Η εικόνα ημι-διάλυσης που παρουσιάζει η κυβέρνηση και οι δυσμενείς εξελίξεις στην Ε.Ε επαναφέρουν στο προσκήνιο τα σενάρια πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, αλλά και νέου ανασχηματισμού. Ωστόσο, είναι αμφίβολο αν οποιαδήποτε από τις δύο προαναφερθείσες επιλογές οδηγεί πουθενά. Σε ό,τι αφορά την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, πέραν της δεδομένης επιπλέον δυσαρέσκειας που θα προκαλέσουν στους δανειστές μας, το πιθανότερο είναι να μην βγάλουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν χθες στον Κυριακάτικο τύπο δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ διατηρεί το προβάδισμά του στην πρόθεση ψήφου, αλλά ο δικομματισμός κινείται σε ιστορικά χαμηλά και το κυβερνών κόμμα δεν θα επαναλάβει επίδοση που θα του παρέχει ισχυρή εντολή. Υπό αυτήν την έννοια, ενδεχόμενη προκήρυξη πρόωρων εκλογών μπορεί να ερμηνευθεί μόνο ως προσπάθεια επιμερισμού του πολιτικού κόστους για τις επώδυνες αλλαγές που προωθούνται, μέσω του αναγκαστικού σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού. Από την άλλη πλευρά, ακόμη και αν η Ν.Δ ανατρέψει τα προγνωστικά και αναδειχθεί πρώτο κόμμα, είναι αμφίβολο τι διαφορετικό θα μπορέσει να κάνει. Όπως παραδέχθηκε χθες και μία από τις σοβαρότερες φωνές της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο βουλευτής Κ. Τζαβάρας, αν η Σύνοδος Κορυφής της 24ης Μαρτίου καταλήξει σε ναυάγιο, οι προοπτικές για τη χώρα μας καθίστανται σχεδόν απελπιστικές.
Προς το παρόν πάντως, το πρόβλημα συντονισμού της κυβέρνησης και των καθυστερήσεων στην υλοποίηση των επιταγών του μνημονίου παραμένει και η προοπτική να μην μας καταβληθεί η πέμπτη δόση από τα χρήματα του μηχανισμού στήριξης, είναι πιο πιθανή από ποτέ. Υπό αυτές τις συνθήκες, εντείνεται η συζήτηση περί της δεύτερης πιθανής επιλογής, δηλαδή του ανασχηματισμού. Εξάλλου, είναι πασιφανές ότι το σχήμα που προέκυψε από τον ανασχηματισμό του περασμένου Σεπτεμβρίου δεν είναι λειτουργικό. Ωστόσο, ο έλεγχος που ασκεί ο κ. Παπανδρέου στην κοινοβουλευτική του ομάδα είναι περιορισμένος και ένας ανασχηματισμός ίσως δημιουργήσει νέα προβλήματα και στρατιές δυσαρεστημένων στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Εξάλλου, στο στόχαστρο της κριτικής βρίσκεται πλέον και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μετά την αποκάλυψη για τις συνομιλίες που είχε με τον κ. Στρος Καν περί προσφυγής στο ΔΝΤ ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, αλλά και ο υπουργός οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου για τις συνεχείς δέσμες μέτρων που ζητάει η Τρόικα. Στη δίνη του κυκλώνα δηλαδή βρίσκεται πλέον ο πυρήνας της κυβέρνησης.
Μέσα στο κλίμα γενικότερης κατήφειας, δεν προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να κεφαλοποιήσει επικοινωνιακά ακόμη και τις καλές ειδήσεις που έχουμε, όπως για παράδειγμα η διαφαινόμενη συμφωνία για παράταση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου μας προς την Τρόικα, η οποία οδηγεί αυτομάτως σε μείωση των δανειακών μας αναγκών στο μισό για το 2014 και 2015. Πρόκειται για μία ανάσα δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, τη σημασία της οποίας ουδείς φαίνεται να έχει αντιληφθεί.
Σε κάθε περίπτωση, το μπαλάκι είναι πλέον στον πρωθυπουργό. Τα χρονικά περιθώρια που έχει στη διάθεσή του εξαντλούνται στο τέλος Μαρτίου, όταν θα έχει και στα χέρια του το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής.
Νικηφόρος Μαλεβίτης