγκρουση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, οι ενέργειες αυτές περιλάμβαναν την ενίσχυση του ελέγχου των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης επί του τακτικού στρατού, τον διορισμό βετεράνων του πολέμου με το Ιράκ και προηγούμενων εσωτερικών καταστολών σε κρίσιμες θέσεις, την επέκταση των επιχειρήσεων αντικατασκοπείας και την αύξηση της παραγωγής πυραύλων και drones. Παράλληλα, το Ιράν ενέτεινε τις επιθέσεις σε πλοία και διεύρυνε το πεδίο της σύγκρουσης στην Ερυθρά Θάλασσα.
Αραβικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν εντοπίσει ενδείξεις, μεταξύ άλλων επικοινωνίες με φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές στην Υεμένη και το Ιράκ, που δείχνουν στρατηγική μετατόπιση της ιρανικής ηγεσίας προς την προετοιμασία για διεύρυνση του πολέμου και αύξηση του κόστους για τις ΗΠΑ. Η ηγεσία εξετάζει πλέον όλο και περισσότερο επιθετικές επιχειρήσεις σε εχθρικό έδαφος.
Βασικός στόχος του καθεστώτος είναι να προκαλέσει αρκετό πόνο ώστε να αποτρέψει την επανάληψη των επιθέσεων που υπέστη το Ιράν κατά τον 12ήμερο πόλεμο και στη συνεχιζόμενη σύγκρουση.
Η κατάσταση αποκαλύπτει ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στον τρόπο με τον οποίο Ουάσιγκτον και Τεχεράνη αντιλαμβάνονται την παρούσα φάση του πολέμου. Η βαθιά δυσπιστία καθιστά δύσκολη την επίτευξη μιας σταθερής συμφωνίας.
Το μνημόνιο της 17ης Ιουνίου προέβλεπε χαλάρωση των κυρώσεων, ώστε το Ιράν να μπορεί να πουλά πετρέλαιο, πρόσβαση σε δισεκατομμύρια δολάρια παγωμένων κεφαλαίων και την προοπτική ενός ταμείου 300 δισ. δολαρίων για την ανοικοδόμηση της χώρας. Σε αντάλλαγμα, το Ιράν θα άνοιγε τα Στενά του Ορμούζ στη ναυσιπλοΐα και θα διαπραγματευόταν καλόπιστα για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Τρεις εβδομάδες αργότερα, όμως, το Ιράν άρχισε να επιτίθεται σε πλοία που συνόδευαν οι ΗΠΑ μέσω των Στενών, αιφνιδιάζοντας την Ουάσιγκτον. Στην πραγματικότητα, η Τεχεράνη ακολουθούσε πολιτική δύο κατευθύνσεων: ενώ οι διπλωμάτες της διαπραγματεύονταν ειρηνευτική συμφωνία, η ηγεσία προετοίμαζε τον μηχανισμό ασφαλείας για πιθανή διευρυμένη σύγκρουση.
Οι Φρουροί της Επανάστασης συνεργάστηκαν με συμμαχικές πολιτοφυλακές σε Ιράκ, Υεμένη και Λίβανο, προετοιμάζοντας νέες επιθέσεις. Ανέπτυξαν πυραύλους, ναυτικά όπλα και drones κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα και παρείχαν στους Χούθι πληροφορίες και στόχους, μεταξύ των οποίων σαουδαραβικά λιμάνια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Οι Χούθι επιτέθηκαν σε πλοία και απείλησαν τη ροή πετρελαίου, αυξάνοντας τους κινδύνους για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.
Παράλληλα, το Ιράν ενίσχυσε τις επιθέσεις εναντίον αμερικανικών δυνάμεων και απείλησε τα κράτη του Κόλπου ότι θα καταστρέψει τις ενεργειακές τους εγκαταστάσεις σε περίπτωση αμερικανικών επιθέσεων στο Ιράν. Οι Φρουροί της Επανάστασης δήλωσαν ότι εκμεταλλεύτηκαν πλήρως την περίοδο εκεχειρίας για να αυξήσουν τις δυνατότητές τους, την παραγωγή και την ακρίβεια των πυραύλων.
Αναδιοργάνωση
Ο ανώτατος ηγέτης Χαμενεΐ αναδιοργάνωσε παράλληλα τον μηχανισμό ασφαλείας, τοποθετώντας σκληροπυρηνικούς και έμπειρους αξιωματικούς σε καίριες θέσεις. Ενίσχυσε τον ρόλο των Φρουρών της Επανάστασης έναντι του τακτικού στρατού και έδωσε έμφαση σε «ισχυρές επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον του εχθρού».
Οι Φρουροί, δύναμη περίπου 200.000 ανδρών, έχουν εξετάσει ακόμη πιο επιθετικά σενάρια, όπως προληπτικές επιθέσεις, δολιοφθορές σε υποθαλάσσια καλώδια του Διαδικτύου, πρόκληση πολιτικής αναταραχής στο Κουβέιτ και το Μπαχρέιν και πιθανές χερσαίες επιχειρήσεις στο Κουβέιτ. Το Κουβέιτ αντιμετωπίζει σοβαρά αυτούς τους κινδύνους.
Παρότι οι αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις έχουν προκαλέσει σημαντικές ζημιές στις στρατιωτικές και οικονομικές υποδομές του Ιράν, η χώρα ανασυγκροτεί τις δυνατότητές της ταχύτερα από το αναμενόμενο. Διατηρεί αρκετή ισχύ ώστε να απειλεί πλοία και ενεργειακές εγκαταστάσεις στον Κόλπο, ενώ οι αραβικές χώρες προετοιμάζονται για παρατεταμένες διακοπές στην ενεργειακή τροφοδοσία.
Οι προσπάθειες διαμεσολάβησης για σταδιακό άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ απέτυχαν όταν οι Φρουροί της Επανάστασης επανέλαβαν τις επιθέσεις σε πλοία. Ο Τραμπ πλέον αναμένει ότι οι οικονομικές κυρώσεις και ο ναυτικός αποκλεισμός θα πιέσουν το Ιράν να αλλάξει στάση.
Η ιρανική ηγεσία, όμως, παραμένει βαθιά καχύποπτη απέναντι στις προθέσεις του Τραμπ και προετοιμάζεται για μια οικονομία επιβίωσης. Σύμβουλοι των Ιρανών διαπραγματευτών προειδοποιούν ότι οι ειρηνευτικές συνομιλίες μπορεί να αποτελούν απλώς μια παύση πριν από μια νέα σύγκρουση.
