Σκέφτηκα ότι θα προσπαθήσω (όχι πάρα πολύ βέβαια) να νιώσω λίγη από τη χαρά των ημερών. Θα κάνω ένα δώρο στον εαυτό μου. Όχι καμιά υπερβολή, αλλά κάτι που μάλλον θα έπρεπε να αποφύγω, δεδομένης της λογιστικής μου κατάστασης. Μου πήρα δύο μπουκάλια από ένα υπέροχο, ακριβό κρασί. Δεν έχουν έρθει ακόμα τα Χριστούγεννα, αλλά τώρα είχα χρόνο να το κάνω και να τα απολαύσω. Ύστερα από ένα σαββατοκύριακο με φίλους, καλή παρέα που με συνεπήρε τόσο που ξέχασα το δώρο που έκανα στον εαυτό μου, ήρθε η Κυριακή. Αυτή η μουντάδα της Κυριακής που ντύνει τις λίγες ώρες που χωρίζουν την ανάπαυλα του σαββατοκύριακου από την καθημερινότητα, με κυρίευσε για πολλοστή φορά. Αυτή η παιδική ανάμνηση που έχει κολλήσει σαν τσίχλα κάτω από το θρανίο, δεν λέει να απομακρυνθεί από το μυαλό μου. Σαν να πηγαίνω σχολείο νιώθω τη Δευτέρα, όσα χρόνια και αν περάσουν. Τέλος πάντων.
Διαβάστε περισσότερα στο penna.gr