Ένα πρωϊνό, μερικά Σάββατα νωρίτερα, και στο Εθνικό Θέατρο, η κινητικότητα δεν προδίδει ούτε την ώρα, ούτε την ημέρα. Η Αργυρώ Χιώτη ετοιμάζεται για το άνοιγμα των «Σαλονιών γλώσσας» – τον κύκλο γνωριμίας με τη νέα ελληνική συγγραφή – και για την ακρίβεια μια σύσκεψη την περιμένει στη διπλανή αίθουσα, μετά τη συνάντηση μας. Κι από την άλλη, ανυπομονεί για την πρεμιέρα της «Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων» σε σκηνοθεσία της Γεωργίας Μαυραγάνη και μουσική Λένας Πλάτωνος, καθώς έχοντας δει την γενική πρόβα μιλάει με ενθουσιασμό για το πως αυτή η παράσταση επαναπροσδιορίζει τους όρους του παιδικού θεάτρου.
Κλείνοντας την πόρτα του γραφείου της, τίποτα από αυτή την αίσθηση της κινητικότητας, της δοκιμής, του καινούργιου, δεν ησυχάζει. Η νέα καλλιτεχνική διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου βρίσκεται εδώ και έξι μήνες στην εξέλιξη και υλοποίηση ενός σχεδιασμού που θέλει να συνδράμει στην ελληνική πρωτοπορία, θέλει να δημιουργήσει τάσεις προς πάσα παραστατική κατεύθυνση, θέλει να εντείνει την παρουσία του θεάτρου στο διεθνές στερέωμα. Κι όλα αυτά, χωρίς να χάσει κεκτημένα και το κοινό του.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr
