Ο δικαστικός λειτουργός αναφέρει ακόμη ότι οι περικοπές που έγιναν στις αποδοχές των δικαστικών έχουν ως βάση την δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και την δανειακή αφερεγγυότητα και δεν έγιναν για το γενικό δημόσιο ή εθνικό συμφέρον. Οι περικοπές αυτές, σύμφωνα με τον προσφεύγοντα παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) η οποία προβλέπει ότι ο νομοθέτης "δεν έχει την δυνατότητα να αποσβέσει περιουσιακά ενοχικά δικαιώματα", όπως είναι ο μισθός, "εάν δεν συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος ή ωφελείας".
Σύμφωνα με την ΕΣΔΑ η απόσβεση του περιουσιακού δικαιώματος του μισθού δημοσίου υπαλλήλου ή λειτουργού επιτρέπεται μόνο για δημόσια ωφέλεια. Όμως, για την πληρότητα της έννοιας της δημόσιας ωφέλειας δεν αρκεί μόνο το δημοσιονομικό όφελος, τονίζει ο διοικητικός Εφέτης.
Οι περικοπές στις αποδοχές των δικαστικών είναι αντίθετες και στην νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου οι οποίες έχουν αντιταχθεί σε ανάλογες περικοπές αποδοχών, αναφέρεται στην προσφυγή.
Τέλος, ο διοικητικός Εφέτης τονίζει πως με το νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει τις περικοπές παραβιάζεται το άρθρο 22 του Συντάγματος για την προστασία της εργασίας και του μισθού, όπως παραβιάζεται και η συνταγματική αρχή "της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του πολίτη προς την Πολιτεία".