Οι νέοι κανόνες της U.S. Maritime Administration (MARAD) τέθηκαν σε ισχύ στις 28 Αυγούστου και εντάσσονται στην ευρύτερη προσπάθεια των Ηνωμένων Πολιτειών να επιταχύνουν τις επενδύσεις στη ναυπηγική και να ανασυγκροτήσουν τη maritime industrial base, σε μία περίοδο κατά την οποία η αμερικανική παραγωγική ικανότητα παραμένει πολύ πίσω από εκείνη της Κίνας.
Το Title XI αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρηματοδοτικά εργαλεία της αμερικανικής ναυτιλιακής πολιτικής. Μέσω του προγράμματος, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση παρέχει εγγύηση πλήρους πίστης και φερεγγυότητας των ΗΠΑ για χρέος που χρηματοδοτεί αμερικανικής σημαίας πλοία τα οποία κατασκευάζονται, ανακατασκευάζονται, επισκευάζονται ή ανακαινίζονται σε αμερικανικά ναυπηγεία. Καλύπτει επίσης επενδύσεις για προηγμένη ναυπηγική τεχνολογία και εκσυγχρονισμό ιδιωτικών ναυπηγικών εγκαταστάσεων στις ΗΠΑ.
Από τα 5.000 στα 1.000 δολάρια
Η πρώτη άμεση αλλαγή αφορά το κόστος εισόδου στο πρόγραμμα.
Η MARAD μειώνει τη μη επιστρεπτέα συνδρομή από 5.000 σε μόλις 1.000 δολάρια, αναγνωρίζοντας ότι το προηγούμενο ύψος του τέλους μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά, ιδιαίτερα για μικρότερους επενδυτές με περιορισμένους πόρους για κεφαλαιουχικές επενδύσεις.
Παράλληλα, το προηγούμενο investigation fee αντικαθίσταται από ένα νέο commitment fee.
Το τέλος αυτό δεν μπορεί να υπερβαίνει το μικρότερο από δύο ποσά, το 0,25% του χρέους που εγκρίνεται για εγγύηση από τη MARAD ή τα 250.000 δολάρια. Από το ποσό αφαιρούνται επιλέξιμες αμοιβές επαγγελματικών υπηρεσιών που έχει ήδη επιβαρυνθεί ο αιτών κατά τη διαδικασία due diligence.
Πρακτικά, η αλλαγή επιχειρεί να περιορίσει τα υψηλά αρχικά κόστη που μπορούσαν να επιβαρύνουν ιδιαίτερα τα μεγαλύτερα projects πριν ακόμη φτάσουν στο στάδιο της χρηματοδότησης.
Το κρίσιμο άνοιγμα στον ξένο εξοπλισμό
Η σημαντικότερη ίσως αλλαγή αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο εξοπλισμός ξένης προέλευσης.
Μέχρι σήμερα, η διαδικασία εξέτασης ενός waiver μπορούσε να εξελιχθεί σε πρόσθετο χρονικό εμπόδιο για την έγκριση μιας επένδυσης.
Με το νέο καθεστώς, η MARAD μπορεί πλέον να συνεχίζει την επεξεργασία και να εγκρίνει μία αίτηση ακόμη και όταν εκκρεμεί το αίτημα εξαίρεσης για ξένο εξοπλισμό. Η ίδια η υπηρεσία αναφέρει ότι ο στόχος είναι οι εγκρίσεις των εγγυήσεων να μην καθυστερούν εν αναμονή της εξέτασης των waivers.
Εάν η εξαίρεση εγκριθεί, η αξία των ξένων εξαρτημάτων ή υπηρεσιών μπορεί να συμπεριληφθεί στο Actual Cost του project και συνεπώς στη βάση της επιλέξιμης χρηματοδότησης.
Εάν το waiver απορριφθεί, η σχετική δαπάνη απλώς αφαιρείται από το επιλέξιμο κόστος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ολόκληρη η διαδικασία έγκρισης πρέπει προηγουμένως να είχε «παγώσει».
Υπάρχει όμως σαφής κόκκινη γραμμή.
Η MARAD δεν θα χορηγεί waiver για major foreign components που αποτελούν μέρος του κύτους ή της υπερκατασκευής ενός πλοίου. Τα συγκεκριμένα στοιχεία παραμένουν εκτός του μηχανισμού εξαίρεσης.
Αντίθετα, για άλλα ξένα εξαρτήματα ή υπηρεσίες ο αιτών μπορεί να ζητήσει waiver εφόσον πιστοποιήσει, μεταξύ άλλων, ότι το προϊόν δεν είναι εγκαίρως διαθέσιμο στις ΗΠΑ, δεν προσφέρεται σε ανταγωνιστική τιμή ή ότι το αντίστοιχο αμερικανικό προϊόν δεν διαθέτει την απαιτούμενη ποιότητα.
Η διάταξη έχει ιδιαίτερη σημασία για τη σημερινή αμερικανική ναυπηγική πραγματικότητα καθώς η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αυξήσει γρήγορα την εγχώρια παραγωγή πλοίων, αλλά γνωρίζει ότι η αμερικανική εφοδιαστική αλυσίδα δεν μπορεί ακόμη να παρέχει ανταγωνιστικά κάθε κρίσιμο σύστημα και εξάρτημα.
Από 34 διατάξεις σε 20
Η αναθεώρηση είναι ευρύτερη από μία απλή αλλαγή τελών.
Η MARAD καταργεί 14 από τις 34 υφιστάμενες κανονιστικές ενότητες, περιορίζοντάς τες σε 20 και επιχειρώντας ουσιαστικά την πρώτη συνολική αναδιάρθρωση ενός κανονιστικού πλαισίου που είχε παραμείνει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητο από το 1978.
Η υπηρεσία υποστηρίζει ότι το νέο πλαίσιο ευθυγραμμίζει το Title XI με τα σύγχρονα ομοσπονδιακά πρότυπα πιστωτικού κινδύνου, αφαιρεί παρωχημένες αναφορές και απλοποιεί τη διαδικασία για πλοιοκτήτες και ναυπηγεία.
Η μεταρρύθμιση, πάντως, δεν σημαίνει χαλάρωση των πιστωτικών κριτηρίων. Η δυνατότητα αποπληρωμής του δανεισμού παραμένει βασικό στοιχείο της αξιολόγησης και η MARAD διατηρεί σημαντική διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τους όρους χρηματοδότησης και τις εξασφαλίσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η επίσημη πλέον ιεράρχηση των αιτήσεων.
Στην κορυφή τοποθετούνται πλοία τα οποία κρίνονται κατάλληλα για υπηρεσία ως αμερικανικά naval ή military auxiliaries σε περίοδο πολέμου ή εθνικής έκτακτης ανάγκης και ταυτόχρονα μπορούν να καλύψουν ελλείψεις στις δυνατότητες στρατηγικών θαλάσσιων μεταφορών – το αμερικανικό sealift.
Ακολουθούν τα πλοία που χαρακτηρίζονται επισήμως από τη MARAD ως Vessels of National Interest.
Η συγκεκριμένη σειρά προτεραιότητας δείχνει ότι το Title XI αντιμετωπίζεται πλέον όχι μόνο ως χρηματοδοτικό εργαλείο εμπορικής ναυτιλίας αλλά και ως κομμάτι της αμερικανικής στρατηγικής εθνικής ασφάλειας.
